Από την στιγμή που οι διατάξεις του νέου ποινικού κώδικα, δημιουργούν ευνοϊκή ποινική μεταχείριση για τα στελέχη των τραπεζών έχουν κριθεί ως αντισυνταγματικές  από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, η κυβέρνηση όφειλε να απολογηθεί και να δεσμευθεί για την κατάργησή τους.  

Το είπε η καθηγήτρια συνταγματικού δικαίου του ΑΠΘ Ιφιγένεια Καμτσίδου. Αλλά η κυβέρνηση έχει πολιτική βαρηκοϊα . . Ψελλίζει διάφορα για το μέλλον, ενώ την ίδια στιγμή δεκάδες τραπεζικά στελέχη που διασπάθιζαν τα χρήματα των καταθετών απαλλάσσονται. Αυτό ήθελε και η κυβέρνηση. Που βάζει τα συμφέροντα πάνω από το Σύνταγμα, πάνω από τη Δημοκρατία. Είναι μια καθεστωτική αντίληψη, αλλά αυτό ακριβώς σχεδίαζαν επί τέσσερα χρόνια στην αντιπολίτευση. Την επαναφορά της καθεστωτικής πολιτικής εις βάρος της λαικής πολιτικής, εις βάρος της λογοδοσίας, τις βάρος του ορθολογισμού, εις βάρος των συμφερόντων των πολλών και προνομιακή μεταχείριση των λίγων και δικών της.
Δεύτερο κρούσμα καθεστωτικής αντίληψης ήταν η εμμονή της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως να ψηφίσει ένα ακόμη νομοσχέδιο με κραυγαλέα καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών σχολείων , την εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων των σχολαρχών που δημόσια  παραδέχονται ότι είναι χρηματοδότες της ΝΔ .
Ο Νίκος Φίλης για μια ακόμη φορά αναδείχθηκε ο πρωταγωνιστής της αποκάλυψης του πραγματικού προσώπου της ΝΔ και της υπουργού. Γιατί δεν είναι μόνο η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των σχολαρχών, καθώς όπως αποκάλυψε στη βουλή ο Φίλης, η Κεραμέως και το κόμμα της ξηλώνουν  το μεταπολιτευτικό, δημοκρατικό, συνταγματικό κεκτημένο όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος, που ήταν έμπνευση -και γραφή- του Ευάγγελου Παπανούτσου. Ξηλώνει τη νομοθεσία Ράλλη, τη νομοθεσία Ευθυμίου –Γκεσούλη ακόμη και τη νομοθεσία Γιαννάκου. Και χαρακτήρισε πολύ εύστοχα την Κεραμέως «υπουργό –μεσίτρια» των συμφερόντων. Αν είχε πολιτική αξιοπρέπεια ή θα έπρεπε να μηνύσει τον Φίλη οπότε έπρεπε στο Δικαστήριο να δηλώσει για τη σχέση χρηματοδότη – κόμματος –νομοσχεδίου ή να παραιτηθεί. Ούτε το ένα , ούτε το άλλο. Εμφανές το γιατί.
Και τι επαναφέρει στη θέση εκείνων που ξηλώνει; Είπε ο Νίκος Φίλης:  Τη νομοθεσία που ψηφίστηκε κατ’ υπόδειξη της τρόικας από την κυβέρνηση Σαμαρά, με υπουργό τον Αρβανιτόπουλο. Μια νομοθεσία μνημονιακή, διαλυτική, εργοδοτική, που κυρίως ικανοποιούσε τα βασικά αιτήματα των ιδιοκτητών των σχολείων. 
Ίδρωσε το αυτί τους; Φυσικά όχι αυτό ήθελαν . Ειδικό καθεστώς και στην παιδεία. Επιστροφή στην προ δικτατορίας εποχή της παιδείας, αυτό το έχουν καταγγείλει και το ΜέΡΑ 25 και το ΚΚΕ , σπανίως και το ΚΙΝΑΛ. Σειρά έχει ο Δαρβίνος…