Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι πραγματικό. Αφορά τον τρόπο διάθεσης των 11 εκατομμυρίων  ευρώ από την κυβέρνηση προς ΜΜΕ για την επικοινωνιακή καμπάνια, αλλά οι απαντήσεις προκαλούν οργή.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η κυβέρνηση για να αποφύγει την Διαύγεια διοχετεύει αυτά τα 11 εκατομμύρια μέσω ιδιωτικής εταιρείας. Δεν είναι μόνο οι καταγγελίες ότι δίδονται χρήματα σε ιστοσελίδες που δεν λειτουργούν ή σε φιλικά ΜΜΕ. Είναι και ο βουλευτής της ΝΔ  Γιάννης Λαμπρόπουλος, ο οποίος απαντώντας στην αντιπολίτευση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής εκ μέρους του αρμοδίου υφυπουργού Στέλιου Πέτσα είπε:
«Την ώρα της μάχης για να σταθεί όρθια η κοινωνία και η οικονομία πρέπει όλοι να συστρατευθούμε και να μην μεμψιμοιρούμε. Είναι άκαιρο και φθηνό να συζητάμε αυτή την ώρα, ποιο Μέσο Ενημέρωσης θα πάρει 2.000 ευρώ για την διαφημιστική καμπάνια "Μένουμε στο σπίτι"».
Αλήθεια ; αν επρόκειτο για προσωπική του περιουσία ας την έκανε ότι ήθελε ο Λαμπρόπουλος και ο Πέτσας. Είναι όμως δημόσιο χρήμα και η διασπάθισή του επιφέρει ποινές . Όπως επίσης  η λογοδοσία στη βουλή είναι υποχρεωτική και δεν επαφίεται στα κέφια του κάθε Λαμπρόπουλου αν θα απαντήσει ή όχι. Το συμπέρασμα όμως ήδη βγαίνει. Πελατειακό σύστημα σε πλήρη φόρμα και πλήρη δράση και λογαριασμό δεν δίνουν σε κανέναν , ούτε στη βουλή.
Αλλά δεν πρόκειται για πολιτική στάση , αλλά για νοοτροπία. Και δεν είναι ανόητος ο Λαμπρόπουλος. Ύποπτος και θρασύς είναι. Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δώσουν λογαριασμό.  Έτσι συμβαίνει στις δημοκρατίες. Αργά ή γρήγορα όλοι λογοδοτούν είτε στην δικαιοσύνη , είτε στην κάλπη...