Η καχυποψία είναι η δεύτερη φύση των Ελλήνων. Πολλές φορές όχι άδικα.

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να διαθέσουν οι υπουργοί , οι βουλευτές και πολλοί ακόμη αξιωματούχοι το 50% των καθαρών αποδοχών τους για την αντιμετώπιση της κρίσης  , έχει προκαλέσει ερωτηματικά. Πρώτον γιατί αν και δεν εναντιώνεται κανείς σε μια τέτοια ενέργεια, οι περισσότεροι Έλληνες είναι βέβαιοι ότι οι βουλευτές δεν θα στερηθούν και πολλά πράγματα με το να δώσουν ένα μέρος της αμοιβής τους για δύο μήνες. Δεύτερον γιατί υποψιάζονται και δικαίως, ότι η πρωτοβουλία αυτή έχει ως στόχο να προκαταλάβει αντιδράσεις για περικοπές μισθών που έρχονται και στον δημόσιο και ακόμη  χειρότερα στον ιδιωτικό τομέα, όπου μετά τον Απρίλιο και το επίδομα των 800 ευρώ,  η ανεργία θα εκτοξευθεί στα ύψη.

Πιο θετικοί θα ήταν οι Έλληνες αν έπαιρναν δεσμεύσεις για διατήρηση των θέσεων εργασίας και των αποδοχών τους. Αλλά   κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στον ορίζοντα . Δίκαιη λοιπόν η καχυποψία . Άλλωστε το όνειρο του Μητσοτάκη είναι να μειώνει μισθούς στο δημόσιο και να υποκρίνεται για τον ιδιωτικό τομέα. Γιατί αν πραγματικά σέβεται τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα δεν θα  επέτρεπε να επικρατεί ο νόμος της  ζούγκλας στα εργασιακά. Απλά στρέφει τους ιδιωτικούς υπαλλήλους εναντίον των δημοσίων. Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Πως θα εξηγήσει δηλαδή περικοπές των χιλιάδων γιατρών και νοσηλευτών που είναι δημόσιοι υπάλληλοι;. Των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού, της αστυνομίας και πολλών ακόμη υπαλλήλων που εργάζονται είτε κανονικά , είτε με εναλλασσόμενο προσωπικό;.
Για να είμαστε ειλικρινείς , έναντι του Μητσοτάκη δεν είναι μόνο καχύποπτοι, αλλά υποψιασμένοι μέχρι το κόκαλο για το τι υπηρετεί και τι εξυπηρετεί. Γιατί κάποια στιγμή, η καχυποψία θα γίνει οργή…