Η ταινία «Παράσιτα»  του  Μπονγκ Τζουν – χο, δεν αφορά μόνο την Νότιο Κορέα. Αφορά τα όσα συμβαίνουν στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Είναι μια δραματική, μια  σαιξπηρική ταινία, στην οποία περιγράφεται η σημερινή κοινωνία που γίνεται παγκόσμια.  Οι πάνω και οι κάτω, οι έχοντες και οι μη έχοντες, τα σύγχρονα παλάτια και οι τρώγλες, ακριβώς κάτω από τα σπίτια των πλουσίων.

Οι «αόρατοι»  οι άνθρωποι που «δεν υπάρχουν» γιατί δεν τους βλέπουμε, είναι κρυμμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία. Είναι πιο κάτω και από τους κάτω είναι πιο περιθώριο και από το περιθώριο. Δεν ήταν  ρεμάλια, δεν γεννήθηκαν παράσιτα, έγιναν παράσιτα μέσα στην κρίση, στην φούσκα του πλούτου. Είναι οι υπερχρεωμένοι, που κάποτε ήταν  μικρομεσαίοι! Η περιγραφή λιτή, χωρίς μεγάλες κουβέντες, χωρίς «διδάγματα», χωρίς καθωσπρεπισμούς ή ηρωισμούς. Είναι η ίδια η πραγματικότητα. Ο καθένας ας δει, ας μάθει, ας διδαχθεί, ας σκεφθεί αυτό που μπορεί και αυτό που θέλει.  Για κάποιους είναι έκπληξη ότι το Χόλιγουντ έδωσε ΟSCAR στην ταινία. Ίσως όμως και να μην είναι, στην Αμερική του Ντόναλντ Τράμπ.