του Σπύρου Σουρμελίδη

Χθες φωτιές, σήμερα οι Αγιοβασίληδες το σκηνικό είναι σουρεαλιστικό, μια κοινωνία που προσπαθεί να βρει σημείο ισορροπίας, κάπου ανάμεσα στον θυμό,  στην αγανάκτηση και στην υπομονή μέχρι να περάσει το κακό. Λείπει η ελπίδα! Δεν μπορούν να την ζεστάνουν οι φωτιές στους δρόμους, τουλάχιστον όχι ακόμα, όχι έτσι. Πάνω απ όλα λείπει η απόφαση για μια πορεία εξόδου, ανάμεσα στις φωτιές αλλά με βήμα σταθερό.
Εικόνα σπασμένη, τα κομμάτια της δεν βγάζουν ακόμα νόημα. Το πείσμα του Ρωμανού, τα παιδιά που δεν ξεχνούν την χωρίς αιτία, δολοφονία του Γρηγορόπουλου, το ξέσπασμα  της οργής με κάθε αφορμή νέων ανθρώπων, ανάκατα και οι συνήθεις ύποπτοι που θέλουν να προβοκάρουν κάθε κίνηση εκτός ελέγχου, ο προβληματισμός των αποφοίτων (συμμαθητών του Νίκου) της Σχολής Μωραίτη που αναζητούν νόημα στα όσα συμβαίνουν.

Η αγωνία του Σαμαρά να τα βρει με την τρόικα, το ερευνητικό βλέμμα του Βενιζέλου που τρέχει προς κάθε κατεύθυνση μπας και του ξεφύγει κάτι, το δράμα των βουλευτών που θέλουν την σταθερότητα, αλλά… φοβούνται μην τους πουν και αποστάτες, ο Αλέξης Τσίπρας που αναζητά να βρει μέρος να σταθεί ανάμεσα στην ιδέα και τις προθέσεις, με αυτό που πραγματικά καλείται να αντιμετωπίσει. Ο καυγάς των κρατικοδιαίτων επιχειρηματιών για το ποιος θα πάρει καλύτερη θέση στο παιχνίδι που μόλις τώρα ξεκινά. Μερικές εκατοντάδες δις ευρώ έχουν κάνει φτερά από τη  χώρα με κατεύθυνση το Λονδίνο, το Αμστερνταμ, το Βερολίνο, εκεί που καταριούνται τους έλληνες και την Ελλάδα πίνοντας στην υγεία των κορόϊδων. Φωτιές στους δρόμους, παγωνιά στα νοικοκυριά που δεν ξέρουν αν και αύριο θα έχουν ρεύμα ή θέρμανση, τα χρέη μεγαλώνουν κάθε μέρα σε μαγαζιά και εργοστάσια, σε πείσμα των καιρών  το σουβλάκι και το ούζο πουλάει ακόμα, ειδικά όταν ο ουρανός είναι καθαρός. Όλοι θέλουν να ξεχάσουν, έστω και λίγο, έστω και κάπως.
Λείπει η κατεύθυνση, ο προσανατολισμός; Λείπει η ελπίδα! Δεν μπορούν να την ζεστάνουν οι φωτιές στους δρόμους, τουλάχιστον όχι ακόμα, όχι έτσι.
Ναι πάνω απ όλα λείπει η απόφαση για μια πορεία εξόδου, ανάμεσα στις φωτιές αλλά με βήμα σταθερό.
Προς το παρόν θα ψηφίσουν προϋπολογισμό για το 2015 που θα είναι (λέει) πρωτογενώς πλεονασματικός.
Ο πρωθυπουργός θέλει τώρα (αναγκασμένος, πιεζόμενος, βαρύθυμος) να προχωρήσει η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας τον Ιανουάριο, για να ανακοινώσει μετά την επέκταση του Μνημονίου και κάποια μέτρα που δεν χωράνε προς το παρόν στις ισορροπίες της συγκυβέρνησης. Δεν θέλει πρόωρες εκλογές ή δεν τον αφήνουν να θέλει, λίγη σημασία έχει γι αυτούς που χάνουν τη δουλειά τους, ή την σύνταξη τους.
Θα ψηφίσουν προϋπολογισμό ο οποίος έτσι κι αλλιώς δεν θα εφαρμοστεί, αναζητούν 180 προθύμους τους οποίους θα δούμε σύντομα αν θα βρουν.

Η εικόνα θα συνεχίσει να είναι σπασμένη, στους δρόμους οι φωτιές θα συνεχίσουν να υπάρχουν, χωρίς να σπάνε την παγωνιά μέσα στα σπίτια.
Περιμένουμε…