του Σπύρου Σουρμελίδη

Μέσα σε λίγες μέρες είναι πολλοί αυτοί που αισθάνονται προδομένοι από τους μεγάλους και ισχυρούς της Γης. Οι αιωνίως προδομένοι Κούρδοι, είναι για μία ακόμα φορά μόνοι τους, αν και έκαναν δουλειά και για τους Αμερικανούς. Ο Ντόναλντ Τράμπ θεωρεί τώρα ότι  είναι πολύ μακριά η Συρία για να ασχοληθούν τα αμερικανικά στρατεύματα, δίνοντας το ελεύθερο στον Ερντογάν να τους σφάξει.
Λίγες μέρες αργότερα είναι οι βορειομακεδόνες που αισθάνθηκαν τι σημαίνει να υπόσχονται οι ισχυροί Ευρωπαίοι αλλά να σε εγκαταλείπουν. Ανεξαρτήτως των ενστάσεων και των ελληνικών αισθημάτων για την Συμφωνία των Πρεσπών, η στάση των Ευρωπαίων και όχι μόνο των Γάλλων, είναι για μία ακόμα φορά ανέντιμη και υποκριτική.

 

Η Ιστορία είναι γεμάτη από προδοσίες των μεγάλων και ισχυρών σε βάρος των μικρών κρατών ή λαών. Είναι σύνηθες στις μεγάλες ιστορικές, γεωπολιτικές αλλαγές, οι μεγάλοι να χρησιμοποιούν τους πιο αδύναμους ή τους εξεγερμένους  για τα δικά τους συμφέροντα εναντίον κάποιου άλλου ισχυρού. Στην συνέχεια όμως αν οι ισχυροί βρουν ισορροπία μεταξύ τους, οι εξεγερμένοι  εγκαταλείπονται στην τύχη τους συνήθως στους χειρότερους εχθρούς τους.
O Γουίλιαμ Γουάλας, ο  ηγέτης των Σκωτσέζων στον πρώτο πόλεμο της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας από το Λονδίνο  ενάντια στον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Α,  στην κρίσιμη και καθοριστική μάχη του Ροξμπουργκ, εγκαταλείφθηκε από τους στρατούς των ευγενών Σκώτων και μερικά χρόνια αργότερα  παραδόθηκε από τους ίδιους στον Εδουάρδο, ο οποίος και τον σκότωσε. (Περιγράφεται η ιστορία στην ταινία «Brave Heart» με τον Μελ Γκίπσον).
Ο μικρός γιος του Σουλειμάν του μεγαλοπρεπούς για να αποφύγει τον θάνατο από τον μεγάλο του αδελφό, πέφτει στα χέρια των δυτικών. Επί 14 χρόνια τον παζάρευαν (Βενετοί, Βατικανό, Γάλλοι κα) ζητώντας από τον αδελφό του που είχε γίνει Σουλτάνος προνόμια στις θάλασσες της Μεσογείου. Για να πεθάνει υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες στην Νάπολη.
Η σημερινή πραγματικότητα  των οικονομικών πολέμων ή των οικονομικών κρίσεων, δεν είναι καλύτερη. Η Ελλάδα το βίωσε τα τελευταία χρόνια.

Οι Κούρδοι της Συρίας, έδωσαν σκληρές μάχες κατά του ISIS, κατά των Τούρκων και των στρατευμάτων του Ασαντ. Κράτησαν μεγάλες περιοχές της Συρίας, που ήθελε η Ουάσιγκτον να μην βρεθούν στον έλεγχο του Ασαντ μετά την ήττα του ISIS. Επιδιώκοντας να δημιουργήσουν το δικό τους ανεξάρτητο η ομόσπονδο (στην Συρία) κράτος στο πρότυπο του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ. Η υπόγεια συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας (ή Πούτιν -Τράμπ) οδήγησε στην εγκατάλειψη των Κούρδων και από τις δύο υπερδυνάμεις. Κερδισμένος εμφανίζεται και ο Τούρκος που επιδιώκει να κρατήσει ένα κομμάτι συριακού εδάφους, προκειμένου να αποτρέψει την δημιουργία ενός νέου Κουρδιστάν. Την εξέλιξη δεν την γνωρίζουμε ακόμα, αλλά η εγκατάλειψη των Κούρδων στους σφαγείς τους είναι ήδη γεγονός.

Το άδειασμα του Ζάεφ

Είναι οι Ευρωπαίοι συνολικά, μαζί με τους Αμερικανούς που στήριξαν τον Γκλιγκόρωφ από το 1990-91 (διάλυση της Γιουγκοσλαβίας) για να δημιουργηθεί η «Μακεδονία». Αν και δικοί μας σύμμαχοι μας πολέμησαν και μας εμπόδισαν να πετύχουμε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα, την αλλαγή δηλαδή της ονομασίας του κράτους των γειτόνων μας. Αναγνώρισαν το ένα μετά το άλλο τα ευρωπαϊκά κράτη ακόμα και με την ονομασία  «Δημοκρατία της Μακεδονίας» παρά την Ενδιάμεση Συμφωνία του 95. Και το κλίμα αυτό πέρασε στην πλειοψηφία  των κρατών του ΟΗΕ.
Ήρθε η στιγμή που Αθήνα και Σκόπια (Τσίπρας και Ζάεφ) αποφάσισαν να κλείσει η διαφορά με συμβιβασμό. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί υποσχέθηκαν στους βορειομακεδόνες την είσοδο στον «παράδεισο» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η γείτονες άλλαξαν όνομα, άλλαξαν σύμβολα, δέχθηκαν να αλλάξουν τον χαρακτήρα του κράτους, και λόγω  των πολλών υποσχέσεων των Ευρωπαίων. Ο Ζάεφ πάει σε πρόωρες εκλογές, σε μια προσπάθεια οχι μόνο να σταθεί η κυβέρνηση του αλλά και να σταθεί αξιοπρεπώς έναντι των Ευρωπαίων.
Τώρα που ο Μακρόν (οι ολλανδοί και οι δανοί επίσης) διαπραγματεύονται με την Μέρκελ  τις δικές τους υποθέσεις, εγκαταλείπουν τη Βόρεια Μακεδονία, αν και γνωρίζουν ότι η κατάσταση είναι εύθραυστη στα Βαλκάνια. Και για την Αλβανία ειδικότερα όμως για την Βόρεια Μακεδονία. Και όλο αυτό την ώρα που η Τουρκία με τις ΗΠΑ αποσταθεροποιούν και πάλι  την περιοχή. Οι Ευρωπαίοι φοβούνται και ασχολούνται με το μεταναστευτικό και μόνο. Η αλήθεια είναι πως η Μέρκελ κράτησε μια διαφορετική στάση για τα Βαλκάνια τα τελευταία χρόνια. Άφησε όσο μπόρεσε ανοικτή  την βαλκανική οδό για τους πρόσφυγες και επιδιώκει την σταθεροποίηση της περιοχής χωρίς να ξεχνάμε πως και το Βερολίνο δεν θέλει η περιοχή και κυρίως η Σερβία να μείνουν στην επιρροή της Ρωσίας.
Όμως δεν κατάφερε να επιλύσει τις ενδοευρωπαϊκές αντιθέσεις την ώρα που το Brexit  είναι πραγματικότητα.
Η συμπεριφορά των ισχυρών , ειδικά των Γάλλων, φάνηκε και σε άλλες περιπτώσεις εντός και εκτός Ευρώπης τα τελευταία χρόνια και ας μην αφορούν όλες οι περιπτώσεις  πολεμικές συρράξεις.

Το ερώτημα είναι αν οι ΗΠΑ θα κάνουν περίπου αυτό που έκαναν στους Κούρδους και στην …Κύπρο ή την Ελλάδα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι έχουν μόλις εξασφαλίσει μια νέα συμφωνία για τις Βάσεις.