του Σωτήρη Σιδέρη

Η αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας αποτελεί μια καλή ευκαιρία για ανασκόπηση της αμυντικής πολιτικής της χώρας και αποσαφήνισης του περιεχομένου της στρατηγικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, απόντος του εμπνευστή της Γουές Μίτσελ,   καθώς ο σχετικός διάλογος αναμένεται να συνεχιστεί τον Φεβρουάριο, αλλά και ξεκαθαριστούν ορισμένα ζητήματα με τις γειτονικές χώρες.
Ο κ. Αποστολάκης, που ήδη προσεκλήθη στην Άγκυρα από τον ομόλογό του Ακάρ,  είναι ο βασικός συνομιλητής του αμερικανικού πενταγώνου όσον αφορά την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας και των διευκολύνσεων  που συνεχίζει να προσφέρει η Ελλάδα στις ΗΠΑ εκ κρυπτώ. Για την τακτική αυτή, κυβερνητικές πηγές,  επιρρίπτουν ευθύνες στον Καμμένο τονίζοντας ότι δική του ευθύνη οι ΗΠΑ έχουν απλωθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια άνευ ανταλλαγμάτων, αλλά  είναι προφανές ότι το επιχείρημα δεν στέκει .

Το πρώτο ερώτημα λοιπόν είναι, αν ο νέος υπουργός που δεν έδειξε ποτέ να διαφωνεί στο θέμα αυτό, θα συνεχίσει να κινείται στο παρασκήνιο και να λαμβάνει αποφάσεις ερήμην της βουλής και του λαού ή θα ακολουθήσει πιο διαφανή πολιτική, την οποία και οφείλει να αιτιολογήσει, όπως φυσικά οφείλει να κάνει πρώτα ο πρωθυπουργός.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά τις σχέσεις με την  Τουρκία. Η συνάντηση Τσίπρα –Ερντογάν την ερχόμενη εβδομάδα και οι καλές προσωπικές σχέσεις  Αποστολάκη –Ακάρ, ενδεχομένως να αποτελέσουν μια καλή ευκαιρία για να υπάρξει ένα μορατόριουμ με στόχο την άμβλυνση των εντάσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ώστε να βρεθεί στη συνέχεια το νήμα του διαλόγου. Εκ των πραγμάτων, η αποτίμηση θα γίνει μετά την επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία, ενώ έχει ενδιαφέρον πως θα χειριστούν τις διμερείς σχέσεις δύο στρατιωτικοί που τώρα έχουν πολιτικές ευθύνες, ως υπουργοί Άμυνας.
       

Τα σύνορα με την Αλβανία

Το τρίτο και  εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα είναι οι σχέσεις με την Αλβανία. Τα Τίρανα έχουν ζητήσει από την εποχή της πτώσης του Χότζα και επανέρχονται συχνά έκτοτε, μέχρι και προ μηνών,  προτείνοντας στην Ελλάδα την υπογραφή δύο τεχνικών συμφωνιών για τα χερσαία σύνορα των δύο χωρών επί τη βάσει δύο αλβανικών σχεδίων. Ένα «για την συντήρηση και επιδιόρθωση μεθοριακών πυραμίδων και άλλων μεθοριακών οροσήμων στην ελληνοαλβανική συνοριογραμμή» και δεύτερο, «την πρόληψη και επίλυση μεθοριακών επεισοδίων στη μεθόριο» .  Ως προς τις πυραμίδες το ΓΕΕΘΑ δεν έχει απαντήσει ακόμη, παρά τις πιέσεις του ΥΠΕΞ,  ως προς το δεύτερο ζήτημα , τα αρμόδια υπουργεία δεν έχουν ακόμη τοποθετηθεί, προκαλώντας εύλογα ερωτηματικά.
 Διπλωμάτες θεωρούν ότι η αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο Άμυνας,  είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποσαφηνιστεί αν το πρόβλημα αυτό οφείλεται αποκλειστικά στον Καμμένο, ή και στην  στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου Άμυνας. Αν ο κ. Αποστολάκης δεν απαντήσει και δεν κινηθούν οι διαδικασίες για τον καθαρισμό και «επιδιόρθωση» των πυραμίδων, τότε εύλογα θα τεθεί το ερώτημα αν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σέβονται ή αμφισβητούν τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Οπότε το ζήτημα δεν αφορά φυσικά τις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά τον πολιτικό κόσμο της χώρας , στο  σύνολό του.
Εννοείται ότι παραμένουν σε εκκρεμότητα τα μείζονα θέματα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών και της εφαρμογής του νόμου για την ελληνική μειονότητα που περιλαμβάνει και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Δικαίωμα  που απαγόρευε η δήθεν απογραφή του 2012, ενώ σε εκκρεμότητα παραμένει η κατάργηση των μειονοτικών ζωνών, ώστε όλοι οι  Έλληνες, να μπορούν να δηλώνουν την εθνική τους ταυτότητα και να απολαμβάνουν τα μειονοτικά τους δικαιώματα , ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας τους. Φυσικά υπάρχει το επίσης μείζον ζήτημα της καταπάτησης των περιουσιών των Ελλήνων, ενώ τα Τίρανα, παρά την συμφωνία, αρνούνται να διορθώσουν τα σχολικά τους βιβλία που κυριαρχούνται από μεγαλοιδεατισμό.
Όλα αυτά συνιστούν σοβαρά προβλήματα που βαλτώνουν τις διμερείς σχέσεις και όσο δεν αντιμετωπίζονται, τόσο θα οξύνονται στο μέλλον. Ας σημειωθεί ότι η Αλβανία διεκδικεί τον Ιούνιο από την ΕΕ την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, οπότε αν η Ελλάδα θέσει βέτο , αν δεν έχει άλλη επιλογή, τότε θα πρέπει να περιμένουμε την επανεμφάνιση  της έντασης στις ελληνοαλβανικές σχέσεις.