Του Στράτου Βαλτινού

Η Συμφωνία της Μέκκας θεωρήθηκε ως η πρώτη  μετα-αμερικανική ή μεταδυτική έμπρακτη απάντηση των τριών μεγάλων μουσουλμανικών -σουνιτικών χωρών, στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Η απόφαση της Στρατηγικής Πολιτικής και Αμυντικής Επιτροπής, αποφάσισε να σταλούν στρατεύματα από το Πακιστάν και την Τουρκία , στην Σαουδική Αραβία για να πολεμήσει κατά των Χούθι. Η Ελλάδα οφείλει πλέον να έχει υπόψη της ότι η Συμμαχία αυτή μπορεί άνετα να λειτουργήσει στο Αιγαίο, την Κύπρο και ευρύτερα στην περιοχή..

Η διαμόρφωση ενός νέου ισχυρού πόλου που θα διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή και θα τροποποιήσει την πολιτική ασφάλειας, όχι μόνο πολλών αραβικών χωρών, αλλά και πολλών δυτικών, είναι προ των πυλών. Οι ΗΠΑ ουσιαστικά ηττήθηκαν στον πόλεμο, οι βάσεις τους στην περιοχή είναι άχρηστες, διαψεύστηκαν όλες οι προσδοκίες τους για αλλαγή στον Ιράν, στα στενά του Ορμούζ … στενάζει η ισχύς των ΗΠΑ. Είναι  σημαντική η σιωπή της ΕΕ στο θέμα αυτό, καθώς όλες οι μεγάλες χώρες έχουν σχεδόν αποσυρθεί από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τα στενά του Ορμούζ και απλά παρατηρούν τις εξελίξεις, παραμένοντας επικεντρωμένες και εγκλωβισμένες στην στο Ρωσο-ουκρανικό μέτωπο…

Μετα -αμερικάνικο σκηνικό

Η απόφαση για την ενεργοποίηση μέτρων συλλογικής αποτροπής και η αποστολή δυνάμεων στην Σαουδική Αραβία, ελήφθη με βάση τα προφανή. Ότι δηλαδή το Ριάντ δέχεται συχνές επιθέσεις από τους Χούθι, οπότε πρέπει να υποστηριχθεί η αμυντική του ικανότητα. Θα είναι όμως αποτρεπτική η παρουσία των στρατευμάτων, ή θα περιλαμβάνει και επιθέσεις κατά της Υεμένης; γιατί ναι μεν οι Χούθι ενίοτε στηρίζονται από το Ιράν, αλλά όπως παραδέχονται όλοι έχουν ισχυρό βαθμό αυτονομίας στην δράση τους. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση της Υεμένης που στηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, θα καλέσει σε βοήθεια και θα υπάρξει ανταπόκριση; αν συμβεί κάτι τέτοιο και οι δυνάμεις της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, επιτεθούν στους Χούθι, τότε και ο κίνδυνος κλιμάκωσης είναι μεγάλος, πέραν του ότι θα προκαλέσει ευρύτερη κρίση.

Σε δηλώσεις του ο υπουργός Άμυνας της Σαουδικής Αραβίας, ο πρίγκιπας Χαλίντ μπιν Σαλμάν, επισήμανε ότι τα μέτρα θα αποτελούν απάντηση στις επιθέσεις εναντίον της χώρας του και στους υπεύθυνους για αυτές, δηλαδή στους Χούθι..

Από την πλευρά του το Πακιστάν, δια του υπουργείου Εξωτερικών, επισημαίνει ότι οι τρεις χώρες δεσμεύτηκαν να θέσουν σε εφαρμογή τις συλλογικές αμυντικές τους υποχρεώσεις.

Δεν είναι γνωστό πόσους στρατιώτες θα στείλουν οι δύο χώρες στη Σαουδική Αραβία, ποιες μονάδες θα μετακινηθούν ή με ποιο χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης. Δεν είναι γνωστοί ούτε και οι κανόνες εμπλοκής.

Τα νέα δεδομένα  και η πλάνη της Ελλάδας

 

Υπάρχουν εκ των πραγμάτων, δύο νέα δεδομένα για την Ελλάδα. Το ένα είναι ότι σε περίπτωση κρίσης ή σύγκρουσης μεταξύ της χώρας μας και της Τουρκίας, η Αθήνα και η Δύση, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους, ότι είναι πολύ πιθανό να ενεργοποιηθεί η Συμφωνία της Μέκκας κατά της Ελλάδας με απρόβλεπτες, ίσως καταστροφικές συνέπειες.
Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι ΗΠΑ είναι σε θέση να αντιδράσουν πρακτικά και να απωθήσουν τα όποια σχέδια της Άγκυρας και των συμμάχων της . Για την ΕΕ δεν γίνεται καν λόγος δεδομένου ότι βρίσκεται σε γεωπολιτικό λήθαργο.

Οι βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή έχουν υποστεί τεράστιες καταστροφές, ουσιαστικά δεν λειτουργούν. Σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, πολλές θα κλείσουν εντελώς και λίγες θα ανοίξουν και πάλι αφού πρώτα υπάρξει ένα σχέδιο ανασυγκρότησης, με συνένωση βάσεων και δράσεων , καθώς η Ουάσιγκτον παραδέχεται ότι υπάρχουν προβλήματα ασφάλειας .

Η Συμφωνία της Μέκκας είναι μια μεγάλη αλλαγή στην αρχιτεκτονική ασφάλειας και τον γεωπολιτικό χάρτη. Είναι σαφώς μετα -αμερικανική, καθώς οι τρεις χώρες δρουν με βάση τα δικά τους συμφέροντα και όχι με βάση τις απαιτήσεις των ΗΠΑ. Αυτό τους δίνει μεγάλα περιθώρια αυτόνομης δράσης και αντίδρασης, τα όρια των οποίων δεν γνωρίζουμε ακόμη, καθώς είναι ακόμη στο αρχικό στάδιο η λειτουργία της Συμμαχίας και τώρα δημιουργούνται θεσμοί μάλλον στα πρότυπα του δυτικού ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα , παρά τα όσα λέγονται δεν έχει υπογράψει καμία απολύτως αντίστοιχη συμφωνία με το Ισραήλ. Υπάρχει η συμφωνία με την Γαλλία , αλλά κανείς δεν πιστεύει ότι μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη.
Οπότε το πρώτο πράγμα που επείγει είναι μια συζήτηση για το πως μπορεί να απαντήσει η Ελλάδα, ως χώρα κομβική για την αρχιτεκτονική ασφάλεια της Δύσης και την δική της φυσικά. Δυστυχώς η σχετική συζήτηση απουσιάζει και είναι ανησυχητική η στάση, πρωτίστως της κυβέρνησης.
Που νομίζει πως αν γίνει ο καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ , του Ισραήλ και της Γαλλίας ξοδεύοντας δις για όπλα, θα αγοράσει και συμμάχους.
Μεγάλη και επικίνδυνη πλάνη...