Του Σωτήρη Σιδέρη 

Η αποκρουστική πατριδοκαπηλία του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη,  που προειδοποίησε τον ελληνικό λαό ότι οι Τούρκοι θα εισβάλουν στην Ελλάδα αν δεν επανεκλεγεί ο Μητσοτάκης και η περιοδεία του πρωθυπουργού σε Καστελλόριζο , Ρω και Στρογγύλη, είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Σε μια καλά σχεδιασμένη προεκλογική εκστρατεία του Κυριάκου Μητσοτάκη που εξελίσσεται από τις αρχές του καλοκαιριού, η βελτίωση του ηγετικού προφίλ του πρωθυπουργού περνά μέσα από την εξύψωση του πατριωτικού του προφίλ, που πάσχει .

Στις  εικόνες που προβάλλονται καταιγιστικά στα ΜΜΕ, ο πρωθυπουργός επιχειρεί μέσα από  επικοινωνιακά σόου να αλιεύσει ψήφους, απευθυνόμενος ιδιαίτερα στο ακροδεξιό ακροατήριο και τους οπαδούς του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και στους νησιώτες που είναι ευαίσθητοι σε ζητήματα ασφάλειας. Μιλάμε για επικοινωνιακό πατριωτισμό και σόου, ακριβώς επειδή αυτές οι εμφανίσεις , οι καθησυχαστικές του Μητσοτάκη και οι επιθετικές του Φλωρίδη, απέχουν πολύ από την ακολουθούμενη εξωτερική πολιτική. Γιατί εκεί ούτε τα σόου πιάνουν , ούτε η επικοινωνία, αλλά μετρούν τα γεγονότα. Και τα γεγονότα είναι δεν είναι καθόλου κολακευτικά για τον πρωθυπουργό.

Πλασματική εικόνα

Από την υπόθεση του Ουρούτς Ρέϊς, τα γεγονότα της Κάσου, την Διακήρυξη των Αθηνών, το σχεδιασμένο αδιέξοδο στις διμερείς συνομιλίες με την Τουρκία, την σιωπή στην ΕΕ, αλλά και το αδιέξοδο στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, την ανυπαρξία στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει να επιδείξει ίχνος επιτυχίας. Η υπερπροβολή των αγορών οπλικών συστημάτων αποσκοπεί στην δημιουργία μιας παραπλανητικής εικόνας σχετικά με την πορεία των προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής.

Τα οπλικά συστήματα , όσο σύγχρονα και να είναι δεν λύνουν ούτε πολιτικές διαφορές, ούτε μπορούν να προσφέρουν στη διπλωματία, αν η εξωτερική πολιτική δεν διαθέτει σχέδιο και  τακτική. Αλλά και η έλλειψη διαφάνειας στα εξοπλιστικά προγράμματα, δεν συμβάλλει στην ορθολογική διαχείριση των πόρων της χώρας. Κατά συνέπεια, η εξωτερική πολιτική αν και έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, συναρτάται με την συνολική εικόνα διαχείρισης των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της χώρας. 


Υπό αυτή την οπτική, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιδοθεί στη δημιουργία μιας συνολικής πλασματικής εικόνα για την πορεία της χώρας. Είτε πρόκειται για την οικονομία, είτε για την εξωτερική πολιτική, είτε για την παιδεία και την υγεία, με αποκλειστικό στόχο να εκμαυλίσει τους ψηφοφόρους και να κερδίσει τις ψήφους τους.

Όλη η καμπάνια του πρωθυπουργού αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει , όχι στα ζητήματα που θέτει η αντιπολίτευση, αυτό είναι δευτερεύον, αλλά στα αιτήματα της κοινωνίας.
Γιατί έγινε το βατερλό με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, γιατί οι ανισότητες σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία διογκώνονται, γιατί  η ακρίβεια κανονικοποιείται ως μονόδρομος, γιατί η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι στον πάτο της ΕΕ, γιατί η επιστημονική έρευνα έχει καταρρεύσει;
Γιατί τα δις του Ταμείου Ανάκαμψης δεν πήγαν στην πραγματική ανάπτυξη αλλά σε ελάχιστες επιχειρήσεις, γιατί το κράτος δικαίου υπονομεύεται, γιατί άλλα λέει στο Καστελλόριζο ο Μητσοτάκης και άλλα κάνει στην Κάσο ή στον εναέριο χώρο ή όταν συνομιλεί με τον Ερντογάν. Αυτή είναι εικόνα ενός σύγχρονου Ιανού, διπρόσωπου και όχι υπεύθυνου πολιτικού όπως εμφανίζει ο ίδιος τον εαυτό του.
΄

Ο πατριωτισμός των εικόνων

Ο πατριωτισμός των εντυπώσεων είναι μια ομίχλη που προσπαθεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη. Οι γενικεύσεις, οι ωραιοποιήσεις ή οι αοριστολογίες μπορούν να επηρεάσουν μια φορά , δύο φορές, αλλά κάποια στιγμή η ομίχλη διαλύεται και η πραγματικότητα έρχεται επιθετικά να συντρίψει την προπαγάνδα. Αρκετά άλλοθι και περισσότερα βίντεο παρουσίασε επί επτά χρόνια ο πρωθυπουργός, αλλά η διπλωματική ικανότητα της χώρας δεν αυξήθηκε ούτε κατέστη εφικτή  η απόκρουση της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας 
Αυτό το έλλειμμα χαρακτηρίζει τον Μητσοτάκη. Οι προσωπικές του αντιθέσεις και αντιφάσεις έχουν κλονίσει το ηγετικό του προφίλ και αυτό δεν αναστηλώνεται μέσω εικόνων τηλεοπτικού πατριωτισμού.

Η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με πραγματικά προβλήματα ακρίβειας, ανάπτυξης, δικαιοσύνης, μισθών και συντάξεων, απειλών για την ασφάλειά της. Όλα αυτά απαιτούν ένα νέο ισχυρό εθνικό δόγμα που θα μπορεί να ανταποκριθεί σε όλες αυτές τις προκλήσεις, ώστε η χώρα να καταφέρει να τις αντιμετωπίσει αποτελεσματικά.
Φυσικά και έχει το δικαίωμα ο πρωθυπουργός, επιβάλλεται μάλιστα να περιοδεύει ανά την επικράτεια και να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες. Αρκεί όμως όλη αυτή η επιχείρηση να μην συγκρούεται με την πραγματικότητα και την κοινή λογική. Και αυτό που κάνει ο Μητσοτάκης είναι φθηνός λαϊκισμός , τον οποίο υποτίθεται καταπολεμά.

Αν θέλει να συγκρουστεί με τον Σαμαρά ή τον Βελόπουλο, ας το κάνει με πολιτικό τρόπο και με ιδεολογικά επιχειρήματα και όχι μέσω μιας παραπλανητικής εικόνας γύρω από θέματα εξωτερικής πολιτικής. Το θέατρο, σε μια πατριωτική αρένα μεταξύ Σαμαρά -Μητσοτάκη δεν μπορεί να υπονομεύσει την πορεία της χώρας. Η εξουσία τους δεν πάνω από την Ελλάδα, ωστόσο ο Φλωρίδης ουσιαστικά αυτό υπονοούσε. Κατρακύλα...

Και να σταματήσει επίσης το εξίσου φθηνό παραμύθι περί συνεργασιών της ΝΔ. Ο Μητσοτάκης δεν έχει ιδεολογία, ούτε διαθέτει πολιτική ηθική για να αποκλείσει κανέναν από ενδεχόμενη συνεργασία. Και με τη χούντα για συνεργάζονταν, γιατί η εξουσία είναι αυτοσκοπός. Αυτό είναι το δόγμα της οικογένειάς του, η οποία στο βωμό της εξουσίας μπορεί να θυσιάσει δόγματα, δημόσια αγαθά, κανόνες και αξίες. Να μην ξεχνάμε ότι έχει φιλοχουντικούς εντός της κυβέρνησης θα αρνηθεί να συνεργαστεί με τον Βελόπουλο; άλλωστε κατά καιρούς μέλη της οικογένειάς του έχουν προσεγγίσει βασιλικούς και χουντικούς.

Όσο πλησιάζει ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών, τόσο περισσότερο ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραπλανά την κοινωνία, επιχειρώντας να ενισχύσει την ήδη πλαστή εικόνα που προβάλλει. Στην πραγματικότητα όμως, αν και η ήδη πολύμηνη εκστρατεία του δεν έχει αποδώσει ουσιαστικά τίποτα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αυξήσει τα ντεσιμπέλ, κάτι που ήδη κάνουν οι συνεργάτες του, με πρώτο τον Αδ. Γεωργιάδη.
Εν κατακλείδι, μεταξύ Φλωρίδη και Μητσοτάκη δεν υπάρχει καμία διαφορά, παρά την προσποιητή “αποκήρυξη” των δηλώσεων Φλωρίδη. Ο λόγος είναι απλός. Ο ένας επιχειρεί να τρομοκρατήσει και έρχεται ο πρωθυπουργός για να δηλώσει ότι είναι πάροχος εθνικής ασφάλειας.
Κάπως έτσι όμως χάνεται το μέτρο, χάνονται και οι εκλογές, αρκεί να μην μας παρασύρουν στον βούρκο τους...