Δημοσίευμα  του EUOBSERVER αναφέρεται στη διαρροή εγγράφου που συνέταξαν οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών και πιο συγκεκριμένα η μονάδα ανταλλαγής πληροφοριών Intcen, σύμφωνα με το οποίο o εξόριστος κληρικός Gulen δεν ήταν αυτός που διέταξε το πραξικόπημα στην Τουρκία και οι διώξεις εναντίον των υποτιθέμενων υποστηρικτών του που ακολούθησαν σχεδιάστηκαν προκειμένου να ενισχύσουν την εξουσία του Τούρκου Προέδρου Recep Tayyip Erdogan.

Οι απόψεις που διατυπώνονται σε αυτό το απόρρητο έγγραφο, σημειώνει ο αρθρογράφος, επαναλήφθηκαν σχεδόν αυτολεξεί από τον Επίτροπο Hahn, στις δηλώσεις του σε συνέχεια του πραξικοπήματος, και ρίχνουν φως στη γενικότερη αντίδραση της ΕΕ στο αποτυχημένο πραξικόπημα.  Πιο συγκεκριμένα, το έγγραφο αναφέρει ότι είναι πιθανό μία ομάδα αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένων Γκιουλενιστών, Κεμαλικών, αντιπάλων του AKP και οπορτουνιστών, να βρίσκονται πίσω από το πραξικόπημα, αλλά ότι είναι απίθανο ο ίδιος ο Gulen να έπαιξε κάποιο ρόλο, αφού είναι απίθανο να είχε αυτός πραγματικά τις ικανότητες και τις δυνατότητες να προβεί σε τέτοιες κινήσεις. Μόνο ατομικά ορισμένοι Γκιουλενικοί χαμηλόβαθμοι αξιωματικοί, συνεχίζει η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών, μπορεί να ένιωσαν υπό πίεση και να συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος, γνωρίζοντας ότι ο Erdogan είχε ούτως ή άλλως σχεδιάσει τη δίωξή τους για εγκλήματα τρομοκρατίας μέσα στον Αύγουστο.

Σε σχέση με τον Τούρκο Πρόεδρο ειδικότερα, η έκθεση σημειώνει ότι προσπαθούσε να διαλύσει το κίνημα του Gulen στην Τουρκία, επειδή αυτός αποτελούσε το μοναδικό του αντίπαλο στην προσπάθειά του να κυβερνήσει τη χώρα μέσω ενός πλήρους προεδρικού συστήματος, και ότι εκμεταλλεύτηκε το πραξικόπημα για να ξεκινήσει μία ευρύτερη εκστρατεία δίωξης των αντιπάλων του, αφού οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες χρόνια πριν είχαν αρχίσει να καταρτίζουν λίστες «ενοχλητικών ατόμων», οι οποίες περιείχαν επίσης τα ονόματα πολιτικών ακτιβιστών, ενώ το τεράστιο κύμα συλλήψεων είχε ήδη προετοιμαστεί εκ των προτέρων. 

Παρά το γεγονός, όμως, ότι τον απαλλάσσει από την ευθύνη του πραξικοπήματος, επισημαίνει ο συντάκτης, η έκθεση δεν περιγράφει με ζωηρά χρώματα τον Gulen, μια και, όπως υποστηρίζει, μπορεί οι διδασκαλίες που δημοσιεύονται στο όνομά του να μιλούν επιφανειακά για ανεκτικότητα, ισλαμιστές μελετητές, ωστόσο, ειδικοί στη χρήση της γλώσσας και των συμβόλων, αναγνωρίζουν ότι αυτές είναι σαφώς αντισημιτικές και αντιχριστιανικές.  

Καταλήγοντας, ο συντάκτης υπογραμμίζει ότι το ίδιο το γεγονός της διαρροής φέρνει σε δύσκολη θέση την υπηρεσία εξωτερικής δράσης της ΕΕ, σε μία εποχή που αυτή προσπαθεί να κινητοποιήσει τη συνεργασία για την ασφάλεια της ΕΕ, δεδομένου ότι η έκθεση ήταν εμπιστευτική και δεν θα έπρεπε να γίνει γνωστή σε τρίτα κράτη και διεθνείς οργανισμούς, ενώ η δημοσιοποίησή της θα μπορούσε αφενός να βλάψει τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας και ΗΠΑ-Τουρκίας, σε μία περίοδο που ο Erdogan επιχειρεί να ενισχύσει τους δεσμούς του με τη Ρωσία, και αφετέρου να βλάψει την ίδια την Intcern, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των κρατών μελών σε αυτήν.