Στην καθυστερημένη  αποδόμηση του έργου της Ανγκελα Μέρκελ αποβλέπουν όσοι υποψιάζονται  ότι η Ανγκελα Μέρκελ συνεχίζει να επιδρά στην γερμανική πολιτική. Ειδικά σε ότι αφορά  τις σχέσεις του Βερολίνου  με την Ρωσία. Σχέσεις  που έφτασαν στο απόγειο  τους σε πολλά επίπεδα στα 16 χρόνια της Καγκελαρίας της Μέρκελ.

Στο άρθρο  με τίτλο «Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του Πούτιν», το Politico σημειώνει ότι επί 16 ολόκληρα χρόνια η Γερμανία έκανε τραγικά λάθη στους χειρισμούς της με τη Ρωσία, επιτρέποντας στον Πούτιν να προχωρά ανενόχλητος στην υλοποίηση των σχεδίων του, μέχρι πρόσφατα, που άλλαξε γραμμή στον απόηχο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, βάζοντας στον πάγο τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream 2, συμμετέχοντας στις δυτικές κυρώσεις και ανακοινώνοντας ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα-μαμούθ. Μια αλλαγή γραμμής που δεν είχαν πετύχει τόσα χρόνια οι πιέσεις των ΗΠΑ και άλλων συμμάχων προς το Βερολίνο.

Είναι ορατό ότι η  Μέρκελ συνεχίζει να ενοχλεί τους υπέρμαχους της σκληρής και απόλυτης αντιπαράθεσης με την Ρωσία. Αν και δεν βρίσκεται στην πολιτική σκηνή από τον Δεκέμβριο, τα 16 χρόνια της εξουσίας της,  ήταν αυτά που διαμόρφωσαν την ισχύ της Γερμανίας. Συμπεριλαμβανομένης της καλής οικονομικής συνεργασίας με την Ρωσία σε όλα τα επίπεδα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η αντίστροφη μέτρηση για την σύγκρουση με  τον Πούτιν που οδήγησε στην ρωσική παράνομη εισβολή  στην Ουκρανία, ξεκίνησε από την στιγμή που η Ανγκελα Μέρκελ αποχώρησε από την Καγκελαρία στις 8.12.2021.

Η πολιτική αφέλεια της Άνγκελα Μέρκελ

Με την επιμονή της Γερμανίας να επιδίδεται σε μια διπλωματία της οικονομίας με τη Ρωσία του Πούτιν, η Άνγκελα Μέρκελ «κέρδισε μια θέση στο πάνθεον της πολιτικής αφέλειας δίπλα στον Νέβιλ Τσάμπερλεν» (τον Βρετανό πρωθυπουργό [1937-1940] που ακολούθησε τη γνωστή πολιτική κατευνασμού έναντι των ναζί του Χίτλερ μέχρι τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου), σημειώνει το άρθρο.

Αργά, αλλά σταθερά, η γερμανική πολιτική ηγεσία κατανόησε ότι η αντίστοιχη πολιτική της Μέρκελ έναντι της Ρωσίας -που είχε ως αποκορύφωμα την έγκριση της κατασκευής του Nord Stream 2 έναν χρόνο μετά την προσάρτηση της Κριμαίας- όχι μόνον άνοιξε την πόρτα στον Πούτιν να συνεχίσει τα σχέδιά του, αλλά στην πράξη τον ενθάρρυνε να το κάνει.

Η νοσταλγία της Ostpolitik

Δεν ήταν, όμως, μόνον η «σιδηρά» καγκελάριος, αλλά μια ολόκληρη γενιά Γερμανών πολιτικών απ’ όλο το φάσμα, που, τυφλωμένοι από τη νοσταλγία των πολιτικών της Ostpolitik και της Αλλαγής μέσω του Εμπορίου, του Βίλι Μπραντ, διέπραξαν αυτά τα λάθη.

Το Politico κατηγορεί συλλήβδην όλους τους Γερμανούς πολιτικούς. Τον Πρόεδρο (και πρώην υπουργό Εξωτερικών) Στάινμαγιερ, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (που δήλωσε στη Die Welt ότι «έκανε και  αυτός λάθος») τον  καγκελάριο Σόλτς και τους Σοσιαλδημοκράτες, ακόμα και τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους.

Υπάρχει αναφορά στον αρχιτέκτονα  αυτής της τακτικής ήταν ο Γενς Πλέτνερ, νυν σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Σολτς και επί σειρά ετών ανώτερο διπλωματικό στέλεχος στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών και προσωπάρχη του  Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ.

Ο Πλέτνερ συμβούλευε μέχρι την τελευταία στιγμή τον Σολτς -ακόμη και την ώρα που συγκεντρώνονταν δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες στα σύνορα με την Ουκρανία- να επιμείνει στο πρότζεκτ του Nord Stream 2. Κατηγορούν και τον  νυν ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών, Φρίντριχ Μερτς,  ο οποίος λίγες εβδομάδες πριν αρχίσει η ρωσική εισβολή, προειδοποιούσε ότι αποκλεισμός της Ρωσίας από το SWIFT θα ήταν σαν «ατομική βόμβα στις αγορές κεφαλαίου.