Η ένταση μεταξύ ΝΑΤΟ –Ρωσίας όλο και ανεβαίνει και ήδη ο δυτικός τύπος δεν αποκλείει πλέον έναν φρικτό πόλεμο στην Ουκρανία με εισβολή των Ρώσων. Οι Αμερικανοί κυριολεκτικά παίζουν με τη φωτιά και στο εσωτερικό τους και στην παγκόσμια πολιτική τους.

Η κρίση δημοκρατίας και διεθνούς πολιτικής δίνουν την εικόνα μιας απορρυθμισμένης πολιτικής τάξης που έχει χάσει τον προσανατολισμό της.  Τηρουμένων των αναλογιών φαίνεται να έχουμε ξαναδεί την ένταση σε άλλο σημείο του πλανήτη. Τον Οκτώβριο του 1963 ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση έφθασαν στο χείλος ενός πυρηνικού πολέμου  που απέτρεψε η διπλωματία και η λογική.

Τότε, η Ρωσία είχε αναπτύξει συστοιχίες  βαλλιστικών πυραύλων στην Κούβα απαντώντας έτσι στα πυραυλικά συστήματα των ΗΠΑ στην  Τουρκία και το ευρωπαικό έδαφος.  Μετά τον αποκλεισμό της Κούβας από το αμερικανικό ναυτικό, τα ρωσικά πλοία που μετέφεραν νέους πυραύλους γύρισαν πίσω. Η συμφωνία προέβλεπε, απόσυρση των πυραύλων από την Κούβα. Οι ΗΠΑ δεσμεύθηκαν ότι δεν θα εισβάλλουν στο νησί και θα αποσύρουν τους πυραύλους από την Τουρκία. Τότε μάλιστα οι συνθήκες του ψυχρού πολέμου έκαναν πιο δύσκολη τη διπλωματία και όμως τα κατάφεραν. Σήμερα επικρατεί  μια παρανοϊκή πολιτική στις ΗΠΑ με σαφή σχέδια περικύκλωσης της Ρωσίας από τις βαλτικές χώρες, την Ελλάδα και τη Μαύρη Θάλασσα και ως αιχμή του δόρατος χρησιμοποιείται η Ουκρανία. Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να είναι η Ουκρανία η νέα Ιφιγένεια για να πετύχουν, έτσι νομίζουν τα σχέδιά τους.

Η Ρωσία σε όλες τις συνομιλίες με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν υποχωρούν από τη βασική τους θέση, ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ είναι αιτία πολέμου. Η φαιδρή απαίτηση των ΗΠΑ και των συμμάχων της να αποσύρει η Μόσχα τις δυνάμεις της από τα ρωσοουκρανικά σύνορα, δηλαδή από το έδαφός της, δίνει τον τόνο της επικίνδυνης πολιτικής που ακολουθούν.  Η στάση διαφόρων χωρών του ΝΑΤΟ ότι υπάρχει ζήτημα ελεύθερης επιλογής της Ουκρανίας ηχεί ως ύβρις. Γιατί να έχει αυτό το δικαίωμα η Ουκρανία και να μην το έχει η Κούβα ή η Βενεζουέλα ή άλλη χώρα. Αλλά με αυτή την λογική απλά αδυνατεί η πολιτική να διορθώσει την πορεία προς το έγκλημα που θα συντελεστεί, αν τελικά η Ουκρανία κάνει το βήμα και η Ρωσία το δικό της.
Ο  πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΑΣΕ, Μάικλ Κάρπεντερ, δήλωσε ότι μετά τις συνομιλίες της Βιέννης, η Δύση θα πρέπει να είναι έτοιμη για κλιμάκωση των εντάσεων με τη Μόσχα. «Τα τύμπανα του πολέμου ακούγονται πολύ δυνατά και η ρητορική έχει γεμίσει κραυγές» είπε.

Ο Ρώσος πρεσβευτής στον ΟΑΣΕ, Αλεξάντερ Λουκασέβιτς, πάντως μετά τη σύνοδο του ΟΑΣΕ είπε ότι η παρούσα κατάσταση «είναι πραγματικά απογοητευτική» και προειδοποίησε για πιθανές «καταστροφικές συνέπειες» αν οι δύο πλευρές (ΗΠΑ και Ρωσία) δεν συμφωνήσουν σε αυτό που η Ρωσία χαρακτηρίζει «κόκκινες γραμμές ασφαλείας».
Σίγουρα , ούτε ο χρόνος ούτε οι προσπάθειες έχουν εξαντληθεί. Τα αποθέματα διαπραγμάτευσης είναι μεγάλα, η ιστορική εμπειρία είναι διδακτική και φυσικά οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες των ΗΠΑ και της Ρωσίας γνωρίζουν ότι οι συνέπειες θα είναι τεράστιες. Η πόρτα του φρενοκομείου είναι προς το παρόν μισάνοιχτη. Κάποιος να την κλείσει…