Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πιστεύει στην συνεργασία με την κυβέρνηση, αλλά δεν κάνει πίσω στις αρχές του  όπως δήλωσε στον Σκάι, άρα θα πρέπει να κάνουν οι άλλοι πίσω, να παραβιάσουν οι άλλοι τις αρχές τους. Δεν είναι μόνο αυτό. Το χειρότερο είναι  ότι η εκκλησία επιστρέφει στον σκοταδισμό  και στην επιστροφή της αυτή έχει βρει έναν ισχυρό σύμμαχο στην κυβέρνηση. Τον Πάνο Καμμένο , που είναι έτοιμος να ρίξει την κυβέρνηση, αν ο αρχιεπίσκοπος δεν ικανοποιηθεί στο θέμα της διδασκαλίας των Θρησκευτικών.

 
Το έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα του Ιερώνυμου προς την κυβέρνηση είναι ότι αν  ο Φίλης ή η κυβέρνηση συνολικά επιμείνουν στο θέμα των θρησκευτικών, ή στον χωρισμό κράτους εκκλησίας  μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, η κυβέρνηση θα πέσει και γι αυτό θα φροντίσει ο Καμμένος. Φαίνεται όμως ότι ο Καμμένος θα παίξει καθοριστικό ρόλο στον βίο της κυβέρνησης, ανεξάρτητα από τα θρησκευτικά.
Πως λοιπόν μπορεί μια κυβέρνηση να ασκήσει προγραμματική πολιτική, όταν εκβιάζεται από παντού?. Οι δανειστές εκβιάζουν με χρεοκοπία και έξοδο από την ευρωζώνη όταν δεν γίνονται δεκτοί οι όροι τους. Η εκκλησία  προτάσσει τους δικούς της εκβιασμούς. Εντός  της κυβέρνησης είναι γνωστό ότι διατυπώνονται εκβιασμοί ενόψει ανασχηματισμού. Η ΝΔ εκβιάζει αντί να παράγει πολιτική και η κυβέρνηση υποχωρεί ισχυριζόμενη ότι η υποχώρηση είναι συναινετική πολιτική.
Η συμφωνία κυβέρνησης εκκλησίας να μην αλλάξει τίποτα φέτος στην διδασκαλία των θρησκευτικών τηρείται μέχρι τώρα. Η κυβέρνηση πανικόβλητη, μη τυχόν και ανοίξει ένα νέο μέτωπο, πάγωσε την αλλαγή της διδασκαλίας και ορίστηκαν δύο επιτροπές για να μελετήσουν τις αλλαγές. Η εκκλησία όμως έχει την δική της τεχνογνωσία, την δική της ιδεολογία και την πολιτική της ώστε να διαιωνίζεται , μέσω της κατήχησης και του προσηλυτισμού το μέλλον της.
Για να το πετύχει όμως αυτό, οξύνει τους τόνους σε όλα τα μέτωπα. Για το τέμενος που πριν ήταν υπέρ , τώρα είναι κατά, στον , μέσω αλλαγής του συντάγματος χωρισμό κράτους εκκλησίας προτάσσει έναν χυδαίο λαικίστικο λόγο ότι «δεν μπορεί να χωρίσει  από τα παιδιά της» λες και ρώτησε ποτέ τα «παιδιά της», ενώ εσχάτως  κινδυνολογεί ασύστολα κάνοντας λόγο για αποχριστιανισμό  και για αφελληνισμό. Σημειωτέον , ότι η Ελλάδα ήταν μεγάλη δύναμη πολύ πριν τον χριστιανισμό. Ως προς την απειλή αφελληνισμού, δεν αξίζει καν απάντησης , καθώς πρόκειται για δήλωση που αγγίζει την πιο σκοτεινή πλευρά της εκκλησίας  καθώς  ταυτίζει την Ελλάδα  με την εκκλησία και σχεδόν συμπλέει με τις φασιστικές διακηρύξεις.  Ο Αρχιεπίσκοπος και η εκκλησία δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προκαλέσουν κοινωνικό ή εθνικό διχασμό, για να υπερασπιστούν την στενή σχέση με το κράτος και τον ρόλο τους στο θεσμικό εκπαιδευτικό οικοδόμημα και όχι μόνο. Και αυτό είναι επικίνδυνο.
Οι γνώστες της   τέχνης της πολιτικής διατείνονται ότι ένας πολιτικός ή μια κυβέρνηση , αν θέλουν να επιβιώσουν , να κυβερνήσουν σύμφωνα με την λαική εντολή ή να γράψουν ιστορία, θα πρέπει να επιλέξουν τα μέτωπα στα οποία θα συγκρουστούν, θα δώσουν τις μάχες τους και δεν  υποχωρούν ποτέ στα μέτωπα που ανοίγουν οι αντίπαλοί της. Αντίθετα, διεμβολίζουν  τους αντιπάλους τους διασπούν τα μέτωπα που ανοίγουν και προτάσσουν το σχέδιο και το όραμά τους για να κυριαρχήσουν .
Η σημερινή κυβέρνηση  έχει τεράστιο πρόβλημα επιλογών. Που θα δώσει μάχες , με ποιο σχέδιο και με ποιους συμμάχους. Τέτοια τακτική δεν υπάρχει και για τον  λόγο αυτό εμφανίζεται συνεχώς να παραπαίει, κυρίως όταν οι αντίπαλοι και όχι η ίδια η κυβέρνηση ανοίγουν μέτωπα. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε διαρκή και σχεδόν άτακτη άμυνα που αρκεί ένα νεύμα του αρχιεπισκόπου ή άλλων προς τον Καμμένο για να πέσει η κυβέρνηση. Και να πέσει  άδοξα, χωρίς καν να δώσει μια μεγάλη μάχη.