Του Στράτου Βαλτινού
Αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα επανέφερε τις πελατειακού τύπου παροχές για να καλοπιάσει μια οργισμένη κοινωνία. Αν δεν υπήρχε εναλλακτική λύση στη ΝΔ, δεν θα υπήρχε ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά όπως αποδείχθηκε και στη ΔΕΘ και υπάρχει και απειλεί τον Μητσοτάκη. Αν επίσης, δεν υπήρχε εναλλακτική λύση στον Μητσοτάκη, δεν υπήρχε ούτε ο Σαμαράς. Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκονται σε πορεία πτώσης και αυτό είναι γεγονός.
Να προστεθεί επίσης, ότι τα σενάρια για την αντικατάσταση ή την παραίτηση του Μητσοτάκη πιθανόν μετά τις πρώτες εκλογές, εδραιώνονται πλέον στη δημόσια συζήτηση, ακριβώς γιατί η ΝΔ αδυνατεί να αναχαιτίσει την πορεία πτώσης της και ως κόμμα εξουσίας αναζητά διέξοδο σε ένα διάδοχο σχήμα χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τελικά η ΝΔ στερείται εναλλακτικής πολιτικής και υπό την πίεση του Τσίπρα από τη μια και του Σαμαρά από την άλλη, απλά ενισχύει τα σενάρια ήττας και αντικατάστασης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εν κατακλείδι, η απήχηση που είχε το πρόγραμμα του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛ.Α.Σ την αναδεικνύει ως ισχυρό παράγοντα πολιτικής αλλαγής. Αλλά η πορεία δεν είναι εύκολη.
Το ΠΑΣΟΚ το οποίο βρίσκεται σε διαρκή τρικυμιώδη κατάσταση, συμπιέζεται μεταξύ ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ ακριβώς γιατί ετεροκαθορίζεται. Παρά τις προσπάθειες, δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει μια αυτοδύναμη πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα και κάνει λάθος μπερδεύοντας τους οπαδούς του με τον πολυμέτωπο αγώνα και κατά της ΝΔ (με εξαίρεση το σύστημα Διαμαντοπούλου) και κατά του Αλέξη Τσίπρα και κατά του ΣΥΡΙΖΑ και κατά όλων...
Από την άλλη όχθη, για μια ακόμη φορά, η ΝΔ και ο πρωθυπουργός επένδυσαν επί μήνες στις εξαγγελίες στο πλαίσιο της ΔΕΘ. Ακολούθησαν μια πολύμηνη και πολυπλόκαμη επικοινωνιακή τακτική, δημιουργώντας την εντύπωση ότι είχε καταληφθεί από άγχος για την επίδραση που θα έχουν οι εξαγγελίες.
Οι ανακοινώσεις έγιναν, η προπαγάνδα οργίασε, αλλά το αποτέλεσμα , όπως ανέμεναν οι πιο λογικοί και συγκρατημένοι είναι πάλι απογοητευτικό. Αλλά τα μέτρα που κάθε χρόνο μετά τις εκλογές του 2023 ανακοινώνει ο Μητσοτάκης έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Η δυσφορία μεγαλώνει, τα μέτρα χάνονται στον ορυμαγδό μιας διαφορετικής καθημερινότητας, η πολιτική των επιδομάτων και των ελάχιστων παροχών έχει γίνει θεσμός , μόνο και μόνο επειδή η ΝΔ και ο πρωθυπουργός δεν αλλάζουν οικονομική πολιτική, που παραμένει αιχμάλωτη στην εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων.
Ο Αλέξης Τσίπρας απλοποίησε τα πράγματα και αυτό τον ωφέλησε. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει τις δυνατότητες να ανταγωνιστεί τη ΝΔ στην προπαγάνδα και επέλεξε να παρουσιάσει προγραμματικές θέσεις που θεωρεί ότι είναι αναγκαίες για την κοινωνία. Και πέτυχε σε σημαντικό βαθμό τους στόχους του.
Οι εξαγγελίες για την στέγη, την ενέργεια, το εκπαιδευτικό σύστημα, το κοινωνικό κράτος, τις αυξήσεις μισθών είχαν αντίκτυπο. Οι εξαγγελίες του Τσίπρα, έπρεπε να εναρμονίζονται με την ιδεολογική και πολιτική ταυτότητα της ΕΛ.Α.Σ που ευαγγελίζεται την πολιτική αλλαγή. Οι εντυπώσεις είναι θετικές και φυσικά η πορεία είναι ακόμη μακριά και ανηφορική, προκειμένου να εδραιωθεί στην συνείδηση της κοινής γνώμης η ιδέα, ότι η ΕΛ.Α.Σ αποτελεί τον φορέα της πολιτικής αλλαγής.
Στο πολιτικό επίπεδο είναι επίσης θετική η στάση του Τσίπρα να μην ανοίξει μέτωπα με άλλα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι προφανές ότι απευθύνεται στους ψηφοφόρους του κόμματος αυτού και δευτερευόντως στην ηγεσία. Το πρόβλημα πλέον είναι στο ΠΑΣΟΚ , το οποίο ναι μεν δεν διεκδικεί ούτε την εξουσία, ούτε τη δεύτερη θέση, είναι όμως μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής αλλαγής και μπορεί να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Ωστόσο το γεγονός ότι όλα τα κόμματα θέλουν ένα καλό ποσοστό την πρώτη Κυριακή, προκαλεί έριδες που όμως δεν έχουν ισχυρή βάση, κυρίως μεταξύ των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης.
Εκεί που ο Τσίπρας δυσκολεύεται είναι η διαχείριση των σχέσεων με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Ούτε κινητικότητα θέλει, ούτε αξιοποιεί βουλευτές και στελέχη που έχουν αποχωρήσει, ούτε έχει κάποια νέα ιδέα για το πως θα πορευθεί. Η τωρινή στάση, ούτε μαζί τους, ούτε εναντίον τους, του αφαιρεί δυναμική.
Τελικά όλα δείχνουν ότι η κεντρική επικοινωνιακή επιχείρηση της ΝΔ, πως δεν υπάρχει εναλλακτική, απονευρώνεται συστηματικά. Και όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τόσο πιο εμφανής θα γίνει η ύπαρξη εναλλακτικής λύσης και οι όροι θα αντιστραφούν.
Τελικά η ΝΔ στερείται εναλλακτικής πολιτικής και υπό την πίεση του Τσίπρα από τη μια και του Σαμαρά από την άλλη, απλά ενισχύει τα σενάρια ήττας και αντικατάστασης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
