Οι εφοπλιστές αγκομαχούν, τα ασφάλιστρα είναι στα ύψη, οι αγορές είναι σε κρίση υστερίας και αντί να αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για να σταματήσει η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, συμβαίνει το αντίθετο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Μακρόν , σίγουρα και άλλες χώρες , υπό την πίεση των ΗΠΑ ετοιμάζονται να επεκτείνουν την ευρωπαική ναυτική αποστολή υπό την κωδική ονομασία “Ασπίδες” στα στενά του Ορμούζ για να διευκολύνουν την  ασφαλή “ έξοδο” των τάνκερ, σύμφωνα με τους Financial Times.

Η Ευρώπη, άφαντη μέχρι τώρα, μπαίνει μέρα με την ημέρα όλο και πιο βαθιά στην πολεμική αντιπαράθεση, με το Ιράν να επιτυγχάνει τον αρχικό του στόχο να γενικεύσει την σύγκρουση. Τώρα αν αυτό αποβεί υπέρ του ή κατά θα φανεί σύντομα.  Ο Έλληνας πρωθυπουργός σαν έτοιμος από καιρό είναι στην πρώτη γραμμή των πρόθυμων να εμπλακούν. Η ελεύθερη ναυσιπλοία είναι το φανερό κίνητρο. Η ουσία είναι ότι όλη η Δύση μπαίνει στην χορό που σέρνει το Ισραήλ για δικούς του λόγους, Και η περιπέτεια φαίνεται στον ορίζοντα. Γιατί αν η Ελλάδα έχει απώλειες ναυτικής δύναμης και προσωπικού, όλη η εικόνα θα αλλάξει ραγδαία εις βάρος του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ. 

Υπό την απειλή μιας εμπλοκής χωρίς εμφανές σχέδιο εξόδου και με την Ελλάδα να παίρνει πλέον υψηλά ρίσκα, συνεδριάζουν τη Δευτέρα 15 Μαρτίου οι ΗΠΕΞ της ΕΕ . Η Γαλλία έχει ήδη ξεκινήσει την προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας στόλος συνοδείας των τάνκερ και σε αυτό φαίνεται ότι θα συμβάλλουν και οι ΗΠΑ. Είναι όμως φανερό ότι οι αποστάσεις δεν είναι τόσο μεγάλες και θα γίνουν πιο εύκολα στόχος των Ιρανών.

Το ζήτημα κατά συνέπεια δεν είναι αν πρέπει να κινηθούν με ασφάλεια τα δεξαμενόπλοια, αλλά γιατί όλη η Δύση σύρεται αδιαμαρτύρητα σε έναν αιματηρό, επιθετικό , καταστροφικό και άδικο πόλεμο, που δεν υπηρετεί κανένα ευρωπαικό συμφέρον. Από ελληνικής πλευρά είναι ερώτημα τι είδους ναυτικές δυνάμεις θα στείλει ο πρωθυπουργός που δέχεται σκληρή κριτική για τις αποφάσεις του.

Η αποστολή «Ασπίδες», στην οποία συμμετέχουν σήμερα τρία πλοία από τη Γαλλία, την Ελλάδα και την Ιταλία, επικεντρώνεται κυρίως στην προστασία εμπορικών πλοίων από επιθέσεις των Χούθι στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης.