Του Σωτήρη Σιδέρη 

Αν το αφήγημα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι όλα βαίνουν καλώς στην Ελλάδα και ο ίδιος είναι ο μοναδικός παράγοντας σταθερότητας και ευημερίας, τότε ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει εύκολη προεκλογική εκστρατεία. Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίσει να έχει  ως ιδεολογικό περιτύλιγμα τον υστερικό και βαθύτατα αντιδημοκρατικό Άδωνη Γεωργιάδη, τότε ο Αλέξης Τσίπρας θα συσπειρώσει πολύ περισσότερους ψηφοφόρους απ ότι μπορεί να φανταστεί ο πρω8υπουργός. Δεν αναδείχθηκε κανείς στην αντιπολίτευση που να  μπορεί συγκριθεί με τον Τσίπρα. Οπότε η μετωπική σύγκρουση μεταξύ Τσίπρα -Μητσοτάκη έρχεται και θα είναι σφοδρή και ήδη έχει αρχίσει. 

Από την άλλη,  ναι μεν ο Τσίπρας θα είναι  επικεφαλής μιας παράταξης που προσπαθεί να ξαναβρεί τον βηματισμό της, αλλά ακόμη  δεν έχει καταφέρει να πείσει ότι διαθέτει σοβαρή πολιτική συμμαχιών., που είναι κεντρικό ζήτημα. Ο πρώην πρωθυπουργός κατασκευάζει το δικό του αφήγημα ότι , λίγο πολύ δεν έχει ανάγκη κανέναν , ότι όλα θα είναι νέα  στο κόμμα του, αλλά  ένα κόμμα εργαστηρίου διαφέρει πολύ από ένα κόμμα της κοινωνίας. Σε ένα προσωποκεντρικό κόμμα ο ηγέτης δεν θα είναι υποχρεωμένος να αποφασίζει πολιτικές σε συνεδριάσεις κεντρικής επιτροπής και συνέδρια.. Πολλές ερωτήσεις πολλές και οι απαντήσεις που πρέπει να δώσει...

Μορφοποιείται το σκηνικό

Σιγά σιγά γίνεται αντιληπτό ότι το πολιτικό σκηνικό δεν θα συγκλονιστεί από την ίδρυση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Η ίδια φρόντισε γι αυτό προς μεγάλη ικανοποίηση της Αριστεράς και προς μεγάλη ανησυχία της ΝΔ. Η κατάσταση στην ακροδεξιά είναι τώρα θολή , αλλά αν δεν ανακοινώσει πρώτα η Καρυστιανού το κόμμα της και αν δεν καθίσει ο κουρνιαχτός , δεν θα είναι εύκολο να υπάρξουν συμπεράσματα. Το πιο σημαντικό όμως μέχρι τώρα είναι ότι η ίδια η Καρυστιανού περιχαρακώθηκε στον ακροδεξιό χώρο και δεν πρόκειται να γίνει επιδραστική στον ζωτικό χώρο της κεντροαριστεράς. Εκ των πραγμάτων και αυτό ήδη καταγράφεται , η ΝΔ είναι αυτή που της επιτίθεται γιατί είναι πιθανό η Καρυστιανού να την διεμβολίσει εκλογικά. 
Ο Αλέξης Τσίπρας ανακουφίστηκε από τις τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού. Ο ίδιος διαθέτει ακόμη ισχυρό προσωπικό κεφάλαιο και είναι πολύ πειστικός όταν μιλάει για τον προοδευτικό χώρο , για το αύριο της Ελλάδας π.χ. από τον Στουρνάρα , τον Άδ . Γεωργιάδη ή τον Πλεύρη, ακόμη και από τον Μητσοτάκη. 
Το γεγονός που καταγράφηκε και σε δημοσκόπηση ότι η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί ότι ζούσε καλύτερα το 2019, είναι ράπισμα στην επικοινωνιακή αλαζονεία του πρωθυπουργού και της ΝΔ. 
Υπό αυτή την οπτική, η αντιπαράθεση των Μητσοτάκη -Τσίπρα θα είναι σφοδρή και οι εκλογές θα έχουν στο επίκεντρο τις δικές τους προτάσεις, τις θέσεις και τις απαντήσεις που θα δώσουν στους πολίτες για το μέλλον της χώρας. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί  να υπερηφανεύεται για πολλά και θα βρεθεί σε θέση άμυνας. Αν νομίζει όμως ο ίδιος ο Μητσοτάκης, η Ομάδα Αλήθειας και η ΝΔ ότι προβάλλοντας τον Στουρνάρα, τον Γεωργιάδη, τον Πλεύρη και την ακροδεξιά θα επικρατήσουν μάλλον δεν αντιλαμβάνονται τις διεργασίες που συντελούνται στην κοινωνία. 

Τα προβλήματα του Τσίπρα

Από την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα όλη η προετοιμασία παραπέμπει σε ένα νέο τελετουργικό ή τουλάχιστον σε μια μεγάλη προσπάθεια να εμφανίζεται ως νέο. Προς το παρόν, ο πρώην πρωθυπουργός δείχνει να εργάζεται μεθοδικά για ένα πολύ σημαντικό τομέα πάνω στον οποίο θα στηριχθεί όλο το οικοδόμημα. Την Ιδρυτική Διακήρυξη  και πως αυτή θα επιδράσει με ενωτικό τρόπο, πως θα κινητοποιήσει τον κόσμο και πως θα λειτουργήσει στην πράξη , ως δομή δηλαδή το κόμμα του. 

Με την Ιδρυτική Διακήρυξη που επεξεργάζεται ομάδα υπό την καθηγητή Γιώργο Σιακαντάρη,  όπως ήδη έχει λεχθεί , φιλοδοξεί να ενώσει όλα τα  τμήματα και τις τάσεις της Κεντροαριστεράς κάτω από ένα κείμενο που ομογενοποιεί τον χώρο από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΚΚΕ.  
Πιθανόν μετά το Πάσχα θα έχουμε στοιχεία της Διακήρυξης  ή θα παρουσιαστεί ολόκληρη και στην συνέχεια θα έχουμε εκδηλώσεις όπου θα παρουσιάζονται επί μέρους προγραμματικές θέσεις , όπως έγινε ήδη με τη νέα Διαύγεια. 
Κεντρικό ζήτημα όμως αναμένεται να αναδειχθεί η πρόταση του Τσίπρα για την πολιτική συμμαχιών. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποσυνδεθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, προφανώς γιατί θέλει να διαμορφώσει την ταυτότητα του κόμματός του, με βάση την Ιδρυτική Διακήρυξη. Αλλά οι σχέσεις του με τα δύο αυτά κόμματα είναι σημαντικό θέμα και δεν θα αποφύγει να γίνει σαφής. Ήδη και τα δύο αυτά κόμματα βομβαρδίζουν τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους με προτάσεις συνεργασίας . Προφανώς θέλουν να καταστήσουν σαφές και στον Τσίπρα ότι δεν θα καταφέρει να τους αποφύγει και αν τους αποφύγει και ο ίδιος θα έχει πρόβλημα συνοχής. Αναταράξεις θα υπάρχουν στο ΠΑΣΟΚ το οποίο ήδη κλονίζεται και η επισημοποίηση του κόμματος Τσίπρα μάλλον θα το αποσυσπειρώσει ακόμη περισσότερο.

Κατά συνέπεια, ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα έχει σοβαρό πρόβλημα να σταθεί απέναντι τον Μητσοτάκη και να επικρατήσει στις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις, αλλά θα έχει πρόβλημα να εμφανίσει ένα κόμμα -παράταξη με συνοχή, με στρατηγική και τακτική που να είναι αξιόπιστο και στην κοινωνία και να υπερέχει έναντι της ΝΔ. 
Τα προσωποκεντρικά κόμματα, σαν αυτό που σχεδιάζει ο Αλέξης Τσίπρας έχουν το πλεονέκτημα της απόλυτης εξουσίας του ηγέτη τους , αλλά ταυτόχρονα ο ηγέτης είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για την αποτυχία του. Ένας συμβιβασμός μεταξύ σχεδιασμού επί χάρτου και πολιτικού ρεαλισμού, μάλλον θα είναι η λύση...