Του Στράτου Βαλτινού
Ο Νικόλαος Φαραντούρης τέθηκε εκτός ευρωομάδας του κόμματός του και ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να παραδώσει την έδρα. Εκείνος απάντησε ότι “λογοδοτώ στους χιλιάδες συμπολίτες μας, που με τίμησαν με την ψήφο τους και με έστειλαν να υπηρετήσω τα συμφέροντα της πατρίδας και του λαού… Η έδρα μου ανήκει σε αυτούς..” Φυσικά, ο Φαραντούρης δεν εξελέγη με κανένα κόμμα συμπολιτών, ούτε μοιράζεται μαζί τους την παχυλή αμοιβή του ευρωβουλευτή. Τα περί λαού και πατρίδας συνοδεύουν σχεδόν πάντα δηλώσεις ανθρώπων που διακρίνονται για την ηθικό τους ξεπεσμό και όχι για τον πατριωτισμό τους. Γιατί μέχρι τώρα ουδείς συμπολίτης έχει αντιληφθεί τους εθνικούς αγώνες του εν λόγω.
Πέραν αυτού, πρόκειται και για κραυγαλέα περίπτωση αποστασίας. Γιατί δεν μπορεί να συσχετιστεί με τις μετακινήσεις βουλευτών μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-Νέας Αριστεράς που ήταν και παραμένουν ιδεολογικά και πολιτικά αδελφά κόμματα ή ένα κόμμα με δύο συνιστώσες. Ο Φαραντούρης μετακινείται στο θολό ιδεολόγημα της Μαρίας Καρυστιανού που παρά το γεγονός ότι εδώ και μήνες μας προϊεδάζει για την δημιουργία κόμματος, αποφεύγει συστηματικά να προσδιορίσει τις πεποιθήσεις της. Κόμματα ή Κινήματα χωρίς ιδεολογία , χωρίς πολιτικές αρχές και σαφές προγραμματικό πλαίσιο, δεν έχουν εφευρεθεί ακόμη. Ευτυχώς δηλαδή…
Τα γεγονότα εξελίχθηκαν γρήγορα , μετά την ανακοίνωση του ιδίου του Φαραντούρη ότι κινείται στην αυλή της Μαρίας Καρυστιανού, ανταλλάσοντας μάλιστα φιλοφρονήσεις μαζί της. Αν ο Φαραντούρης , είχε υποβάλλει την παραίτησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ, παρέδιδε την έδρα και εντάσσονταν στο κόμμα ή στην ομάδα της Καρυστιανού, κανείς δεν θα τον κατηγορούσε για τίποτα. Πρόκειται όμως για μια περίεργη υπόθεση. Ο Φαραντούρης έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως επιλογή του Αλέξη Τσίπρα, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής το 2023. Εξελέγη τελικά ευρωβουλευτής το 2024. Το τελευταίο διάστημα οργίαζαν οι φήμες καθώς ουσιαστικά ήταν ξένο σώμα στον ΣΥΡΙΖΑ, την προεδρία του οποίου είχε διεκδικήσει με αντίπαλο τον Φάμελλο. Η διαγραφή αυτή έρχεται μετά την διαγραφή του Νίκου Παππά, επίσης φρούτο εποχής Τσίπρα....
Η διαγραφή του Φαραντούρη είναι ένα ακόμη επεισόδιο που προστίθεται στην μεγάλη λίστα των θλιβερών εξελίξεων στο κόμμα αυτό. Ο Σωκράτης Φάμελλος αναγκάστηκε να τον διαγράψει καθώς , αν δεν το έκανε υπήρχε ο φόβος να προκληθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις .
Ως πρώτη εκτίμηση, η διαγραφή Φαραντούρη και η πρόθεσή του ευρωβουλευτή να ενταχθεί στο κόμμα Καρυστιανού, οριοθετεί κατά κάποιο τρόπο και τις σχέσεις της με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά. Από την άποψη αυτή, η αυξανόμενη πίεση που θα ασκηθεί στην Αριστερά από την Καρυστιανού θα οδηγήσει σε κινήσεις συσπείρωσης της Αριστεράς, την αναζήτηση περισσότερων κοινών στόχων. Το Μέτωπο για το οποίο τόσος λόγος γίνεται, θα διαμορφωθεί εκ των πραγμάτων με βάση τα γεγονότα.
Δηλαδή από τη μια η ακροδεξιά , ο Μητσοτάκης και η Καρυστιανού και από την άλλη η κεντροαριστερά. Με δεδομένη την αμφιλεγόμενη στάση και δράση του ΠΑΣΟΚ, είναι προφανές ότι το βάρος θα πέσει στην Αριστερά, ενώ ο Τσίπρας, όσο και να αποφεύγει να βρεθεί στο κέντρο της συζήτησης με τον σωστό τρόπο, πιθανόν να βρεθεί υπό πίεση και να εγκλωβιστεί μεταξύ του εντελώς νέου που ευαγγελίζεται και δεν προκύπτει και της ασφάλειας της παράταξής του.
Οι εξελίξεις έρχονται και από τις διεθνείς εξελίξεις και από τις διεργασίες εντός της χώρας και θα είναι ραγδαίες...
