Του Στράτου Βαλτινού

Το πρόβλημα αρχίζει και γίνεται ανεξέλεγκτο. Λίγο πριν η ιστορία γυρίσει την πλάτη της στην Αριστερά και ενώ ο Μητσοτάκης είναι πλέον μειοψηφία στον λαό, κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν ότι το ήθος , η πολιτική ακεραιότητα και η αφοσίωση στις θέσεις, στις ιδέες και στο κόμμα με το οποίο εξελέγησαν, είναι παρωχημένες αντιλήψεις. Μόνο ως τυχοδιωκτισμός και πολιτική ανηθικότητα μπορεί να χαρακτηριστεί η στάση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Φαραντούρη,  ο οποίος έχει “συναντίληψη” με την Μαρία Καρυστιανού και να είναι κοινό μυστικό, ότι θα είναι μαζί της στο υπό ίδρυση κόμμα της.

Κανείς δεν θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Φαραντούρη, αν υπέβαλλε την παραίτησή του από το κόμμα που τον εξέλεξε και παρέδιδε την έδρα του στην ευρωβουλή. Δικαίωμά του να πάει όπου θέλει. Όταν όμως παραμένει στο κόμμα του και ταυτόχρονα δηλώνει οπαδός άλλου, υπό ίδρυση μάλιστα με αμφιλεγόμενη ιδεολογική ταυτότητα, που γέρνει σαφώς δεξιά -ακροδεξιά, είναι τυχοδιωκτισμός. Και οι πολιτικοί τυχοδιώκτες δεν έχουν καμία θέση σε κόμματα αρχών, άρα έπρεπε ήδη να έχει διαγραφεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο πρόεδρος Σωκράτης Φάμελλος....

Η Μαρία Καρυστιανού δηλώνει υπεράνω κομμάτων, αλλά προς το παρόν μόνο προς τα Αριστερά εμφανίζεται αυστηρή, κρατώντας σαφείς αποστάσεις από τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο μάλιστα κατονομάζει. Δεν κάνει το ίδιο με το πελατειακό σύστημα και αυτό το σύστημα που οδήγησε και στην τραγωδία των Τεμπών και στην κατάρρευση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα. Η θέση της για κάθαρση στην Ελλάδα είναι τόσο θολό που αξίζει διευκρινίσεων. Κάθαρση σημαίνει καταλογισμός ευθυνών, προσωπικών , συλλογικών σε συγκεκριμένους πολιτικούς, κόμματα και ένα ολόκληρο σύστημα. Δηλαδή , όλοι είναι σύμφωνοι ότι η Ελλάδα για να διατηρήσει την κοινωνική της συνοχή,  έχει ανάγκη από κάθαρση , καταπολέμηση της διαφθοράς και υπεράσπιση του κράτους δικαίου. Μόνο που Μαρία Καρυστιανού δεν μας λέει πως , με ποιόν και με ποιο πρόγραμμα θα κάνει κάθαρση. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται λόγος για κάθαρση. Σε όλη την ροή της πολιτικής ιστορίας της χώρας η αντιπολίτευση κυρίως αναδείκνυε το ζήτημα και πραγματοποιούσε ανένδοτους πολιτικούς αγώνες για κάθαρση. Η Μαρία Καρυστιανού, προφανώς θα μας πει σύντομα, θέλοντας και μη, περισσότερα. Θα γίνει πιο συγκεκριμένη, θα μας παρουσιάσει και τους ανθρώπους που συμφωνούν μαζί της και θα υπηρετήσουν όλοι μαζί , ένα σχέδιο για κάθαρση. 

Ήδη λοιπόν, άνοιξε τα χαρτιά της. Είναι ένα κορυφαίο ζήτημα η κάθαρση, γιατί όσες φορές επιχειρήθηκε και στην Ελλάδα  και στον κόσμο, τα αποτελέσματα ήταν αντίθετα. Στην Ιταλία , η επιχείρηση “καθαρά χέρια” έφερε τον Μπερλουσκόνι. Στην Ελλάδα έφερε την λαίλαπα του Κωνσταντίνου  Μητσοτάκη. Το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο έφερε την λαίλαπα νούμερο 2 , του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως η επιχείρηση “κάθαρση” της Μαρίας Καρυστιανού, φέρει το “πατρίς θρησκεία οικογένεια” στην εξουσία. Θα είναι η χαριστική βολή στη δημοκρατία και θα στιγματιστεί μια γυναίκα που έδωσε έναν θαυμαστό αγώνα αγνών προθέσεων για να βρει το δίκιο της. 

Προς το παρόν, επείγει η αφύπνιση της Αριστεράς. Αν ο Φάμελλος εξακολουθεί να είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, καλείται να το αποδείξει….