Του Στράτου Βαλτινού

Σχεδόν έτοιμη για τη μεγάλη μετάβαση, από το Κίνημα των Τεμπών, στην πολιτική αρένα, φαίνεται ότι είναι η Μαρία Καρυστιανού. Σύμφωνα με δηλώσεις της στον “Κόντρα”, η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος “Τέμπη 2023”, διαβεβαίωσε ότι είναι «στην πρώτη γραμμή μαζί με άλλους ανθρώπους που προσπαθούμε να το οργανώσουμε αυτό το κίνημα». 
Στην ερώτηση, αν αυτό το Κίνημα πάρει μέρος στις ερχόμενες εκλογές, απάντησε πως «πιθανότατα ναι, αν είναι έτοιμο, αν ολοκληρωθεί σωστά, αν βρεθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, αν δημιουργηθούν όλες αυτές οι προϋποθέσεις, βεβαίως και θα βγει και καλά θα κάνει να βγει,  γιατί πρέπει να έχουμε κάτι να ψηφίσουμε, μία εναλλακτική».

Η απειρία της όμως , είναι εμφανής. Ενώ μιλάει για Κίνημα, ουσιαστικά προαναγγέλλει ένα οργανωμένο κόμμα. Υπάρχει διαφορά. Κίνημα είναι ο Σύλλογος του οποίου ηγείται. Αυτό όμως που περιγράφει είναι κόμμα. Και δεν είναι καθόλου εύκολο και καθόλου δεδομένο ότι ένα  πετυχημένο Κίνημα,  μετατρέπεται σε  πετυχημένο κόμμα, σχεδόν μεσσιανικό.. Το Κίνημα των Τεμπών, είναι μονοθεματικό. Γονείς απαιτούν  Δικαιοσύνη. Το κόμμα είναι κάτι άλλο, απηχεί ιδέες, σχέδια , πρόγραμμα, όραμα και θεσμούς, κοινωνικά αιτήματα και ανάγκες. Και αυτά αναζητούνται…

Είναι έτοιμη όπως λέει ή...

Εδώ και αρκετά μεγάλο διάστημα το φλερτ της Μαρίας Καρυστιανού με την πολιτική είναι εμφανές. Αλλά μιλάει πάντα με όρους συνθημάτων και όχι με πολιτικούς όρους. Διακατέχεται από έντονη συναισθηματική φόρτιση, αλλά αυτή δεν αρκεί για να διεκδικήσει την ψήφο των αγροτών, των δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, των επιστημόνων, των καλλιτεχνών , των μικρομεσαίων κλπ. Ένα Κίνημα είναι φορέας ιδεών, με τις οποίες γονιμοποιεί κοινωνικά αιτήματα, διεκδικεί για λογαριασμό της κοινωνίας και αν η κοινωνία ανταποκρίνεται μετατρέπεται σε ποτάμι . Φυσικά η Μαρία Καρυστιανού έχει οπαδούς , έχει απόλυτο δικαίωμα να κάνει κόμμα και να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να την κρίνει γι αυτό. Η κριτική αφορά θέσεις, ιδέες, προτάσεις και την πολιτική της στο εξής.

Η Μαρία Καρυστιανού  διέπρεψε  ως επικεφαλής ενός Συλλόγου  που διεκδικούσε το δίκιο της μητέρας για το αδικοχαμένο παιδί της. Αλλά ένα πολιτικό κόμμα απαιτεί άλλου είδους τακτική, στρατηγική και ολικό σχέδιο .  Κέρδισε την ελληνική κοινωνία, γιατί έχει τυπωθεί στην συνείδηση του ελληνικού λαού, η δράση μιας μητέρας  για να βρει το δίκιο της.  Η κοινωνία όμως δεν στηρίζει αυτόματα το ίδιο πρόσωπο σε μια άλλη αρένα. Και στην κοινωνία υπάρχουν θεσμοί, οργανώσεις, συμφέροντα, ιδεολογίες .

Η Μαρία Καρυστιανού για να βρει στήριξη στο κόμμα της, πρέπει να υπερβεί τον σημερινό της ρόλο και να γίνει αποδεκτή για τον νέο της ρόλο. Που όμως απαιτεί συγκρούσεις . Είναι έτοιμη να συγκρουστεί με κόμματα και ανθρώπους που την στήριξαν ως μητέρα; είναι έτοιμη να δεχθεί κριτική από οργανώσεις και κοινωνικές δυνάμεις που μέχρι σήμερα τις έδιναν λευκή επιταγή για να δράσει ως μητέρα;
Η ίδια λέει ότι θα δημιουργηθεί ένα Κίνημα “που θα αποτελείται από πολίτες μη εμπλεκόμενους σε πολιτικά κόμματα που έχουν τη γνώση, τη διάθεση, το όραμα, τη ψυχή γιατί πάμε για κάτι πολύ μεγάλο».  Υπάρχουν δηλαδή κατά τη γνώμη της εκατοντάδες χιλιάδες άχρωμοι, αποϊδεολογικοποιημένοι ή αδρανείς πολίτες τους οποίους η ίδια θα ενεργοποιήσει άμεσα και θα τους δικαιώσει; αμφίβολο. 

Αυξάνονται οι μεσσίες

Είτε μιμούμενη τον Τσίπρα, είτε όχι  η νέα τάση στην πολιτική έχει να κάνει με υπερφιλόδοξους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν, η Μαρία Καρυστιανού , απαντώντας στην ερώτηση αν πρόκειται να συνεργαστεί με τον Αλέξη Τσίπρα, απάντησε αρνητικά: «Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με κανένα από τα προηγούμενα πολιτικά κόμματα. Οτιδήποτε έχει ακουμπήσει το παλιό σύστημα, δεν μας αφορά. Πόσο μάλλον ο κύριος Τσίπρας που ήταν πρωθυπουργός». 

Μα οι πιθανοί ψηφοφόροι της ψήφισαν κάποτε τον Τσίπρα, τον Μητσοτάκη, τον Βελόπουλο και άλλους. Άρα που θα απευθυνθεί η Μαρία Καρυστιανού, αν όχι σε πολιτικούς χώρους, έστω σε κρίση; Γιατί είναι εύκολο και κατανοητό να μην θέλει να ταυτιστεί με πρόσωπα, αλλά ποιον ιδεολογικό χώρο θα εκφράσει;θα εφεύρει πολίτες υπεράνω κομμάτων ή αυτοεξόριστους της πολιτικής για να συσπειρωθούν στο δικό της Κίνημα; θα δείξει...
Κατά την εκτίμησή της, «πάμε για κάτι πολύ μεγάλο. Δεν θα σταματήσω, όλα αυτά με πεισμώνουν ακόμη περισσότερο. Δεν μπορώ να σταματήσω. Ίσα ίσα θα συνεχίσω πιο δυνατά». 
Η πολιτική κρίση στην Ελλάδα είναι υπαρκτή. Πράγματι πολλοί θέλουν και ευαγγελίζονται την πολιτική αλλαγή. Ακόμη και τον ρόλο του μεσσία θέλουν να παίξουν. Αν πάρουμε λέξη προς λέξη τις δηλώσεις της Καρυστιανού προκύπτει ότι  αγγίζει διακηρύξεις μεσσιανικού χαρακτήρα.... 
Σαν πολλοί μεσσίες μαζεύονται….