Σπύρος Σουρμελίδης 

Τι κερδίζει η Ελλάδα απο τις συμφωνίες με τις ΗΠΑ και την Ουκρανία για την μεταφορά του  LNG; 
Τι θα στοιχίσει στην ελληνική οικονομία και στα ελληνικά νοικοκυριά, η μεταπήδηση αποκλειστικά στο αμερικανικό LNG, μετά το 2028;  Κάτι που θα τριπλασιάσει το κόστος της ενέργειας στην Ελλάδα. 
Με τι κόστος ενέργειας να υπολογίσουν οι επενδυτές και οι επιχειρηματίες, τις δουλειές τους και την απόδοση τους; 
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει  για τις συμφωνίες με τις ΗΠΑ (LNG και εξορύξεις) αλλά είναι υποχρεωμένη να εξηγήσει τις ακριβώς έχει υπολογίσει ως κέρδος για την ελληνική οικονομία.

Το πλέον ανησυχητικό είναι οτι σε δύο χρόνια η ελληνική οικονομία θα πρέπει να εγκαταλείψει αλλες πηγές ενέργειας, μένοντας μόνο με το πανάκριβο αμερικανικό LNG. 
Ακόμα και για την συμφωνία για την προμήθεια της Ουκρανίας με αμερικανικό LNG μεσω Αλεξανδρούπολης καλό θα είναι να εξηγηθούν οι υπολογισμοί; Πως θα πληρώσει η Ουκρανία 2 δις δολάρια; Και επίσης ποιό είναι το κέρδος της διέλευσης για το ελληνικό κράτος. 

Σε ότι αφορά τις  εξορύξεις στις ελληνικές θάλασσες,  έχει μεγάλη σημασία να ενημερωθούν οι ελληνες πολίτες πως ακριβώς θα γίνει η μοιρασιά  με τις αμερικανικές εταιρείες. Πέρα απο το γεγονός ότι τα οποια οφέλη θα φανούν σε βάθος χρόνου. 
Ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες και σε οτια φορά τέτοιου είδους συμφωνίες οι τεχνικές παράμετροι και οι οικονομικές συμφωνίες καθορίζουν το όφελος. 

Τα οφέλη στην ασφάλεια

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει οτι έβαλε στη γωνία την Τουρκία, αφού υπάρχουν οι συμφωνίες με τους αμερικανούς. Και αυτό είναι ενα ωραίο επικοινωνιακό αφήγημα. Η χωρα δεν θα κερδίσει τα δικαιώματα της και την ασφάλεια της επειδή υπάρχουν μία ή δυο ενεργειακές συμφωνίες.

Η πολιτική Τραμπ είναι γεμάτη εκπλήξεις και πάντως η Τουρκία δεν είναι αυτομάτως εκτός των σχεδιασμών των ΗΠΑ ούτε και των ευρωπαίων. 

Θα φανεί και απο τις κινήσεις των τούρκων αν θα προκύψουν νέοι συμβιβασμοί μέσω πιέσεων των αμερικανών και των ευρωπαίων.

Η αλήθεια είναι ότι η Αγκυρα ξεκίνησε να αντιδρά με απειλές για την Κύπρο, αλλά αυτό αφορά και την ενταση στις σχέσεις της με το Ισραήλ.

Πολιτική Ι.Χ.

Οι συμφωνίες οπως ανακοινώθηκαν (με γενικότητες και ασάφειες), δείχνουν ότι η εξωτερική πολιτική του κ. Μητσοτάκη έχει τον χαρακτήρα μιας Ι.Χ. πολιτικής, που ευνοεί όλα όσα ο ίδιος πιστεύει.

Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη και ρευστή περίοδο. Με την Ουκρανία να βρίσκεται σε κρίση και σε ότι αφορά  τα μέτωπα αλλά και την εσωτερική πολιτική (σκανδαλα διαφθοράς στο επιτελείο Ζελέσνκι).

Το πόσο εύθραυστη είναι η κατάσταση φαίνεται όμως και απο την στάση των ευρωπαίων  (ΕΕ). 

Με ποιά ακριβώς κονδύλια η ΕΕ θα συνεχίσει να στηρίζει με δις ευρω την Ουκρανία;

Ακόμα και η Νορβηγία δήλωσε ότι δεν πρόκειται να προσφέρει καμία οικονομική εγγύηση για στηριχθεί η Ουκρανία. Πολύ περισσότερο δεν πρόκειται να αποδειχθεί ότι η κατάσχεση των ρωσικών κεφαλαίων, αποτελούν εγγύηση.

Στην ΕΕ το Βέλγιο και πολλές ακόμα χώρες αντιλαμβάνονται ότι η κατάσχεση ρωσικών(ξένων) κεφαλαίων, θα είναι η αρχή της κατάρρευσης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Με ξένους επενδυτές να αποσύρουν τα κεφάλαια τους απο την Ευρώπη, ενω  θα υπάρξουν και νομικές συνέπειες οι οποίες θα επιβαρύνουν συγκεκριμένα κράτη-μέλη. 

Οι αόριστες υποσχέσεις της κας φον ντερ Λάγιεν, προς την Ουκρανία είναι μια μεγάλη παγίδα για την Ευρώπη.

Και ο κ. Μητσοτάκης σπεύδει να τις αποδεχτεί, προκειμένου να είναι αρεστός και την Κομισιόν αλλά και στον Πρόεδρο Τραμπ. 

Καλείται να δώσει εξηγήσεις στη Βουλή αν οι προσωπικές του επιδιώξεις, συμπίπτουν με τα  συμφέροντα της χώρας.