Ακόμα ένα ραντεβού με τον κ. Γιούνκερ έχει στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός για να ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται πλέον να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση χωρίς νόημα. 

Ο Αλ. Τσίπρας δεν δέχεται την παράταση της αγωνίας έως τον Σεπτέμβριο , δεν πρόκειται να δεχθεί να ψηφιστούν μέτρα από την ελληνική Βουλή το καλοκαίρι και οι δανειστές να την υπογράψουν τον Σεπτέμβριο. Ούτε να αποδεχθεί την αβεβαιότητα όλο το καλοκαίρι. Ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι οι εταίροι δεν μιλούν με ειλικρίνεια, κερδίζουν χρόνο για την εφαρμογή άλλων σχεδίων.  Γι αυτό και θα ζητήσει αμεσα λύση.  Διαφορετικά θα υπάρχει ρήξη. Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Le Monde ήταν προφητικό. Το Βερολίνο θέλει μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων και η αντιπαράθεση με την Ελλάδα είναι μια καλή ευκαιρία να αρχίσει το ξήλωμα. Η κα Μέρκελ κερδίζει χρόνο για τα δικά της σχέδια και ο κ. Σόιμπλε κάνει την «βρώμικη» δουλειά.Το κείμενο που δόθηκε στον Αλέξη Τσίπρα από τον κομιστή  Ζ.Κ. Γιουνκέρ ήταν βέβαιο ότι θα απορριφθεί. Η πρόθεση της ήταν άλλωστε αυτή. Δεν είχε τον χαρακτήρα «πάρτο ή άφησε το» αλλά «πάρτο και πέταξε το».   Όπως και έγινε.Θα ήταν παράλογο ο κ. Τσίπρας να αποδεχθεί ένα κείμενο που δεν είναι ιταμό από τεχνικής απόψεως είναι και γραμμένο με προσβλητικό τρόπο. Στο τέλος του κειμένου αναφέρεται: «Οποιαδήποτε πολιτικά μέτρα με πιθανή επίπτωση στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος, όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς, θα γίνονται μόνο σε συμφωνία με τους θεσμούς».  Στα απλά ελληνικά, η  διοίκηση της χώρας- όπως συμφωνήθηκε το 2010 και επικυρώθηκε το 2011 και το 2012- πρέπει να περάσει ξανά στα χέρια των δανειστών. Η διαπραγμάτευση έχει τιναχθεί στον αέρα και η απόφαση της Αθήνας να μην πληρώσει την δόση των 300 εκ ευρώ στο ΔΝΤ την Παρασκευή, έχει δημιουργήσει ακόμα δυσκολότερο περιβάλλον και  δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών. Όμως ο Α. Τσίπρας δεν είχε κάποιο άλλο τρόπο να δείξει με τη σειρά του την αποφασιστικότητα του να μην υποχωρήσει. Η ενόχληση και η κατηγορία της Ζάμπιας, επιδεινώνει την ελληνική θέση, αλλά δείχνει και το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούμαστε.Τι θα γίνει;Μετά από κάποιες πιέσεις των αμερικανών και κάποιες δειλές κουβέντες των γάλλων και των ιταλών , η διαβούλευση υποτίθεται πως θα συνεχιστεί μόνο που είναι απολύτως  ασαφές σε ποια βάση και με ποιο κείμενο; Με το κείμενο, το οποίο ήταν προϊόν συμβιβασμού στο Brussels group, και το οποίο ονομάστηκε ελληνική θέση ή με το κείμενο Γιούνκερ; Το τελευταίο δεν μπορεί να τροποποιηθεί, γιατί πολύ απλά αποτελεί ταφόπλακα κάθε οικονομίας πολύ δε περισσότερο της ελληνικής. Η προσφυγή στις κάλπες έχει σημασία αν υπάρχει κάτι διαφορετικό να επιλέξει ο ελληνικός λαός. Η διακοπή της διαπραγμάτευσης οδηγεί σε αδιέξοδο διαβούλευσης, και το αποτέλεσμα θα είναι να μπούμε σε άγνωστα νερά και εμείς (η Ελλάδα) και η οι ευρωπαίοι.