Του Σωτήρη Σιδέρη 

  Μόνο ως μνημείο διπλωματικού σκοταδισμού,  μπορεί να χαρακτηριστεί   η κοινή δήλωση των υφυπουργών Εξωτερικών της Τουρκίας και της Ελλάδας  Mehmet Kemal Bozay  και Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου,  μετά την 4η συνάντηση της διαδικασίας Πολιτικού Διαλόγου στην Άγκυρα, στις 12 Ιουνίου. Πολλές φορές, η αφόρητη κοινοτοπία λέει πολλά και αποκαλύπτει ακόμη περισσότερα. Πέραν αυτών, το έλλειμμα διαφάνειας και αξιοπιστίας έχουν εδραιωθεί στο ΥΠΕΞ. 

 Οι παγωμένες ελληνοτουρκικές σχέσεις, εκτιμάται ότι αναμένεται να επηρεαστούν το αμέσως επόμενο διάστημα από την επίσημη ανακοίνωση του Θαλάσσιου Πάρκου των Κυκλάδων, στην οποία αναμένεται να απαντήσει η Τουρκία με την ανακοίνωση του δικού της Πάρκου. Αλλά το κοινό ανακοινωθέν Παπαδοπούλου – Μποζάϊ, δεν τολμά να καταγράψει καν τα συγκεκριμένα ζητήματα της συνάντησης και περιορίζεται σε μια ομιχλώδη ατζέντα , για την οποία μπορούν να γίνουν πολλές υποθέσεις.  Το ρεσιτάλ υποχωρήσεων όμως συνεχίζεται και στο θέμα του Θαλάσσιου Πάρκου. Αλήθεια υπάρχει ευθιξία ή για να το θέσουμε αλλιώς. Στις πόσες εθνικές ήττες παραιτείται μια ανίκανη ηγεσία; 

Ειδικότερα:

Το κοινό ανακοινωθέν αναφέρει:

“ Οι δύο Υφυπουργοί συζήτησαν θέματα σχετικά με τις διμερείς σχέσεις και έκαναν ανασκόπηση των εξελίξεων μετά την τελευταία τους συνάντηση, ενόψει, μεταξύ άλλων, της προετοιμασίας του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας, το οποίο προγραμματίζεται να διεξαχθεί στην Τουρκία. Οι δύο Υφυπουργοί συζήτησαν, επίσης, τις πρόσφατες εξελίξεις σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.
 Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε θετικό κλίμα και οι δύο πλευρές επανέλαβαν την κοινή δέσμευσή τους να διερευνήσουν περαιτέρω τομείς διμερούς και διεθνούς συνεργασίας”.

Ανθολόγιο υποχωρήσεων

 

Και όμως. Οι δύο αξιωματούχοι ανέλαβαν την αποστολή να βρουν τις συγκλίσεις μεταξύ των δύο πλευρών, να τις καταγράψουν και να προωθήσουν τις διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν δεν υπήρχε διμερής συμφωνία. Κανείς δεν είπε ποτέ τι έχει συμβεί και δεν έχει ειπωθεί το παραμικρό. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για άτακτη υποχώρηση του πρωθυπουργού, μια υποχώρηση που διαχειρίζεται η Παπαδοπούλου. Η οποία όμως αποδείχθηκε παντελώς ανεπαρκής για μια τέτοια αποστολή και δεν έχει καταφέρει να κάνει αισθητή την παρουσία της στις συνομιλίες.  Στο περιβάλλον της λέει ότι δεν υπάρχει καμία προοπτική για συμφωνία, στις ανακοινώσεις αποκρύπτει τι συζητά. Το πρόβλημα μεγεθύνεται από την κακή σχέση του επίσης ανεπαρκούς ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη. Συνέπεια όλων αυτών είναι οι ανακοινώσεις με περιεχόμενο το προαναφερθέν. Απόλυτος μηδενισμός. 


Και όμως είναι βέβαιο ότι στην συνάντηση τέθηκε το ζήτημα των θαλάσσιων πάρκων. Η ελληνική κυβέρνηση έχει υπαναχωρήσει από την αρχική της εξαγγελία του 2024. Πιο συγκεκριμένα,  με βάση τη νέα εξαγγελία, αναμένοντας βέβαια την επίσημη θεσμοθέτησή του,  το Πάρκο δεν θα περιλαμβάνει  δεκάδες βραχονησίδες  νησίδες των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων, οι περισσότερες εκ των οποίων περιλαμβάνονται στην περσινή εξαγγελία. Η Τουρκία έχει εντάξει περίπου 160 νησίδες στις γκρίζες ζώνες. Η ανακοίνωση του πρωθυπουργού ορίζει εντός του Πάρκου,  την γραμμή στα νότια, Φολέγανδρος-Ανάφη-Αμοργός, δηλαδή , στο όριο που δεν ακουμπά τις βραχονησίδες που η Τουρκία αμφισβητεί. Οπότε εάν μείνει σε αυτό το χώρο δεν προβλέπεται αντίδραση της Τουρκίας, ανατολικά όμως και νότια του ορίου βρίθει από βραχονησίδες που στην μεγίστη πλειοψηφία τους η Τουρκία αμφισβητεί ως γκρίζες ζώνες. 

Υπάρχει ευθιξία;

 Η κυβέρνηση βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση . Απέτυχε παταγωδώς και υποχώρησε άτακτα στην υπόθεση του καλωδίου. Υποχώρησε άτακτα στον διμερή διάλογο με αντικείμενο πιθανή προσφυγή στη Χάγη. Υποχώρησε στην ένταξη της Τουρκίας στα σχέδια Άμυνας της ΕΕ. Αν υποχωρήσει και στο ζήτημα του Πάρκου, επειδή η Τουρκία επαναφέρει επί χάρτου μάλιστα τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, τότε είναι με την πλάτη στον τοίχο. Και μάλιστα γι ένα ζήτημα που χάρη στο τεράστιο έλλειμμα πληροφόρησης που έχει επιβάλλει μέσω των ΜΜΕ εμφανίζονταν να έχει πλεονέκτημα, αλλά τα γεγονότα την απογυμνώνουν . 
Πότε παραιτείται άραγε ένας ΥΠΕΞ ή μια υφυπουργός , όταν αδυνατούν να υπερασπιστούν ή έστω να διαχειριστούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;  η απόκρυψη της αλήθειας είναι εξωτερική πολιτική; γιατί εδώ δεν πρόκειται για υπηρεσιακούς παράγοντες που οφείλουν να εργάζονται στο παρασκήνιο για να έχουν αποτελέσματα. Το δίδυμο Γεραπετρίτη -Παπαδοπούλου είναι πολιτικά πρόσωπα, ανήκουν στην  πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ, δεν είναι υπηρεσιακοί παράγοντες. Είναι θέμα χρόνου να μαθευτεί η αλήθεια. Και τώρα πολλά θα αλλάξουν και για τους ίδιους και για τη χώρα.