Ο πυροκροτητής των εντάσεων Γιαννακόπουλος,  πήγε στο ΣΕΦ για να παρακολουθήσει αγώνα μπάσκετ. Τον πιστεύει κανείς; όχι.  Πήγε  για να προκαλέσει αναστάτωση, να υποδαυλίσει την ένταση, να βρεθεί στο επίκεντρο. Υγιές ή όχι ας τον κρίνουν άλλοι, πιο ειδικοί. Από την άλλη, μια εξέδρα που βρίζει, ωρύεται και εκτροχιάζεται. Κανείς δεν γλυτώνει. Μάνες και κόρες κατά προτίμηση. 

Είναι απλά εκδήλωση πατριαρχικής υστερίας ή η επιστήμη πρέπει να σκύψει βαθύτερα στην ψυχοσύνθεση των Ελλήνων για να αναλύσει την συμπεριφορά των οπαδών για τις μανάδες και τις κόρες των άλλων;. Και στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ ,ο όχλος πάλλεται σε σημείο βρασμού. Οι επιεικείς κανονισμοί δεν τους αποτρέπουν, αντίθετα τους κλείνουν το μάτι. Αλλά υπάρχει μια διάκριση.  Η μάνα του προπονητή του Ολυμπιακού Μπαρτζώκα που έχει την “τιμητική” της στο ΟΑΚΑ  ή οι μανάδες και οι κόρες παικτών,  δεν είναι άξιες σεβασμού, αλλά όταν πρόκειται για τις οικογένειες των παραγόντων υπάρχει ζήτημα; φυσικά η Πολιτεία είναι απούσα, όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί δεν θέλει να έρθει σε αντιπαράθεση με τους πλούσιους παράγοντες. Υπάρχει αντίδοτο;

Φυσικά και υπάρχει. Μια φορά, μια συμβολική τιμωρία. Η υποτροπή όμως πρέπει να τιμωρείται με μηδενισμό και κλείσιμο του γηπέδου για μήνες. Και σε περίπτωση νέας υποτροπής αποκλεισμός από το πρωτάθλημα. 
Επειδή όμως υπάρχουν και οικονομικά συμφέροντα και ανίερες σχέσεις μεταξύ κυβερνήσεων και παραγόντων, η κρίση διαιωνίζεται και οξύνεται. Πολλοί πηγαίνουν στα γήπεδα και ξεσπούν. Και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Οι κραυγαλέες ανισότητες, οι θεσμοί που λειτουργούν με ταξικά κριτήρια, η ασυδοσία και τα αδιέξοδα της νέας γενιάς παντού στη Δύση, αναφλέγονται στον χώρο του οπαδισμού. 
Η ακύρωση των υπολοίπων αγώνων του πρωταθλήματος είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση. Που θα λειτουργήσει ως μήνυμα αποφασιστικότητας για την επόμενη αθλητική σεζόν. Αν υπάρξει υποτροπή, να αποκλειστούν από το πρωτάθλημα ο Παναθηναικός και ο Ολυμπιακός. Τόσο απλό είναι. 
Μόνο όταν πληγούν θεσμικά, μόνο όταν οι νόμοι αφορούν και τους παράγοντες, μόνο όταν η Πολιτεία δείχνει αποφασιστικότητα και λάβει ριζοσπαστικά και όχι μεσοβέζικα μέτρα, υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η εικόνα. Το μπάσκετ είναι υπέροχο άθλημα , αλλά το αμαυρώνουν 
 

Και μια ιδιαίτερη υποσημείωση.

Μέσα στον γενικό χαμό, ο προβοκάτορας Αταμάν, για μια ακόμη φορά έπαιξε τον ρόλο του. Είτε σε αγώνες ευρωπαικού μπάσκετ , είτε στο ελληνικό πρωτάθλημα, πάντα βρίσκει τρόπο να μπαίνει στο κάδρο. Όταν χάνει , μετατρέπεται σε εύφλεκτη ύλη, συνειδητά πολλές φορές για να επηρεάσει αποφάσεις των διαιτητών, ή απλά για τις εντυπώσεις. 

 Φυσικά είναι κρετίνοι όσοι βρίζουν την Τουρκία στο γήπεδο.  Αλλά και η αντίδραση του Τούρκου προπονητή ότι “είναι μπάσταρδοι” δεν διαφέρει σε ουσία από την αθλιότητα του οπαδισμού και γίνεται σαν αυτούς.  Άλλωστε ο Αταμάν φροντίζει να εκδηλώνει τον εθνικισμό του με κάθε ευκαιρία, την οποία του δίνει ο όχλος. Ο όχλος τροφοδοτεί τον Αταμάν και ο Αταμάν τον όχλο. 
Όλοι οι άλλοι , προπονητές και παίχτες στην Ελλάδα και την Ευρώπη τηρούν τα προσχήματα. Ας τους ακολουθήσει ο Αταμάν και όσοι τον στηρίζουν. Όσο αναγκαίο είναι να μείνει εκτός γηπέδων το βρίσιμο, προπονητών, παιχτών , μητέρων και παιδιών, άλλο τόσο αναγκαίο να μείνει εκτός και ο εθνικισμός των γηπέδων…