Του Σωτήρη Σιδέρη


Η πανδημία σκανδάλων παραλύει την κυβέρνηση και εγκλωβίζει τον πρωθυπουργό στη δυσωδία τους.  Παρά το γεγονός ότι το Μέγαρο Μαξίμου, το Επιτελικό Κράτος και η Ομάδα Αλήθειας με επικοινωνιολόγους και τα ΜΜΕ δίνουν τιτάνιο αγώνα να περιορίσουν ή και να εξαφανίσουν τις επιπτώσεις των σκανδάλων, το αποτέλεσμα είναι απολύτως αρνητικό. Η κρίση ηθικής γιγαντώνεται, η αγωνία για συγκάλυψη έχει γίνει μόνιμη, τα σκάνδαλα δεν είναι μεταφυσικά φαινόμενα , διαχρονικά ή τυχαία συμβάντα , αλλά αποτελούν μέρος της κυβερνητικής καθημερινότητας. 

Οι υποκλοπές, τα Τέμπη, το DNA των μωρών, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι λίστες Πέτσα , οι αδιαφανείς συμβάσεις και η εικόνα ασυδοσίας που εκπέμπεται από παντού, έχουν οδηγήσει σε ραγδαία αποσυσπείρωση της ΝΔ . Σε αυτά αθροίζονται εννοείται , η ακρίβεια και το σύνολο της αντικοινωνικής πολιτικής της. Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ αγγίζει και υπουργούς και τον πρωθυπουργό, ο οποίος δεν μπορεί να προσποιείται αιωνίως τον ξέγνοιαστο καβαλάρη. Σε αυτό το κλίμα σήψης, το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε, είναι τα αποτελέσματα μεγάλης δημοσκόπησης της MRB, σύμφωνα με την οποία το 29% θα ψήφιζε κόμμα υπό τον Τσίπρα και ένα 16% θα ψήφιζε κόμμα υπό τον Σαμαρά. Άρα έχουμε κλονισμό των ηγεσιών Μητσοτάκη και Φάμελλου. Πάμε για κρίση μεγάλων διαστάσεων ή για ομαλή ανατροπή σκηνικού;

Στο έλεος των σκανδάλων

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χάσει όσα προσπαθούσε να οικοδομήσει και να φιλοτεχνήσει  επί πέντε χρόνια . Προσπαθεί μονίμως να μην βρίσκεται στο κάδρο των ευθυνών σε κανένα από τα μεγάλα σκάνδαλα που συγκλονίζουν τη χώρα, κάτι σαν ανεύθυνος πρωθυπουργός. Η καταιγίδα όμως των Τεμπών, με την έναρξη της δεύτερης τετραετίας, η κατάρρευση του ΕΣΥ , τα προνόμια στους ιδιώτες , η εγκληματικότητα , η ακρίβεια και τα σκάνδαλα τον έχουν θέσει σε κατάσταση ομηρίας. Είναι αδιανόητο να συνεχίζει να κρύβεται πίσω από άλλους, έχοντας ταυτόχρονα ασυλία από τα ΜΜΕ και να μην αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Και επειδή είναι γνωστή η απάθεια της Δικαιοσύνης ειδικά σε ό,τι αφορά τη ΝΔ και τον πρωθυπουργό, δεν σημαίνει ότι και η κοινωνία θα γίνει συνένοχη αυτής της νοοτροπίας. Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσα υποτίθεται κερδίζει από την στήριξη των ΜΜΕ και τη Δικαιοσύνη, τα χάνει με ρυθμό κατάρρευσης από την ίδια την κοινωνία. 
Είναι μια εικόνα  την οποία δεν θα μπορέσει ποτέ να  αλλάξει  ο πρωθυπουργός. Τα ΜΜΕ εισπράττουν και αυτά οργή και η επίδρασή τους στην στήριξη της κυβέρνησης έχει μειωθεί δραματικά. 

Η εικόνα της αντιπολίτευσης και της κυβέρνησης για την Προανακριτική για τα Τέμπη, είναι αποκρουστική. Από τη μια συγκάλυψη και συνενοχή, από την άλλη κατακερματισμός. Όμως. η κοινωνία σχεδόν αδιαφορεί για τις θεσμικές πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης καθώς είναι βέβαιη η καταψήφισή τους από την κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά και γιατί δεν εμπιστεύεται την Δικαιοσύνη.

 Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης αποτυπώνεται με τεράστια ποσοστά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, οπότε αν και θεσμικά έχει λογική βάση η στήριξη της Προανακριτικής Επιτροπής, πολιτικά όμως δεν λύνει κανένα πρόβλημα για την αντιπολίτευση. Όχι μόνο γιατί η ΝΔ έχει αποδείξει ότι είναι ενωμένη στα σκάνδαλα , αλλά και γιατί ο λαός περιμένει παραγωγή πολιτικής από την προοδευτική αντιπολίτευση και όχι  μόνο εγκλωβισμό σε θεσμικές πρωτοβουλίες που δεν έχουν τύχη. 

Έχουμε λοιπόν την εξής πραγματικότητα: ο πρωθυπουργός έχει ένα συγκλονιστικό ηθικό μειονέκτημα που πλέον έχει μετατραπεί σε πολιτική κρίση στην οποία έχει εγκλωβιστεί και δεν θα μπορέσει ποτέ να βγει. Ταυτόχρονα επιδεικνύει πρωτοφανή αδιαφορία στις ανισότητες που κατακλύζουν την κοινωνία και προκαλούν κρίση και ρήγματα συνεχίζοντας μια ταξική πολιτική για τους λίγους, γεγονός που τον περιχαρακώνει δραματικά. Το γεγονός ότι αδυνατεί από τις εκλογές του 2023 να βρει ένα νέο αφήγημα, δείχνει την κρίση προοπτικής. 

Ο Τσίπρας και ο Σαμαράς

Σε πολλούς προκάλεσαν έκπληξη τα ευρήματα της MRB. Κακώς όμως. Υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας που βρίσκεται σε αδιέξοδο, που θέλει λύσεις και προοπτική και ξέρει ότι αυτά δεν τα τα βρει ούτε στην Κωνσταντοπούλου, ούτε το ΠΑΣΟΚ , ούτε στα κόμματα της Αριστεράς, έτσι όπως λειτουργούν σήμερα. 
Το έλλειμμα ηγεσίας που θα κινητοποιήσει και θα καθοδηγήσει την προοδευτική αντιπολίτευση και κοινωνικές δυνάμεις για αλλαγή είναι εμφανές. Ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος, ούτε η Ζωή Κωνσταντοπούλου μπορούν να ηγηθούν σε μια τόσο κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα . 

Εκ των πραγμάτων, αυτό το κενό έρχονται να καλύψουν δύο πρώην. Ο Σαμαράς που συσπειρώνει δυνάμεις της δεξιάς -ακροδεξιάς που δεν θέλουν τον Μητσοτάκη και αυτή τη ΝΔ και αποστρέφονται το κέντρο και την Αριστερά και ο Αλέξης Τσίπρας που θεωρείται ως το μοναδικό πρόσωπο, ελλείψει άλλου, να ηγηθεί του χώρου. 

Το γεγονός ότι ο Σαμαράς συγκεντρώνει το 16%, παρά το γεγονός ότι η ΝΔ εξακολουθεί να διατηρεί δυνάμεις όπως και η ακροδεξιά, σημαίνει ότι υπάρχει ευρεία μετατόπιση και αναζήτηση από τους ψηφοφόρους της παράταξης. Πολλοί δεξιοί και συντηρητικοί πολίτες θεωρούν ασφαλή επιλογή έναν πρώην πρωθυπουργό , που είναι σκληρός δεξιός και τίποτα παραπάνω, από έναν άλλο, Βελόπουλο, Λατινοπούλου και άλλους που είναι απρόβλεπτοι και πιο λαικιστές από τον Σαμαρά.  Ας περιμένουμε λοιπόν ανακατατάξεις και στην δεξιά και είναι θέμα χρόνου να προκαλέσουν ένταση στο χώρο. Ήδη ο Μητσοτάκης νοιώθει την ένταση, καθώς μετά τον Σαμαρά και ο Δένδιας οξύνει την κριτική του και παίρνει θέση για την διαδοχή. Το οικοδόμημα τρίζει….

Από την άλλη πλευρά είναι χαρακτηριστική η απουσία ενός ηγέτη που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα στην Κεντροαριστερά. Αυτό οδηγεί και πάλι στον Αλέξη Τσίπρα, με την έννοια ότι πολλοί ψηφοφόροι είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν με την ιδέα της επιστροφής του σε ηγετικό ρόλο, καθώς τον ξέρουν, με τα καλά και τα λάθη του, παρά να διακινδυνεύσουν επιλέγοντας την  Ζωή Κωνσταντοπούλου, που δεν έχει καν κόμμα. Η Πλεύση Ελευθερίας είναι ένας όμιλος φίλων και συνεργατών της Κωνσταντοπούλου, κομματικά όργανα δεν υπάρχουν, συνέδριο δεν έχει κάνει, πρόγραμμα δεν έχει παρουσιάσει. Είναι ένα προσωπικό κόμμα που μόλις εμφανιστεί ο Τσίπρας θα εξαερωθεί και αυτό το ξέρει η Κωσνταντοπούλου γι αυτό και επιτίθεται με μένος στον πρώην πρωθυπουργό.  

Ο Σωκράτης Φάμελλος συνεχίζει να ηγείται του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζοντας περισσότερο έναν αφοσιωμένο βουλευτή, παρά πρόεδρο. 
Το συνέδριο του κόμματος σε 15 ημέρες θα είναι κρίσιμο και ήδη ο Φάμελλος έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα καθώς όλοι ασχολούνται με τον Τσίπρα. Το 29% της MRB, έχει αλλάξει ήδη την ψυχολογία. Είναι θέμα χρόνου να αλλάξουν και άλλα. 
Εν κατακλείδι, το πολιτικό σύστημα βρίσκεται ενώπιον τεκτονικών αλλαγών. Τα μηνύματα αυτό δείχνουν. Το μόνο βέβαιο προς το παρόν είναι η διάλυση των επικοινωνιακών μύθων του Κυριάκου Μητσοτάκη, η συντριβή της εικόνας του, το ηθικό αδιέξοδο και η πορεία πτώσης. Αν αυτό οδηγήσει και σε πρόωρες εκλογές θα φανεί σύντομα. Ο Σαμαράς δεν είναι αμελητέος και αυτό το ξέρει η οικογένεια Μητσοτάκη. Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρας είναι , θέλει δεν θέλει ο πρωταγωνιστής. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τον χρόνο που θα πάρει αποφάσεις και ποιες θα είναι αυτές. Ένα ακόμη λάθος θα τον οδηγήσει σε οριστικό φινάλε ..