Του Σωτήρη Σιδέρη

Τα σύννεφα πυκνώνουν στον πολιτικό ορίζοντα της χώρας. Ενώ  τα  προβλήματα  οξύνονται , μια ανεξήγητη δημοσκοπική αύρα, κάτι σαν πολιτική άνοιξη, προκαλεί κύματα ενθουσιασμού στο Επιτελικό κράτος και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η  ξαφνική άνοδος των δημοσκοπικών ποσοστών, δεν εξηγείται ορθολογικά,  αλλά ο ανορθολογισμός, πολιτικός και δημοσκοπικός κυριαρχεί στη χώρα.
Από την άλλη, στον κατακερματισμένο και γεμάτο έριδες χώρο της αντιπολίτευσης παρατηρείται ένα μορατόριουμ στις σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Αριστερά και επιφανειακή ίσως ύφεση στις σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι βέβαιο ότι πρόκειται για ηρεμία πριν την καταιγίδα, σίγουρα όμως όλες οι πλευρές έχουν υπερεκτεθεί το τελευταίο διάστημα και προφανώς έκριναν ότι απαιτείται κάποια περισυλλογή, πριν τα συνέδρια του Ιουνίου για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΕ.ΑΡ. Οι Φάμελλος, Χαρίτσης ,  Ανδρουλάκης καταλαβαίνουν ότι δυσκολεύονται να κεφαλαιοποιήσουν κέρδη από την κρίση εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, οπότε κάτι πρέπει να αλλάξει. Την ίδια στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας απολαμβάνει τον κλεφτοπόλεμο γύρω από το όνομά του, κυρίως όμως , προσπαθεί να εδραιώσει την αναβαθμισμένη ποιοτικά θέση του μετά την επιτυχημένη παρουσία του στο Χάρβαντ.  Απαντήσεις όμως στην κρίση, ποιός θα δώσει;

Ρήγματα και καθήλωση

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να βιώνει την απουσία παραγωγής πολιτικής , ενώ είναι κοινό μυστικό ότι ο Σωκράτης Φάμελλος μπορεί να είναι στρατιώτης του κόμματος, αλλά τα ηγετικά του προσόντα δεν υπερβαίνουν το προφίλ του βουλευτή Θεσσαλονίκης και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Η κρίση εκπροσώπησης των κομμάτων της Αριστεράς είναι εμφανής και είναι σοβαρό πρόβλημα. Γιατί ούτε ο Αλέξης Χαρίτσης κατάφερε να πείσει ότι αποτελεί το αύριο της Αριστεράς, δεδομένης της αποτυχίας της ΝΕ.ΑΡ να εκλέξει ευρωβουλευτή.

Ταυτόχρονα, η εικόνα ενότητας που εμφάνιζε μέχρι πρόσφατα φαίνεται ότι έχει δεχθεί ισχυρό ρήγμα, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι η άποψη Χαρίτση και άλλων βουλευτών και στελεχών για την υπό όρους συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε, αλλά  προκάλεσε μεγάλη αναταραχή. Επικράτησε η πρωτοφανής τροπολογία Τσακαλώτου για την σύμπηξη Μετώπου με την συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ, της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του ΜέΡΑ 25, κάτι που μόνο ως ειρωνεία ακούγεται. Συνέπεια αυτής της εικόνας ήταν να τραυματιστεί περαιτέρω η δυνατότητα της ΝΕ.ΑΡ να κάνει ένα μικρό έστω βήμα μπροστά μετά το συνέδριο. Τώρα οδηγείται σε νέο συνέδριο τον Ιούνιο , ευρισκόμενη όμως σε δυσχερέστερη θέση, με το ενδεχόμενο διάσπασης να είναι πολύ πιθανό.

Και τα δύο κόμματα μοιάζουν καθηλωμένα στην ήττα του 2023 και αδυνατούν να ξεπεράσουν τα αίτιά της. Όλη η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από λάθη και αδυναμίες, γύρω από πρόσωπα και ομάδες, κάτι που εκ των πραγμάτων τα ακινητοποιεί. Πέραν αυτών, η κρίση ηγετικότητας, όπως προαναφέρθηκε είναι επίσης μια βασική αιτία αυτής της καχεξίας.
Είναι προφανές ότι αν δεν υπάρξουν ενωτικές κινήσεις που να υπερβαίνουν αυτή την εσωστρέφεια και την κρίση  πολιτικής , ώστε να επανασυνδεθεί η Αριστερά με τους ψηφοφόρους της, αλλά και με νέες δυνάμεις που αναζητούν ένα καταφύγιο από την λαίλαπα Μητσοτάκη, η κρίση θα βαθύνει και θα είναι διαλυτική.

Αναγκαίο ένα σοκ

Για να υπάρξουν όμως ενωτικές κινήσεις, με ή χωρίς τον Τσίπρα, απαιτείται υπέρβαση της σημερινής κατάστασης και γενναίες αποφάσεις , ώστε συλλογικά, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΕ.ΑΡ να καταφέρουν να διεκδικήσουν ό,τι καλύτερο μπορούν.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι φρενάρει την συζήτηση, χωρίς να είναι σαφές τι θέλει να κάνει και πότε θα το κάνει. Ενδεχομένως οι αποφάσεις του να είναι συνάρτηση και της δυνατότητας της ΝΕ.ΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαστούν ή να μην συνεργαστούν. Αλλά και χωρίς τον Τσίπρα, δεν υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω ομφαλοσκόπηση. Η κοινωνία έχει ανάγκη μια ενωμένη Αριστερά και η Αριστερά έχει ανάγκη την κοινωνία. Μια ενεργητική πολιτική με πρωτοβουλίες που θα επανασυνδέσουν τμήματα της κοινωνίας με τα κόμματα αυτά, θα είναι σίγουρα κέρδος. Ακόμη και αν δεν καταφέρουν πολλά, σίγουρα θα αποτρέψουν την διάλυση και τον εκφυλισμό.

Και αυτό θα είναι σημαντικό όφελος και για την κοινωνία και για την Ελλάδα.
Εν κατακλείδι, έχουμε ένα προσωρινό ίσως μορατόριουμ, αλλά είναι βέβαιο  ότι έπονται σεισμικές δονήσεις.. Η Αριστερά έχει ανάγκη από ένα σοκ και ίσως στην πορεία προς τα συνέδρια, αυτό να συμβεί ....