Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να είναι ένα μικρό κόμμα με αβέβαιο μέλλον, αλλά συνεχίζει ακόμα να προκαλεί τριγμούς. Το 10ο Συνέδριο (5-7 Ιουνίου) θα εκλέξει νέο Πρόεδρο ο οποίος και θα δείξει αν θα προκύψει νέος προσανατολισμός ή απλώς θα οδηγηθεί σταθερά εκτός Βουλής. Βασική διεκδικητής αυτής της θέσης είναι η Φώφη Γεννηματά, εναντίον της οποίας ‘έχουν ήδη συσπειρωθεί οι άλλοι υποψήφιοι, δηλαδή ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Ανδρέας Λοβέρδος ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ίσως και ο Θανάσης Χειμωνάς. Όλοι θέλουν να εκλεγεί ο πρόεδρος απο το Συνέδριο αν και κάτι τέτοιο είναι αντικαταστατικό. Μόνο η Φώφη Γεννηματά θέλει αν εφαρμοστεί το Καταστατικό και η εκλογή να γίνει από τη βάση, δηλαδή με κάλπες όπως ακριβώς έγινε και όταν εξελέγησαν οι Παπανδρέου και Βενιζέλος.

Ο λόγος είναι προφανής, στο Συνέδριο οι συμμαχίες μπορεί αν γίνουν πιο εύκολα και  ο νέος πρόεδρος να εκλεγεί και ως αποτέλεσμα συνεργασιών. Με δεδομένο μάλιστα το γεγονός ότι ο Γραμματέας της ΚΕ και ευρωβουλευτής Ν. Ανδρουλάκης ελέγχει ένα μεγάλο κομμάτι των συνέδρων. Την ίδια ώρα ο  Ε. Βενιζέλος δεν βλέπει την στιγμή να τελειώνει η δοκιμασία και να φύγει απο τη θέση του προέδρου, αν και πολλοί τον πιέζουν να αναβάλει τις διαδικασίες με το πρόσχημα των πολιτικών εξελίξεων για αργότερα και να εκλεγεί ένας μεταβατικός πρόεδρος π.χ ο Κ. Σκανδαλίδης.

 Παρέμβαση Σημίτη: κλείστε το ΠΑΣΟΚ

Συγχρόνως ο Κ. Σημίτης, με άρθρο στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακή», ούτε λίγο ούτε πολύ ζητά να κλείσουν το κόμμα και να φροντίσουν να δημιουργηθεί κάτι ευρύτερο με άλλες δυνάμεις (π.χ Ποτάμι;). Ο κ. Σημίτης αναρωτιέται αν «έχουν νόημα οι διαδικασίες ρουτίνας, οι γνωστές θέσεις που θα επαναληφθούν». «Υπάρχουν περιθώρια ανάκαμψης για το ΠΑΣΟΚ; Οι αριθμοί δείχνουν το αντίθετο. Περίπου το 5% των ψήφων στις εκλογές και το 3% περίπου στις σφυγμομετρήσεις είναι αποδείξεις περιθωριοποίησης [...]. Τα στελέχη προσπαθούν να αναδειχθούν αλλά μένουν σταθερά στο δεύτερο πλάνο, λίγο πιο σημαντικοί από τους ασήμαντους» αναφέρει. Ο πρώην πρωθυπουργός τονίζει ότι το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αντιμετωπίσει με ριζοσπαστικό τρόπο την κατάσταση. «Αν ακολουθήσει την πάγια πρακτική, δηλαδή την κατανομή θέσεων και εξουσιών και τη συνέχιση της ρουτίνας της κομματικής δουλειάς, θα επιταχύνει τη μετατροπή του κόμματος σε μια περιθωριακή ομάδα» υπογραμμίζει. Τονίζει ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο κίνημα «όλων εκείνων που απαρνούνται την εθνικιστική συντηρητική Δεξιά, την εθνικολαϊκιστική Αριστερά και τις συντεχνιακές και πελατειακές νοοτροπίες των κατεστημένων συμφερόντων».

 ...και το μέλλον αόρατο

Γιατί συμβαίνουν όλ αυτά; Γιατί πολύ απλά υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τις αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.  Ο κ. Σημίτης συνεχίζει να επιθυμεί την δημιουργία ενός κεντροαριστερού κόμματος εκτός ΠΑΣΟΚ που θα ακολουθήσει την κεντροευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.
Αν εκλεγεί η κα Φώφη Γεννηματά, το ΠΑΣΟΚ μάλλον θα κινηθεί προς πολιτικές τύπου ΣΥΡΙΖΑ και με αυτό δεν συμφωνούν ούτε ο κ. Σημίτης, ούτε ο κ. Βενιζέλος, ούτε και το ...Ποτάμι, που αναζητά περισσότερους ψηφοφόρους. Αν βεβαίως κερδίσει κάποιος άλλος πέρα από την κα Γεννηματά την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, τότε το μέλλον του κόμματος θα είναι εξαιρετικό αμφίρροπο ενώ δεν θα είναι καθορισμός και ο προσανατολισμός του. Το τι θα συμβεί στο ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρει περισσότερο για τις γενικότερες ανακατατάξεις παρα για το μέλλον του ίδιου του κόμματος που πράγματι πλέον έχει χάσει κάθε αξιόλογη επιρροή.