Του Σωτήρη Σιδέρη

Και τι δεν κάνει για να αναχαιτίσει την πολιτική του κατάρρευση και να πείσει ότι συμπάσχει με τους γονείς και τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Εδώ και δύο χρόνια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δέχθηκε ποτέ στο Μέγαρο Μαξίμου τον Σύλλογο υπό την Μαρία Καρυστιανού. Επινόησε επί δύο χρόνια ψεύδη για τα αίτια της πυρόσφαιρας, έβαλε λυτούς και δεμένους να απαλλάξουν από κάθε ευθύνη μέλη της κυβέρνησης και πριν από τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου, έθεσε σε πλήρη κίνηση ένα βάρβαρο κυβερνητικό μηχανισμό με τους Βορίδη, Γεωργιάδη και άλλους. 

Στόχος, να ενοχοποιήσει και την Καρυστιανού και να σηκώσει το δάχτυλο στους πολίτες που ήθελαν να διαδηλώσουν. Και την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2025, ο Μητσοτάκης έχοντας σχεδιάσει με κάθε λεπτομέρεια τις τηλεοπτικές λήψεις, κοντοστάθηκε στο σημείο όπου έχουν γραφτεί με κόκκινη μπογιά τα ονόματα των 57 θυμάτων στην τραγωδία των Τεμπών και υποκλίθηκε.  Φθαρμένος από την στρατηγική συγκάλυψης όλων των σκανδάλων, ο πρωθυπουργός αναζητά διέξοδο στο … θέατρο.

Η επίδειξη ευαισθησίας ενώπιον των τηλεοπτικών δικτύων,  έγινε λίγο μετά την ορκωμοσία του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας  Κ. Τασούλα και την κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Τι θα του αποφέρει; ας δούμε τι του απέφεραν οι προηγούμενες επινοήσεις του...
Η  νέα στροφή του πρωθυπουργού είναι προφανής. Αφού το σχέδιο μπαζώματος της αλήθειας και των ευθυνών απέτυχε, αφού η εκστρατεία υπέρ του ανθρώπινου λάθους, ως μοναδική αιτία της τραγωδίας κατέρρευσε, αφού η επόμενη ντρίπλα  ότι “όλα είναι ανοιχτά”, για το φορτίο του τρένου προκάλεσε οργή ,  αφού η αμέσως επόμενη στροφή του χαμένου βίντεο έφερε γέλια και καγχασμό , αφού μετά οι απειλές έγιναν μπούμερανγκ, δεν θα έχανε τίποτα με μια υπόκλιση. 

Μόνο που πλέον κανείς δεν τον πιστεύει. Κανείς δεν τον πιστεύει από την αρχή φυσικά. Πόσο μάλλον να τον εμπιστευθεί ή να πείσει για την ειλικρίνεια των συναισθημάτων του. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε αδιέξοδο, γιατί αυτό προκάλεσαν οι δικές του επιλογές. Είναι επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη η συγκάλυψη, η σιωπηλή συνενοχή. Όχι μόνο για την τραγωδία των Τεμπών, αλλά για όλα τα σκάνδαλα της θητείας του. Μια θητεία που θα μείνει στην ιστορία ως γκρίζα σελίδα, μια ακόμη δηλαδή για την οικογένεια Μητσοτάκη. Μια πολιτική οικογένεια, που δεν έπεισε ποτέ για τις προθέσεις της. Ούτε για τις ικανότητές της, πόσο μάλλον για τις ευαισθησίες της. 

  Επί  6 χρόνια ο Μητσοτάκης κάθε υποκλίσεις σε συμφέροντα. Καταστρέφει δημόσιο χώρο για να πλουτίζει ο ιδιωτικός τομέας. Μέσα στη βουλή τον αποκάλεσαν Μητσοτάκης Α.Ε. Είναι ποτέ δυνατόν, αυτός ο άνθρωπος να νοιώθει πόνο και να υποκλίνεται, δύο χρόνια μετά την τραγωδία; που δεν είχε την στοιχειώδη ευγένεια και ευαισθησία να καλέσει τον Σύλλογο των Τεμπών στο γραφείο του, έστω για τους τύπους και να ακούσει τα αιτήματά τους; είναι. Γιατί αν τους καλέσει και του δώσουν κάποιο υπόμνημα, είναι υποχρεωμένος να κινηθεί και θα προκαλέσει πρόβλημα στην στρατηγική συγκάλυψης.
Αρκετά πια...