Είμαστε πιο κοντά στην Συμφωνία από κάθε άλλη φορά. Η Κομισιόν και οι διάφοροι παράγοντες των ...Θεσμών,
βολιδοσκοπούν για να ψαρέψουν αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας, οχι μόνο για την ψήφιση της Συμφωνίας
αλλά και για την εφαρμογή της.

Η συμφωνία με την Ελλάδα είναι το μοντέλο για την συμφωνία με την Ιταλία και
 την Γαλλία, γι αυτό και οι Γερμανοί ζητούν συνεχώς τροποποιήσεις ώστε να δώσουν λιγότερα  προς τον λεγόμενο
νότο στην συνέχεια.  Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει περάσει πολλά θετικά στοιχεία, που υπηρετούν στον βασικό στόχο, “οχι άλλη λιτότητα, οχι υφεσιακά μέτρα, δεσμεύσεις για στροφή στην ανάπτυξη”.
Οι άξονες της Συμφωνίας είναι 5:
Κτύπημα της Φοροδιαφυγής.
Μέτρα για την Ανάπτυξη. (Εδώ εντάσσεται και η πρόβλεψη χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων ή η μείωση του ΦΠΑ).   
Μείωση τους κόστους του δημόσιου τομέα και στο επόμενο διάστημα και μείωση του δημοσίου.
Αλλαγές στην Δικαιοσύνη για την καλύτερη απόδοση δικαίου αλλά και για την σαφήνεια νόμων και αποφάσεων. 
Αλλαγές το φθινόπωρο σε ασφαλιστικό και εργασιακά. 
 
Αυτά που άμεσα εμφανίζονται αφορούν φυσικά την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού.
Τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι χαμηλά. Υπάρχει μείωση συντελεστών, άρα μείωση φορολογίας για πρώτη φορά εδώ
και χρόνια. 
Ο συμβιβασμός υπάρχει στην διατήρηση του ΕΝΦΙΑ -μένει στην κυβέρνηση άμεσα να εμφανίσει τις νέες αντικειμενικές
αξίες ώστε να προκύψει μείωση- όπως και στην έκτακτη εισφορά πάνω από 30.000 ευρώ καθαρά. 
Επίσης μένει αν δούμε τι θα γίνει με το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ.
Υπάρχει μορατόριουμ (πάγωμα) σε ασφαλιστικό και εργασιακά.
Η Συμφωνία για να κλείσει πρέπει να κλείσουν και άλλες ακόμα λεπτομέρειες, ώστε να καλυφθούν με κάποιο τρόπο
τα χρηματοδοτικά κενά. Φυσικά και η συμφωνία θα περιλαμβάνει αυτή τη φορά χρονοδιάγραμμα εκταμιεύσεων.
Τα δύσκολα για την κυβέρνηση θα έρθουν όταν θ αρχίσει η διαπραγμάτευση για ασφαλιστικό-εργασιακά. Όμως ο
Αλέξης Τσίπρας είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις γιατί πολύ απλά το πελατειακό κράτος, το
κράτος της ρουσφετολογικής προστασίας μας χρεοκόπησε και πρέπει να βρούμε κάτι άλλο να βάλουμε στη θέση του.