Ακης Καλογεράς

Η διεξαγωγή ενός Συνεδρίου φάντασμα, ονειδος για κάθε άνθρωπο, αριστερό ή μη, είναι η τραγική κατάληξη των ενεργειών μιας συλλογικής ηγεσίας, ανικανης να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Μιας ομάδας ανθρώπων που απλώς προσπαθούν με κάθε μέσο, να διατηρηθούν στην πολιτική σκηνή. Είναι θέμα χρόνου η παραμονή τους στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, το οποίο θα αλλάξει τάχιστα. Το θλιβερό είναι ότι μαζί με τα πρόσωπα, διαπομπεύεται και ένας ολόκληρος πολιτικός χώρος που κινείται στην αριστερά, την κεντροαριστερά ή γύρω απο αυτήν. Την ώρα των ευρύτερων μετακινήσεων, μια μικρή ομάδα ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε να τον απαξιώσει εν κινήσει. Στο όνομα ενός νέου σχεδίου που είχε ήδη διαμορφωθεί, μετά την τραγική εκλογική ήττα του Ιουλίου του 2023. Ο Στ. Κασσελάκης ήταν πάντα και παραμένει μια ωραία πρόφαση.

Με μια διάθεση χιούμορ, θυμηθήκαμε την φράση "Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;". Αυτό αναρωτήθηκαν ο Ενγκελς, η Ρόζα Λούξεμπουργκ και αργότερα ο Καστοριάδης. Η καρικατούρα απάντηση απο τον πολλαπλώς καταρρέοντα ΣΥΡΙΖΑ, έγειρε προς το "βαρβαρότητα". Φυσικά τίποτα απο την ιστορία της αριστεράς, μαρξιστικής ή μη, δεν έχει σχέση με τα όσα ζούμε τούτες τις μέρες εντός και πέριξ του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εικόνες έξω και μέσα στον χώρο του νυχτερινού κέντρου, οπου διεξήχθη το ας πούμε συνέδριο, προκαλούν θλίψη. 
Ειχαμε την διαγραφή ή ακύρωση οργανώσεων και μελών, συνέδρους πολλών ταχυτήτων , που εμπαιναν απο την πίσω πόρτα του μπουζουξιδικου , ή δεν μπήκαν ποτέ. Σπρωξιές και αλληλοκατηγορίες, χιλιάδες μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, να κοιτούν με θλίψη, οργή, θυμό και πάνω απ όλα με απορία: Γιατί συμβαίνουν ολ αυτά; Πως φτάσαμε ως εδω;

Τις ώρες, μετά από τα θλιβερά γεγονότα στο μπουζουξίδικο της Ιεράς Οδού, οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ διαλύονται σε όλη τη χώρα. Αποχωρούν μέλη και στελέχη απο την Ξάνθη και την Καβάλα, έως την Ηπειρο και την Κρήτη. Στην Αττική παρουσιάζονται οι πιο έντονες ρωγμές. Αυτό που έχει καταρρεύσει πλήρως είναι η έννοια της αξιοπιστίας της συλλογικής ηγεσίας του κόμματος.
Η πραγματική αντιπαράθεση της συλλογικής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να εξαιρείται ο Αλέξης Τσίπρας, ήταν και είναι με την κομματική βάση. "Το κόμμα δεν άκουσε τον Αλέξη Τσίπρα τον Φεβρουάριο που ζήτησε την αποπομπή Κασσελάκη ήδη απο τότε", υποστηρίζει  η  Κατερίνα Νοτοπούλου. Επιπλήττοντας μέλη αλλά και τους Φάμελο και Παππά! 
Η εικόνα των 4 υποψηφιων (Φαμελλος, Πολάκης, Φαραντούρης και ... Γκλέτσος) προέδρων του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους ενέκρινε αρον-αρον , το συνέδριο, μόνο πολιτική βεβαιότητα δεν εκπέμπει.

Η απόφαση

Για τον προσεκτικότερο παρατηρητή, τα πράγματα είχαν προδιαγραφεί εδω και μέρες.  Η λεγόμενοι "87" (οι πιο σκληροί οπαδοί του Αλέξη Τσίπρα), αλλά και γενικώς η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής, είχαν αποφασίσει πως θα έκαναν τα πάντα , με όποιο κόστος, ώστε ο Κασσελάκης να εκδιωχθεί τον τον ΣΥΡΙΖΑ. Με πλήρη επίγνωση των συνεπειών.  Οι οργισμένες δηλώσεις της κας Γεροβασίλη αποσκοπούσαν ακριβώς σε αυτό. Στο να ξεκαθαριστεί σε όλους (μέλη η ψηφοφόρους) πως ο Κασσελάκης είναι παρελθόν.

Γραφαμε πριν απο λίγες μέρες (4.11): " Αδιαφορώντας για το μέλλον, κατήργησαν και τους ψηφοφόρους τους. Λίγο πριν την απόλυτη απαξίωση της αριστερής παράταξης, η συλλογική ηγεσία στην Κουμουνδούρου, οδηγήθηκε σε ένα όργιο αντικαταστικών ενεργειών, με αποκλεισμούς, εξαιρέσεις, "αποφάσεις" που ακυρώνουν εγκυκλίους και προηγούμενους κανόνες. Το να καθαιρέσεις τον εκλεγμένο πρόεδρο ενός κόμματος, είναι συζητήσιμο. Το να προσπαθείς να τον αποκλείσεις απο την εκλογική διαδικασία επειδή είναι ανίκανος ή μη αρεστός, είναι οριακό. Το να καταργήσεις τα μέλη σου επειδή δεν συμφωνούν μαζί σου, είναι τρομακτικό. Το "ταμείο" δεν θα γίνει ούτε στο συνέδριο, οι αποφάσεις του οποίου, μάλλον έχουν ήδη αποφασιστεί. Το πραγματικό αποτέλεσμα θα γίνει την επομένη μέρα".

Η  άτυπη συμφωνία

Ο Στέφανος Κασσελάκης γνώριζε πολύ καλά ότι δεν θα τον αφήσουν να είναι υποψήφιος. Θέλησε όμως να οδηγήσει την συλλογική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στα άκρα.  Να τους εκθέσει στα μάτια μελων και ψηφοφόρων.  Εφτασε εξω απο το...Συνέδριο, με 2000 εκλεγμένους συνέδρους, στους οποίους απαγορεύθηκε να πάρουν μέρος στις εργασίες του συνεδρίου.   Και πολύ γρήγορα αποχώρησε (πριν τα πράγματα πάρουν μια πολύ κακή τροπή σε επίπεδο σωματικών αντεγκλήσεων. 
 Και ο κ. Κασσελάκης και η κα Γεροβασίλη είχαν σχεδόν συνεννοηθεί, κάπου εκεί στο Παγκράτι δύο βράδια πριν. Σε ενα καφε-μπαρ όπου συναντήθηκαν τυχαία (;). 

Νέο κόμμα; 

O Στέφανος Κασσελάκης εφυγε λοιπόν απο την Ιερά Οδό, γνωρίζοντας οτι το συνέδριο είναι προκάτ. Πήγε στον Ταυρο, στον δικό του χώρο όπου και ανακοίνωσε την δημιουργία δικού του φορέα, ενός κινήματος. Η ανακοίνωση είναι αόριστη, δεν δείχνει ακριβώς τις προθέσεις και τον βαθμο προετοιμασίας.

 Οργανωτικά τις τελευταίες εβδομάδες, ο Κασσελάκης και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που τον ακολουθούν, έδειξαν κάποια αποτελέσματα. Πρωτίστως κατάφεραν να ελέγξουν μεγάλο μέρος του συνεδρίου. Η αρνηση της συλλογικής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να δώσουν εκ των προτέρων στοιχεία και αποτελέσματα των εσωκομματικών εκλογών συνέδρων από τις οργανώσεις, δείχνουν ότι έχασαν και αυτή τη μάχη. Αναγκάστηκαν λοιπόν να εμφανίσουν ενα μεγαλύτερο αριθμό συνέδρων (4.200), δημιουργώντας πολλές υπόνοιες για "μαγειρέματα". 
Ειναι η πρώτη φορά που η ομάδα Κασσελακη εμφανίζει κάποια οργανωτική ικανότητα. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργηθεί κόμμα. Με πρόγραμμα , με δομή, με οικονομικές (!) δυνατότητες.  Κάποια έστω οργάνωση που να μπορεί να κινητοποιήσει κοινωνικές ομάδες.

Η απώλεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Το πρωτο διαλυτικό αποτέλεσμα για τον ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής ήρθε με την μείωση το αριθμού των βουλευτών.

 Ηδη 4 βουλευτές αποχωρούν (Αλ. Αυλωνίτης, Πέτρος Παππάς, Ραλλία Χρηστίδου, Κυριακή Μάλαμα), που σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αριθμεί 31 βουλευτές όσους και το ΠΑΣΟΚ. Αν αποχωρήσουν και αλλοι χάνεται η θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τα προνόμια της στο Κοινοβούλιο. 
Ουσιαστικά όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, πολιτικά και κοινωνικά έχει πάψει να είναι η αξιωματική αντιπολίτευση. Έχει χαθεί η έννοια της αντιπολίτευσης.

 Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, θα αντιληφθεί πολύ σύντομα πόσο μόνη είναι. 
 Οι πρακτικές που χρησιμοποιούν , αναδεικνύουν μια βαριά ασθένεια στο κόμμα που δημιούργησε τόσες ελπίδες στην ελληνική κοινωνία: Την αδιαφορία για το πολιτικό αποτύπωμα, για το κόστος, για τις συνέπειες.  Η ωμή πραγματικότητα δειχνει οτι αδιαφορουν για την καθαρότητα του κόμματος. Ενδιαφέρονται για τον έλεγχο της ταμπέλας και της σφραγίδας για την έξοδο σε αλλα σχέδια, σε αλλους σχηματισμους. 

 Το σχέδιο ρευστοποίησης ή μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ, εξελίσσεται ανοήτως. Διότι η πλήρης απαξίωση του κόμματος, πολιτικά και κοινωνικά, δεν δίνει στο άμεσο μέλλον καμία δυνατότητα κινήσεων. 

 Οποιος και αν μείνει αρχηγός, και με τον Αλέξη Τσίπρα, να είναι ο σκιώδης ηγέτης, δεν θα έχει κανένα ειδικό βάρος, για να κάνει κινήσεις. Ούτε και συμμάχους θα βρούν, αριστερούς ή μη.   Διότι έχουν καταργήσει πλέον και τους ψηφοφόρους τους!!!