Του Στράτου Βαλτινού

Αποκλίνουσες απόψεις  εντός της κυβέρνησης ως προς  τις θέσεις με τις οποίες η Αθήνα θα προσέλθει στον διάλογο , καταγράφονται το τελευταίο διάστημα και ενώ πλησιάζει η πρώτη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Γεραπετρίτη -Φιντάν στις 8 Νοεμβρίου.  Πέριξ του πρωθυπουργού  κυριαρχεί  η αντίληψη του πολιτικού κόστους και υπό αυτό το πρίσμα γίνονται εισηγήσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη για αλλαγή τόνων. Αυτές οι εισηγήσεις, λέγεται ότι αποτέλεσαν και την αιτία των δηλώσεων του πρωθυπουργού περί “πατριωτών της φακής”. Στο υπουργείο Εξωτερικών καταγράφονται δύο τάσεις.
Η μια του Γιώργου Γεραπετρίτη που δίνει την εικόνα αξιωματούχου που δεν έχει αντιληφθεί επακριβώς τι διακυβεύεται , ενώ διπλωμάτες ανησυχούν για την άρνησή του να πλαισιώνεται και να συζητά με ειδικούς.  Η άλλη , της υφυπουργού Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου που εμφανίζει σύγχυση ρόλων. Από τη μια ήταν επί δεκαετίες διπλωματική υπάλληλος και εκτελούσε εντολές, τώρα όμως είναι πολιτικό πρόσωπο και οφείλει να δίνει εντολές, αλλά δεν δίνει. Αξιόπιστες πηγές λένε ότι στους διπλωμάτες λέει ότι διαφωνεί με τον Γ. Γεραπετρίτη, αλλά ταυτόχρονα είναι αφοσιωμένη στην οικογένεια Μητσοτάκη, υπηρετεί όμως το πλάνο του πρωθυπουργού και θέλει να αυτοπροστατευθεί. Φήμες περί παραίτησής της δεν θεωρούνται αξιόπιστες , προς το παρόν τουλάχιστον. Κακοφωνία πριν την ώρα της;

Τακτικισμοί και  αντιπολίτευση

Γεγονός είναι πως ο πρωθυπουργός έχει θορυβηθεί από την διάσταση που έχει πάρει η συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, αν και έπρεπε να την περιμένει. Ο ίδιος υπήρξε ο αιμοδότης της ακροδεξιάς πατριδοκαπηλίας με την Συμφωνία των Πρεσπών και τώρα θα είναι ο στόχος από τις ίδιες δυνάμεις με τις οποίες φλέρταρε προκλητικά .
Επόμενο είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επιδιώξει το επόμενο διάστημα να εξομαλύνει την κατάσταση με κινήσεις και πρωτοβουλίες και προς το εσωτερικό της κυβέρνησης και προς την ακροδεξιά. Να σημειωθεί πως το Μέγαρο Μαξίμου δεν κατάφερε να διαχειριστεί καμία κρίση με επιτυχία, Τέμπη, υποκλοπές, κράτος δικαίου, κρίση Ουρούτς Ρέις, κρίση Κάσου, παρά το γεγονός ότι έχει στο πλευρό του σχεδόν όλα τα ΜΜΕ.  Υπό αυτή την οπτική οι χειρισμοί του προκαλούν έντονο προβληματισμό.

Είναι όμως πιθανό όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επιχειρήσει να αλιεύσει άμεσα ή έμμεσα υποστήριξη από το ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά η στάση των οποίων είναι ιδιαίτερα υποτονική. Κανένα κόμμα, ούτε το ΠΑΣΟΚ , ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζουν την κυβέρνηση και δεν έχουν συζητήσει στο εσωτερικό τους την πολιτική τους, τόσο ως  προς τις θέσεις για τον ελληνοτουρκική διάλογο, όσο και έναντι της κυβέρνησης. Ακόμη όμως και αν επιδιώξει άνοιγμα προς την θεσμική αντιπολίτευση, το βέβαιο είναι πως στα δεξιά του δεν θα πετύχει τίποτα. Το μόνο σενάριο στο οποίο ελπίζει ο πρωθυπουργός, είναι να καταγραφεί επίσημη διάσταση απόψεων με την Τουρκία, να επικαλεστεί την άρνηση της Άγκυρας να εξορθολογίσει την στάση της και στην συνέχεια να εμφανιστεί ο ίδιος ως … πατριώτης που αρνείται να υποχωρήσει.


Προς το παρόν παραμένει ασαφής η τακτική του πρωθυπουργού. Ήδη , τόσο εντός της κυβέρνησης και ιδιαίτερα στην κοινοβουλευτική ομάδα τη ΝΔ, όσο και αντιπολίτευση αναρωτιούνται αν υπάρχουν δεσμεύσεις του πρωθυπουργού έναντι του Ερντογάν για τα χωρικά ύδατα,  που κανείς δεν γνωρίζει. Δεύτερον, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης δεν ενημερώνει στοιχειωδώς τη βουλή για τις εξελίξεις, ούτε καν το κόμμα του τη ΝΔ.
Όλα αυτά είναι πολιτικές αρρυθμίες που θα βρει το πολιτικό σύστημα στο δρόμο του.
Η απουσία διαφάνειας , ενώ μέχρι τώρα διευκόλυνε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, τώρα γίνεται μπούμερανγκ. Η υπόγεια δυσφορία έρχεται τώρα στο προσκήνιο και ο πολιτικός χρόνος για διορθωτικές κινήσεις, αν και υπάρχει ακόμη, όλο και περιορίζεται. Όλοι οι δείκτες υποδεικνύουν στον πρωθυπουργό ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Αν προστεθεί και η εξωτερική πολιτική, τότε το πρόβλημα θα γίνει μη διαχειρίσιμο από πολλές απόψεις. Από πολιτική, ενδοκυβερνητική και εθνική.