Του Στράτου Βαλτινού

Η Γερμανία είναι η χώρα που οργάνωσε και πραγματοποίησε το Ολοκαύτωμα. Σήμερα, είτε εξαιτίας των ενοχών, είτε γιατί , όπως πιστεύουν πολλοί δεν αλλάζει ποτέ, ανέχεται μια γενοκτονία. Και συμβάλλει σε αυτό με τις αποστολές όπλων στο Ισραήλ και με επιχειρηματολογία που αποφεύγουν σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, πλην Μητσοτάκη. Ταυτόχρονα το Βερολίνο, άλλαξε την πολιτική της και αρχίζει συζητήσεις για την πώληση των πολεμικών αεροσκαφών Eurofighter και πλήθος ακόμη συστημάτων στην Τουρκία, υπό το διπλωματικά απαθές βλέμμα του Έλληνα πρωθυπουργού.

Η Γερμανία είναι αντιμέτωπη με πολυεπίπεδη κρίση. Κρίση οικονομική, γεωπολιτική και κρίση στρατηγικής, καθώς άγεται και φέρεται από τις ΗΠΑ, αλλά και από την αστάθεια στο εσωτερικό της χώρας. Ο Καγκελάριος Σολτς μοιάζει εντελώς αποσυντονισμένος τόσο από την ραγδαία άνοδο των ακροδεξιών του AfD, την έκρηξη των ανισοτήτων στη Γερμανία και την αδυναμία της να λειτουργήσει με την γνωστή αποτελεσματικότητα στην ΕΕ, όσο και στην διεθνή αρένα. Το Βερολίνο συμπεριφέρεται πλέον ως συμπληρωματική δύναμη και όχι ως ηγέτιδα χώρα.

Σολτς: προκλητικός  φιλο-ισραηλινός

 Λίγες ώρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες, στις 17 Οκτωβρίου, ο Σολτς εξέφρασε για μια ακόμη φορά και σε υψηλούς τόνους, την αλληλεγγύη του στο Ισραήλ τονίζοντας ότι θα συνεχίσει τις αποστολές όπλων στο Τελ Αβίβ. Έτσι, διαφοροποιήθηκε δυναμικά, τόσο από τον Γάλλο Πρόεδρο  Εμμανουέλ Μακρόν, όσο και από τον Ισπανό πρωθυπουργό  Πέδρο Σάντσεθ, οι οποίοι ζήτησαν από την Κύπρο και τη σύνοδο MΕD9 να σταματήσουν οι εξαγωγές όπλων προς το Ισραήλ. Την ίδιας στιγμή μάλιστα οι ΗΠΑ, κατά τους ισχυρισμούς τους, έστειλαν τελεσίγραφο στο Ισραήλ θέτοντας σοβαρές προϋποθέσεις ανθρωπιστικού δικαίου ως προς την περαιτέρω στήριξή του  με εξοπλιστικά συστήματα. Μάλλον για προεκλογικούς λόγους το έκαναν οι ΗΠΑ, αλλά οι Γερμανοί το έκαναν για πολλούς λόγους. Ο ένας είναι οι ενοχές για το Ολοκαύτωμα και πολλοί άλλοι είναι ακατανόητοι. Η καραμέλα του δικαιώματος του Ισραήλ να αμυνθεί έχει λιώσει και δεν είναι σοβαρή εδώ και μήνες ...

Σύμφωνα με την DW o Όλαφ Σολτς θέλησε να ξεκαθαρίσει τη θέση της Γερμανίας: «Γίνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται αποστολές (όπλων) στο Ισραήλ. Το Ισραήλ μπορεί πάντα να βασίζεται στην αλληλεγγύη της Γερμανίας, τώρα και στο μέλλον». Για να μην αφήσει περιθώρια παρερμηνείας πρόσθεσε: «Σε αυτή την αλληλεγγύη εμπίπτει και το ότι πρέπει να επιτρέψουμε στο Ισραήλ και να το καταστήσουμε ικανό να υπερασπιστεί την ίδια του τη χώρα».
Όσον αφορά τα Eurofighter , είναι προφανές ότι το Βερολίνο θέλει να αντιμετωπίσει ένα μέρος της οικονομικής κρίσης με αύξηση των εξαγωγών οπλικών συστημάτων. Δεν ξέρουμε ακόμη πως θα εξελιχθεί αυτή η συζήτηση, αλλά είναι προφανές ότι η Γερμανία επαναπροσεγγίζει την Τουρκία με νέους όρους. Ουσιαστικά οι σχέσεις Βερολίνου – Άγκυρας δεν διασαλεύτηκαν ποτέ. Το πρόβλημα κυρίως εντοπίζεται στην επιμονή του Ερντογάν να χειραγωγεί τους περίπου 4 -5 εκατομμύρια Τούρκους μετανάστες στη Γερμανία  και να επιχειρεί να τους χρησιμοποιήσει για τα πολιτικά του σχέδια.
Και μια κρίσιμη παράμετρος. Όταν η Ελλάδα αγόρασε τα γερμανικά οχήματα προσωπικού τύπου Μάρντερ, ο Σολτς δήλωσε ενώπιον του Έλληνα πρωθυπουργού ότι θα πάνε στον Έβρο και όχι στα νησιά, προφανώς γιατί η Τουρκία τα θέλει αποστρατιωτικοποιημένα. Τώρα η Γερμανία δεν δέχεται κουβέντα και δεν πρόκειται να δεχθεί γιατί στην Αθήνα δεν υπάρχει ηγεσία που θα τηρήσει σκληρή θέση.
Κάπως έτσι, η ΕΕ χάνει τον χαρακτήρα της, η Γερμανία γίνεται όλο και πιο αναξιόπιστη, οι πόλεμοι προκαλούν αιματοκύλισμα, η Ελλάδα δέχεται σαφείς απειλές, αλλά η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι παθητική, καθόλου διεκδικητική και χωρίς ενέργεια.