Του Στράτου Βαλτινού
Το ύφος του προδίδει την ψυχολογία του. Ο Παύλος Πολάκης αυτοπροβάλεται ως  ο μοναδικός και αδιαμφισβήτητος παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα στις λεωφόρους της ευημερίας, στη δόξα, να κάνει “ κάθαρση” και να ζήσουμε  σε μια άλλη δημοκρατία που εμείς , με το φτωχό μυαλό μας , αδυνατούμε να φανταστούμε. «Έκανα λάθος που στήριξα τον Κασσελάκη», είπε ο Παύλος Πολάκης σε τηλεοπτική συνέντευξή του.

Αλλά τον στήριξε, γιατί θεωρούσε ότι “η κυρία Αχτσιόγλου δεν μπορούσε να οδηγήσει τα πράγματα στην αναβάπτιση του ΣΥΡΙΖΑ” και πρόσθεσε: “θεώρησα ότι ο Στέφανος Κασσελάκης ως ευφυής, νέο παιδί, όχι πιασμένο είπε προτάσεις με τις οποίες σε ένα μεγάλο κομμάτι συμφωνούσα, βλέποντας ότι είχε διείσδυση στους νέους, θα μπορούσε να προχωρήσει μια διαδικασία ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ”. Η Έφη Αχτσιόγλου, σοβαρή πολιτική προσωπικότητα,  από τα πλέον συγκροτημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε και εμπιστεύτηκε ποιες προτάσεις του Κασσελάκη; τις αερολογίες στο YouTube; τα ρηχά συνθήματα στα βιντεάκια; τη σχέση του με τον Μητσοτάκη ή όσα είχε γράψει για τα μνημόνια, πριν καν γίνει πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; και δηλώνει παρών για ποιο λόγο;

Και χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος και βάλε για να καταλάβει τι συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ και τι ικανότητες έχει ο Κασσελάκης. Όταν ο Κασσελάκης του ανέθεσε τον ρόλο του συντονιστή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο Πολάκης είπε “ με τίμησες πρόεδρε..”. Όταν ο Κασσελάκης τον διέγραψε ,  έθεσε θέμα ηγεσίας. Ενδιάμεσα και επί μήνες , κανείς δεν μπορούσε να παρακολουθήσει σε τι ακριβώς πιστεύει ο Κασσελάκης, αλλά δεν έθεσε θέμα ηγεσίας, ακόμη και όταν στο συνέδριο του περασμένου Φεβρουαρίου τέθηκε ζήτημα καθαίρεσης.Το σύνολο των τοποθετήσεων του Παύλου Πολάκη αφορά καταγγελίες για σκάνδαλα και απόψεις για αποφάσεις δικαστηρίων, για τα ΜΜΕ κλπ.  Το να πιστεύει κανείς ότι τα καθήκοντα ενός προέδρου κόμματος εξαντλούνται μεταξύ αναρτήσεων και Σφακίων είναι προβληματικό από μόνο του. Και σίγουρα προκαλεί δέος η σκέψη ότι ο Πολάκης μπορεί να βρεθεί στο ίδιο τραπέζι με πρέσβεις και ηγέτες μεγάλων χωρών, με κρίσεις πολιτικές και διπλωματικές, με πολέμους και γεωπολιτικά σοκ . Αλλά θέλει να γίνει ηγέτης για να μαλώνει από θέση ισχύος ίσως με τον  Άδωνι Γεωργιάδη...

Το ότι ο Πολάκης είναι έντιμος δεν αμφισβητείται. Αλλά αυτό δεν τον κάνει ηγέτη. Ούτε καν παράγοντα που μπορεί να εμπνεύσει έναν λαό ή έστω ένα κόμμα. Το να οργίζεται παρέα με τους ψηφοφόρους του ναι, ηγέτη φυσικά όχι. Αλλά η αυτογνωσία δεν είναι το σπορ πολλών στην Ελλάδα...

Ο Παύλος Πολάκης είναι η άλλη όψη της κρίσης στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο Κασσελάκης σε έκδοση Σφακίων αντί Κολωνακίου . Σε πρώτη φάση διεκδίκησε την ηγεσία ο Κασσελάκης και εξελέγη επιβεβαιώνοντας την κρίση του κόμματος. Τώρα την διεκδικεί ο Πολάκης, που είναι η άλλη όψη της ανεπάρκειας , της φασαρίας και του κενού πολιτικής του κόμματος.
Είναι απλό. Όσο ο καθένας στον ΣΥΡΙΖΑ φαντασιώνεται τον εαυτό του ως εθνικό ηγέτη, απλά επιβεβαιώνει ότι το κόμμα νοσεί. Ποια είναι η απάντηση σε όλα αυτά;. Λιγότερες ψευδαισθήσεις και περισσότερη πολιτική.