Πάνε κι έρχονται οι πλασιέ όπλων στο υπουργείο Άμυνας. Λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και ενώ δεν προλάβαμε να κλείσουμε τα πανάκριβα F-35, μας προέκυψε τώρα το λεγόμενος “ατσάλινος θόλος” που θα συνδυάζεται και με τον anti-drone θόλο. Αν αύριο προκύψει ανάγκη για υποβρύχια, τανκς ή απλά τουφέκια, οι πλασιέ  και η πρόθυμη κυβέρνηση είναι εδώ.  Κανείς δεν σκέφτεται, ούτε νοιάζεται για την εκ νέου διόγκωση του δημοσίου χρέους. Κανείς δεν νοιάζεται γιατί η Ελλάδα δεν έχει αποτελεσματική Πολιτική Προστασία σε καιρό κλιματικής αλλαγής.

Κανείς δεν νοιάζεται γιατί δεν επαρκούν τα πυροσβεστικά μέσα, γιατί καταρρέουν τα νοσοκομεία. Νοιάζονται όμως οι αφανείς έμποροι του κράτους για τα υπερσύγχρονα , πανάκριβα και σίγουρα υπερβολικά πολλά οπλικά συστήματα. Δεν αναπτύσσει την εξοπλιστική βιομηχανία γιατί οι μεγάλες δυτικές χώρες θέλουν να πουλούν τα πάντα και οι εδώ “μισθοφόροι” τους είναι πρόθυμοι να τους υπηρετήσουν. Παρά το γεγονός ότι το αποτελεσματικό όπλο θεωρείται η διπλωματία , η κυβέρνηση έχει παραλύσει διπλωματικά σε όλα τα μέτωπα.  Παρά το γεγονός επίσης ότι η Ελλάδα έχει μια από τις καλύτερες αντιαεροπορικές άμυνες στον κόσμο, ποτέ δεν είναι αρκετή….

    Η κυβέρνηση έχει δεσμεύσει το ποσό των δύο δις ευρώ γι αυτά τα προγράμματα. Το να αγοράζει συνεχώς όπλα μια χώρα χωρίς ταυτόχρονα να αναπτύσσει διπλωματικές πρωτοβουλίες και συμμαχίες για να ισχυροποιήσει την θέση της γεωπολιτικά, κυριολεκτικά παραδίδεται στα συμφέροντα των ΗΠΑ. Ενδεχόμενη διάχυση του πολέμου στη Μέση Ανατολή θα απειλήσει και την Κύπρο και την Ελλάδα που διαθέτουν βάσεις, ενώ η Λευκωσία ήδη απειλείται από την Χεζμπολά για τις διευκολύνσεις που παρέχει στο Ισραήλ.

Στην Ουκρανία είναι προφανές ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να χάσει, αντίθετα, όταν η Μόσχα αποφασίσει να κάνει την τελική της επίθεσης, θα συμβούν τρομακτικά πράγματα. Οπότε και στα βόρεια και στα νότια της χώρας, οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί. Οι λογικές δαπάνες για την άμυνα είναι αποδεκτές και κανείς δεν έφερε αντίρρηση στην αγορά των Ραφάλ και των γαλλικών φρεγατών. Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εξοπλιστική φρενίτιδα που δεν έχει προηγούμενο. Και δεν πρόκειται μόνο για την επιβάρυνση της οικονομίας και του χρέους. Πρόκειται και για το γεγονός ότι η αυτονομημένη Τουρκία, όχι μόνο δεν υπαναχωρεί στην αναθεωρητική της πολιτική, αντίθετα προσθέτει νέα ποιοτικά στοιχεία, όπως η απαγόρευση πόντισης καλωδίου , πράγμα που απαγορεύεται ρητά από το διεθνές δίκαιο.

Και όμως. Παρά την εξοπλιστική φρενίτιδα , η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να βελτιώσει τις συμμαχίες της έναντι της Τουρκίας, ούτε υπάρχει καμία δύναμη που να της στείλει μηνύματα. Υπό αυτό το πρίσμα παραμένουμε ανήσυχοι.
Σύντομα η κατάσταση ενδέχεται να γίνει ανεξέλεγκτη στην περιοχή μας και προς βορρά και προς το νότο. Η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη να καθίσει σε οποιοδήποτε τραπέζι στηθεί, γιατί δεν έχει ηγεσία, που να διεκδικεί έναν τέτοιο ρόλο, που να απαιτεί, να σχεδιάζει και να διεκδικεί.
Αντίθετα η Τουρκία είναι πανταχού παρούσα και σε όλα τα τραπέζια. Πως η Ελλάδα θα σταθεί στην συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, που θα κοχλάζει μεταξύ πολέμου και Τραμπ;