Του Στράτου Βαλτινού

    Η  Άννα Διαμαντοπούλου θα διεκδικήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, “φυτευτή” από διάφορους αφανείς, σίγουρα ισχυρούς,  εξωθεσμικούς παράγοντες. Η Άννα Διαμαντοπούλου, στήριξε με πάθος τα μνημόνια, φλέρταρε συχνά με τον Μητσοτάκη και τις πολιτικές του. Αδιαφορούσε επιδεικτικά για ό,τι συνέβαινε στο ΠΑΣΟΚ επί χρόνια. Δεν διαθέτει ίχνος επιρροής στην κοινωνία, ούτε διαθέτει ηγετικά προσόντα. Περιφέρεται από πάνελ σε πάνελ παραγοντίζοντας, με εμφανή την ελιτίστικη συμπεριφορά της μόνο και μόνο επειδή διετέλεσε  κάποτε Επίτροπος της ΕΕ.  

Η παρουσία της στην πολιτική, δεν αφορά πλέον κανέναν . Και όμως, εμφανίστηκε για να … σώσει το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα. Γιατί είναι υποψήφια; μα γιατί όσοι την προβάλλουν καθημερινά , θέλουν έναν ακόμη παράγοντα στο ΠΑΣΟΚ που να διασφαλίσει, όσο μπορεί, ότι το κόμμα αυτό δεν θα στραφεί προς τα αριστερά, δεν θα συμμετάσχει στο περίφημο Μέτωπο κατά της ΝΔ, αν γίνει.  Ο συνωστισμός υποψηφίων, οκτώ στο σύνολο,  οδηγεί σε προφανή κατακερματισμό δυνάμεων που κατά τα φαινόμενα ευνοεί τον Νίκο Ανδρουλάκη .  Μπορεί έτσι το ΠΑΣΟΚ να γίνει αντίπαλο δέος στον Μητσοτάκη;

Σε ποιόν έλειψε η Άννα;

   Η Άννα Διαμαντοπούλου δεν έχει τίποτα να πει στον κόσμο που δεινοπαθεί από την ακρίβεια . Είτε πρόκειται για τους λογαριασμούς ενέργειας, είτε για το σούπερ μάρκετ, είτε για το τρομακτικό πρόβλημα στέγης της νέας γενιάς , είτε για τους άθλιους μισθούς. Είναι μια περίπτωση που μοιάζει με πολιτικό μισθοφόρο στην υπηρεσία ενός συστήματος που τρίζει μεν υπό την πίεση της λαικής δυσφορίας και οργής, αλλά μοιάζει ακλόνητο.

Μιλάμε για τα συμφέροντα, τα καρτέλ, την υποτίμηση του ανθρώπου , τον εργασιακό μεσαίωνα, ένα σύστημα δηλαδή που η Άννα Διαμαντοπούλου ούτε θέλει, ούτε μπορεί, όχι να το αλλάξει, αλλά ούτε να το καταδικάσει ρητορικά. Για τον απλό λόγο ότι αυτό το αντικοινωνικό σύστημα, ο κατσαπλιάδικος καπιταλισμός που κυριαρχεί στην Ελλάδα, στηρίζει και την Άννα Διαμαντοπούλου. Η σχέση είναι αμφίδρομη, καθώς και η Άννα Διαμαντοπούλου στηρίζει αυτό το σύστημα, έχει αποθεώσει και τον Μητσοτάκη. Τέμπη, υποκλοπές, ανισότητες, πυρκαγιές , πλημμύρες και διάλυση του κοινωνικού κράτους, δεν στάθηκαν αρκετά για να ξεσηκώσουν κατά της ΝΔ την Άννα Διαμαντοπούλου. Αφήγημα λοιπόν δεν έχει. Οπότε πίσω από το υποτιθέμενο ενδιαφέρον της για το ΠΑΣΟΚ υποκρύπτεται η υποταγή της σε αυτό το σύστημα

Ο πολιτικός χρόνος

Η συζήτηση για μια ενιαία Κεντροαριστερά έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών, της διαπλοκής, των μεγάλων εργοδοτών, των ισχυρών συμφερόντων και πάσης φύσεως στελέχη της Δεξιάς, με πρώτο τον Μητσοτάκη. Από το αποτέλεσμα των εκλογών του ΠΑΣΟΚ , προφανώς θα επηρεαστεί και η συγκρότηση και με ποια μορφή , του Μετώπου με το ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις. Οπότε, αν όλα πάνε προς αυτή την κατεύθυνση, η Διαμαντοπούλου θα δηλώσει παρών ως υποψήφια πρωθυπουργός , ή έστω ως παράγοντας διαμόαρφωσης της Συμμαχίας. Παρόντες φυσικά θα είναι ο Ανδρουλάκης, ο Κασσελάκης και άλλοι, του Τσίπρα συμπεριλαμβανομένου, υπό ορισμένες συνθήκες.

Εννοείται πως αν δεν υπάρξει σύγκλιση, θα επικρατήσουν διαλυτικές τάσεις και στο ΠΑΣΟΚ. Κόσμος θα φεύγει, η συγκατοίκηση θα είναι δύσκολη. Άλλοι θα πάνε να συναντήσουν άλλους δυσαρεστημένους από τον ΣΥΡΙΖΑ για να προωθήσουν την ιδέα της συνεργασίας , πιθανόν με την ίδρυση νέου κόμματος.
Θα είναι αυτό απειλή για τον Μητσοτάκη; φυσικά όχι. Αν και ο πρωθυπουργός έχει τα δικά του σοβαρά προβλήματα και με την λαική δυσφορία και με την αιμορραγία προς τα δεξιά.
Η εικόνα του Τραμπ που έρχεται, του Μακρόν που παραπαίει, της Μελόνι, της Λεπέν, του Πούτιν , του Ερντογάν , του Όρμπαν και άλλων προκαλεί αναστάτωση στον δημοκρατικό κόσμο. Η θύελλα έρχεται και οι δημοκρατικές δυνάμεις αδυνατούν να βρουν βηματισμό.

Μέχρι το Νοέμβριο που θα γίνουν οι εκλογές στις ΗΠΆ θα ξέρουμε περίπου πως θα πορευθεί ο κόσμος και η Ελλάδα. Για τη χώρα μας, η απαισιοδοξία, δεν πηγάζει μόνο από τον κατακερματισμό των δυνάμεων, αλλά και από το γεγονός ότι καμία ιδέα που θα μπορούσε να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει την κοινωνία δεν ακούγεται. Και η Άννα Διαμαντοπούλου είναι ένα ακόμη σύμπτωμα αυτής της κρίσης, είναι λίγη , αλλά τους είναι χρήσιμη, έστω και μιας χρήσεως. Και ο πολιτικός χρόνος, όλο και στενεύει…