Σπύρος Σουρμελίδης

Η Γαλλία εγειρε  τελικώς προς τα Αριστερά, βάζοντας φρένο στην άνοδο της ακροδεξιάς της Μαρίν Λεπέν. Και αυτό λίγες μέρες  μετά την μεγάλη νίκη του  Εργατικού  Κόμματος  στην Μεγάλη Βρετανία.  Στον β γύρο των γαλλικών βουλευτικών εκλογών, η μεγάλη συμμετοχή (στα ιστορικά επίπεδα του 1981) και η τεράστια αντι-Λεπέν συσπείρωση, εμπόδισε την άνοδο της ακροδεξιάς.   Το Λαϊκό Μέτωπο (Αριστερά) υπο τον Ζαν Λυκ Μελανσόν είναι σε κάθε περίπτωση ο μεγάλος  νικητής.  Η ακροδεξιά όμως παραμένει μεγάλη δύναμη, πρώτη σε ποσοστό ψηφων (α γυρος).  Έχασε την πλειοψηφία των εδρών,  και λόγω του συστήματος των 577 μονοεδρικών εδρών.  Ο Πρόεδρος Μακρόν, απέδειξε για μία ακόμα ότι είναι τακτικιστής, το αποτέλεσμα του δίνει την δυνατότητα να ορίσει την κυβέρνηση που θέλει και σε κάθε περίπτωση να βάλει τους όρους του. 

Ο στόχος να εμποδιστεί η άνοδος της ακροδεξιάς της Λεπέν στην εξουσία, επετευχθη.  Συγχρόνως όμως ο Μακρόν παραμένει ο ρυθμιστής των εξελίξεων, όχι μόνο επειδή είναι Πρόεδρος με καθοριστικές αρμοδιότητες, αλλά και γιατί οι δυνάμεις έχουν τριχοτομηθεί.

Μένει όμως και η παρακαταθήκη της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων. Σε ενα συνασπισμό που κυριαρχούν ριζοσπαστικές απόψεις. Ακόμα και ευρωσκεπτικιστικές, ενώ είναι εμφανές ότι δεν στηρίζουν την συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και την τυφλή υπακοή στην αμερικανική πολιτική Μπάιντεν.

Νίκη της συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων 

Αριστεροί, σοσιαλιστές και κομμουνιστές, συνασπίστηκαν  παρα τις διαφορές τους και σε κρίσιμα ζητήματα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά και να μπορούν να αντιμετωπίσουν την πολιτική του Μακρόν. Ειδικά ο Μελανσόν, εκφράζει ριζοσπαστικές απόψεις, κόντρα στην πολιτική του Μακρόν, αλλά και στην κυρίαρχη πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Λαϊκό Μέτωπο δεν έχει πλειοψηφία, αρα δεν θα μπορέσει να εφαρμόσει τη δική του πολιτική, ακόμα και αν ο Μελανσόν πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Ο Μακρόν ρυθμιστής 

Οπως είπαμε η απόφαση του Μακρόν να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές, αμέσως μετά την πρωτιά της Λεπέν στις ευρωεκλογές, αν και επικρίθηκε, αποδεικνύεται ότι είχε νόημα. Πρόλαβε εξελίξεις πριν ωριμάσει και σταθεροποιηθεί η άποψη οτι η Λεπέν είναι ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων. Ανελαβε ρίσκο, αλλά το βγήκε, καταφέρνει μάλιστα σε μια ατυπη , σχεδόν υπόγεια και η μη ομολογουμένη δημοσίως συνεργασία με το Λαϊκό Μέτωπο σε πολλές εκλογικές  περιφέρειες, να αποφύγει την απόλυτη ήττα του κόμματος του.

Η μοναξιά της Λεπέν

Η ίδια η Μαρίν Λεπέν είναι πλέον το πρόβλημα για την ακροδεξιά. Η οικογενειακή παράδοση και οι απόψεις της, δεν μπορούν να γίνουν πλειοψηφικές, ωστε να εκλεγεί Πρόεδρος της Γαλλίας.  Παρ ολά αυτά οι ακροδεξιές απόψεις έχουν δυστυχώς μεγάλη επιρροή και στην γαλλική κοινωνία.