Η παρέλαση και η κακόγουστη φιέστα  μετά την παρέλαση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, που προφανώς εκφράζει την κουλτούρα του υπουργού Εθνικής Άμυνας, δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που πρέπει να αγνοηθεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγείται συχνά σε υποχωρήσεις μπροστά στον έντονα παρορμητικό και σκληρό εθνικιστική Πάνο Καμμένο και αυτό οφείλει να προβληματίσει την κυβέρνηση. Ο κ. Καμμένος όμως , δεν είναι απλά ένα εκφραστικό άτομο, ένας  αφελής πολιτικός που έχει κάποιες περίεργες εμπνεύσεις και πιέζει την κυβέρνηση να τις εφαρμόσει. Ο υπουργός  Άμυνας, σχεδόν μόνιμα ντυμένος με στρατιωτικό τζάκετ , περιοδεύει σε ακριτικά νησιά, κάνει αντιτουρκικές δηλώσεις και μιλάει συνεχώς για εξοπλισμούς. Αυτή όμως δεν είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί  ο κ. Καμμένος, δεν έχει μιλήσει ποτέ για το πολιτικό πλαίσιο και την στρατηγική του υπουργείου Άμυνας στο ΝΑΤΟ, την στρατηγική του εντός της ΕΕ και τις θέσεις του , τις πολιτικές όχι τις στρατιωτικές για  την περιοχή, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις , τα βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο. Ο υπουργός Άμυνας  επιχειρεί με τον τρόπο του να κρατήσει σε υψηλό επίπεδο τα εθνικιστικά χαρακτηριστικά των ΑΝΕΛ αδιαφορώντας για το τι γνώμη έχουν γι αυτόν στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε αν υπάρξει το ενδεχόμενο το καλοκαίρι να προσφύγει η χώρα σε εκλογές γιατί η πίεση για την συμφωνία με τους δανειστές θα είναι πολύ ισχυρή τον Ιούνιο, να μπορέσει να διατηρήσει  ή και να αυξήσει τη δύναμή του. Οπότε στη συνέχεια, οι απαιτήσεις του έναντι του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πολύ μεγαλύτερες. Ο ΣΥΡΙΖΑ σιωπά. Πουθενά , δεν ακούγεται κουβέντα, μόνο κάτι ψίθυροι για το αταίριαστο δίδυμο που κυβερνά τη χώρα. Ωστόσο, πολλοί φοβούνται πως είναι θέμα χρόνου να ανακύψει σοβαρό ζήτημα για τους ΑΝΕΛ, γιατί όσο περνά ο καιρός ο κ. Καμμένος θα νοιώθει όλο και περισσότερο την ανάγκη να αυξήσει την επιρροή του στην κυβέρνηση. Και τότε θα ανακύψει ζήτημα και μάλιστα σοβαρό, ίσως και υπαρξιακό για την κυβέρνηση.