Του Στράτου Βαλτινού

Ασφυκτικό πλαίσιο που αγγίζει ζητήματα αξιακά, δικαίου και ηθικής έχει δημιουργηθεί πλέον γύρω από τη Δικαιοσύνη και ορισμένους λειτουργούς της, όπως η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη, μετά τις δηλώσεις της , στο πλαίσιο συζήτησης στο Φόρουμ των Δελφών. Μετά τον ανεκδιήγητο Ισίδωρο Ντογιάκο που ήθελε να απαγορεύσει την έρευνα της ΑΔΑΕ για τις υποκλοπές,  ήρθε η διάδοχός του Γεωργία Αδειλίνη να διαψεύσει και ακαριαία να διαψευστεί όχι μόνο για το πως χειρίζεται το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και τις εισαγγελικές αρρυθμίες.

Ισχυρίστηκε,  πως ποτέ δεν είπε στους συγγενείς των θυμάτων να αναζητήσουν παρηγοριά στην Εκκλησία . Έλαβε καταιγιστικές απαντήσεις , όχι μόνο από την Καρυστιανού, αλλά και από άλλους γονείς και συγγενείς, ότι φυσικά τα είπε, αυτά και άλλα πολλά και ότι υπάρχουν και μάρτυρες. Αν στο πρόσωπο της Αδειλίνη κρίνεται η ανεξαρτησία και η αξιοπιστία της Δικαιοσύνης για την υπόθεση των Τεμπών  και των υποκλοπών, τότε δικαίως η εμπιστοσύνη των πολιτών, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, έχει καταρρεύσει. Αν η Αδειλίνη απλά προσπάθησε να καλλωπίσει το προφίλ το δικό της και του Αρείου Πάγου, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Από τις δηλώσεις Αδειλίνη προέκυψε ότι ήταν εμφανής η προσπάθειά της να διορθώσει το τραυματισμένο προσωπικό της προφίλ και να δείξει στον κόσμο ότι είναι κοινωνικά ευαίσθητη. Οι εντυπώσεις είναι εις βάρος της εδώ και πολλούς μήνες και αρχικά συνδέονταν με τους χειρισμούς  της και στην συνέχεια δέχθηκε σοβαρό πλήγμα η φράση που της αποδόθηκε ότι δηλαδή πρότεινε στους συγγενείς να αναζητήσουν παρηγοριά στην εκκλησία. Αντί όμως να πετύχει τον στόχο της, οι εντυπώσεις εις βάρος της είναι πλέον πολύ πιο ισχυρές. Το πρόβλημα όμως δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στα όσα είπε η Αδειλίνη στο Φόρουμ των Δελφών.

Ο Άρειος Πάγος έχει ανοίξει μέτωπο με την Ευρωπαία Εισαγγελέα, με το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο, με τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, με τα πολιτικά κόμματα για το ζήτημα των υποκλοπών που χειρίζεται η ίδια, με την υπόθεση της τραγωδίας της Πύλου που είναι διεθνές ζήτημα.  Πολλές φορές Εισαγγελείς κατηγορούνται ότι λειτουργούν ως βραχίονας της κυβέρνησης και ιστορικά της δεξιάς και πειστική απάντηση δεν δόθηκε ποτέ. Ούτε τώρα έδωσε η Αδειλίνη….Αν λοιπόν ο Άρειος Πάγος ξεκίνησε μια προσπάθεια αλλαγής εντυπώσεων απέτυχε παταγωδώς, οπότε έπεται συνέχεια...

  Η Γεωργία Αδειλίνη είπε ότι : «Ο λόγος που μέχρι στιγμής δεν τοποθετήθηκα είναι από σεβασμό στα νεκρά παιδιά, στα θύματα του δυστυχήματος που συγκλόνισε το Πανελλήνιο. Διαψεύδω κατηγορηματικά ότι αντί να διαβεβαιώσω οιονδήποτε συγγενή προσέφυγε σε μένα για να κάνουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε, τον παρέπεμψα για παρηγοριά στην Εκκλησία. Διαψεύδω κατηγορηματικά ότι συμπεριφέρθηκα με αυτόν τον κυνισμό που μου αποδίδεται. Θα ήταν απάνθρωπο – και για όσους με γνωρίζουν δεν μου ταιριάζει. Αψευδής μάρτυς είναι η παραγγελία στην Εισαγγελία Λάρισας, που λέω ότι πρέπει να απαντηθούν όλα τα ερωτήματα των συγγενών…”

Πρώτον πολλοί μάρτυρες την διαψεύδουν γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να επινοήσει μια τέτοια κατηγορία. Δεύτερον η παραγγελία στην Εισαγγελία Λάρισας έγινε έναν χρόνο μετά και αφού οι συγγενείς και λίγες εφημερίδες και ιστοσελίδες φώναζαν επί μήνες να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα ερευνών των συγγενών, των εμπειρογνωμόνων κλπ.
Επίσης υπάρχει και το σοβαρό ζήτημα της Ευρωπαίας Εισαγγελέως που για μια ακόμη φορά , επίσημα καταγγέλλει και την ελληνική δικαιοσύνη, κάνοντας λόγο για εμπόδια στην έρευνα.

 Η Λάουρα Κοβέσι, μιλώντας μιλώντας σε αρμόδια επιτροπή του ευρωκοινοβουλίου, ήταν  καταπέλτης κατά της ελληνικής κυβέρνησης και της Δικαιοσύνης . Αναφέρθηκε στην επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Αθήνα για την υπόθεση της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών, υπογραμμίζοντας ότι «μόνο ένα θέμα απασχολούσε τον κόσμο και αυτό ήταν τα Τέμπη».
«Πόσες τραγωδίες σαν τα Τέμπη χρειάζονται για να καταλάβουμε ότι η διαφθορά σκοτώνει;» ανέφερε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε ότι «δημιουργείται κουλτούρα ατιμωρησίας». Όπως υπογράμμισε «σε τελική ανάλυση, για να νιώθουμε ασφαλείς στην κοινωνία, εξαρτάται από το πώς εμείς οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι δικηγόροι, η αστυνομία, κάνουμε τη δουλειά μας και το πώς την αντιλαμβάνονται οι πολίτες. Αν είμαστε ανεξάρτητοι ή όχι, θαρραλέοι ή φοβισμένοι».