Του Στράτου Βαλτινού

Ο κυνισμός τους δεν έχει όριο. Αυτό που προείχε ήταν να συρθεί η Ρωσία σε πόλεμο με την Ουκρανία. Το πέτυχαν, αλλά απέτυχαν να την νικήσουν. Τώρα, ΕΕ και ΝΑΤΟ βρίσκονται σε στρατηγικό αδιέξοδο στο μέτωπο, αλλά το δολοφονικό DNA δεν  τους εγκαταλείπει ποτέ. Ούτε η βουλιμία για κέρδη.  “Ευκαιρίες στην Ουκρανία για ελληνικές επιχειρήσεις” διαλαλεί η “Καθημερινή”.  Ευκαιρία είναι η ερειπωμένη Ουκρανία, η διάλυση θεσμών, οι διαλυμένες πόλεις και τα χωριά. Αυτή είναι όμως η ηθική του κεφαλαίου, αυτή γνωρίζουν. Και πως θα συμβούν όλα αυτά; είναι απλό.

Όπως είναι γνωστό η ΕΕ , ενέκρινε ένα κεφάλαιο ύψους 50 δισ. ευρώ,  από τα οποία τα  33 δισ.  θα είναι δάνεια και 17 δισ. επιχορηγήσεις. Δηλαδή η ΕΕ  δίνει χρήμα και η Ουκρανία θα αναθέτει σε δυτικές εταιρείες την ανοικοδόμησή της. Το κεφάλαιο προφανώς είναι ευχαριστημένο με την τροπή του πολέμου, ποτέ δεν χάνει, οπότε όλη η εκστρατεία κατά της Ρωσίας, η στήριξη του Κιέβου και άλλα μελοδραματικά, κρύβουν πάντα τα ένοχα μυστικά του στυγνού, ωμού και αγοραίου καπιταλισμού. Στο κόλπο και η Ελλάδα και ήδη φημολογείται ότι γνωστή εταιρεία που έχει σχεδόν μονοπώλιο τα έργα στη χώρα, ετοιμάζεται….

Η ΕΕ στο οικονομικό επίπεδο θέλει να “ταϊσει” το κεφάλαιο που αδημονεί να αποτελειώσει ό,τι έχει απομείνει από την ουκρανική οικονομία. Η Ουκρανία, όση δεν έχει καταληφθεί ήδη είναι δορυφόρος της Δύσης και αυτή θα αποφασίζει για το μέλλον της. Η εξάρτησή της από την ΕΕ και τις ΗΠΑ είναι πλέον τόσο ισχυρή που το Κίεβο δεν καν σε θέση να διαπραγματευθεί απολύτως τίποτα. Ούτε με την Ρωσία, ούτε με τη Δύση. Απλά της επιβάλλονται πολιτικές, δανειοδοτείται με όρους που θέτει αποκλειστικά η Δύση, ενώ διπλωματικά είναι απολύτως εξαρτημένη. Δεν αποφασίζει για τον εαυτό της. Και αυτοί που αποφασίζουν δεν διακρίνονται ούτε για την αλληλεγγύη τους, ούτε για τους καλούς τρόπους. Οι αιώνες αποικιοκρατίας και γενοκτονιών είναι πάντα οδηγός τους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχασε την ευκαιρία να εμφανιστεί ως παράγοντας που μπορεί να παίξει ρόλο στην ανοικοδόμηση “αναλαμβάνοντας” την Οδησσό. Κάθε χώρα και εταιρεία της Δύσης φαίνεται ότι έχει πάρει το μερίδιό της και στο παρασκήνιο ήδη κινούνται πολύ γρήγορα. Προφανώς οι εταιρείες που θα προσέλθουν δεν θα  βάλουν δικά τους κεφάλαια, ή θα βάλουν ελάχιστα, θα πάρουν αυτά της ΕΕ και οι δουλειές θα γίνουν γρήγορα και με αδιαφάνεια, όπως ακριβώς κινείται η Ούρσουλα φον ντε Λάϊεν σε όλα τα επίπεδα,

Όλα αυτά σημαίνουν ότι λίγο πολύ, η ΕΕ , οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συλλογικά έχουν αποδεχθεί την ήττα τους στην Ουκρανία. Οι προσπάθειες να ενταθούν οι εξοπλισμοί γίνονται όλο και πιο δύσκολες. Τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ όλο και λιγότερο πρόθυμα. Κατά συνέπεια, επικρατεί μάλλον πραγματισμός, ότι ο πόλεμος έχει χαθεί και σταδιακά στρέφονται στην οικονομία, απλά για να εξαρτήσουν την Ουκρανία από κάθε πλευρά. Στρατιωτική, οικονομική και πολιτική. Και κυρίως πάνω απ όλα τα κέρδη.
Οπότε θα πρέπει σταδιακά να αναμένουμε μια νέα σελίδα στον πόλεμο της Ουκρανίας, καθώς η Δύση ήδη έχει στραφεί προς τη Γάζα. Το ερώτημα όμως είναι ένα: η τάση περικύκλωσης της Ρωσίας, οι κυρώσεις και ο ψυχρός πόλεμος θα συνεχιστούν ή κάποια στιγμή θα βρεθεί ένα παράθυρο ασφαλείας, ώστε να συζητηθεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη;