Του Στράτου Βαλτινού

Η Ελλάδα ήδη είναι άνω κάτω με το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Ένα σχέδιο της κυβέρνησης που  παραβιάζει  ρητή διάταξη του συντάγματος στο όνομα της πελατειακής διακυβέρνησης,  προκαλεί ήδη πλήθος αντιδράσεων που θα ενταθούν στο μέλλον. Πέραν των κυβερνητικών ευθυνών που λίγο πολύ μας έχει συνηθίσει σε αντιδημοκρατικές πρακτικές, υπάρχει ένα μείζον ζήτημα για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Η οποία με την σιωπή της και ελπίζοντας σε μια δεύτερη θητεία, ανέχεται εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια σε σωρεία εκτροπών της κυβέρνησης.  Υπάρχει καθεστώς πολιτικής ασυλίας της προεδρίας της Δημοκρατίας; γιατί τα πολιτικά κόμματα δεν απαιτούν από την  K. Σακελλαροπούλου να  σεβαστεί το σύνταγμα του οποίου είναι η ίδια θεματοφύλακας ή να παραιτηθεί; τη στιγμή μάλιστα που κορυφαίοι συνταγματολόγοι και το ΣτΕ επισημαίνουν την συνταγματική εκτροπή. Ιδιαίτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά η θέση αυτή μπορεί να αλλάξει τις πολιτικές εξελίξεις υπέρ τους. Τι συμβαίνει στο προεδρικό μέγαρο λοιπόν;

    Πριν από λίγες ημέρες, οκτώ συνταγματολόγοι σε κοινή δήλωσή τους  αποσαφήνισαν  ότι “για την λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, κερδοσκοπικών ή μη, απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση». Και αναλύουν τι ακριβώς προβλέπεται και από το ελληνικό σύνταγμα και από το ενωσιακό δίκαιο. Η κυβέρνηση όμως με πρώτο τον πρωθυπουργό, δείχνουν να αδιαφορούν . Ήρθε αμέσως μετά και η θέση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ενισχύει τις θέσεις των συνταγματολόγων καθώς αποφαίνεται  ότι “η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους …  Οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημόσιοι λειτουργοί”  και ότι “η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται».

    Όσο σοβαρό είναι το πρόβλημα της καταστρατήγησης του συντάγματος προκειμένου ο Κυριάκος Μητσοτάκης να υπηρετήσει οικονομικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις, άλλο τόσο σοβαρή είναι η σιωπηλή, συνένοχη στάση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Η οποία προσβλέποντας προφανώς σε μια δεύτερη θητεία  αρνείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και εμφανίζεται αποστασιοποιημένη από το καθήκον της που είναι ο σεβασμός του συντάγματος. 

Στα καθήκοντά της είναι επίσης η αντίδραση έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να καταστρατηγήσει το σύνταγμα. Δεν είναι , υπό αυτή την οπτική υποχρεωμένη η πρόεδρος της δημοκρατίας να περιμένει την ψήφιση του νομοσχεδίου για να της ζητηθεί η αναπομπή. Οφείλει από τώρα να ξεκαθαρίσει τη στάση της. Κάτι που δεν έκανε όταν στις 22 Δεκεμβρίου 2023 δέχθηκε τον πρωθυπουργό, ο οποίος με περισσή έπαρση μίλησε για τα ιδιωτικά ΑΕΙ . Και η ίδια αρκέστηκε να πει ότι  «η παιδεία είναι μια εθνική υπόθεση, σημαντική για τις επόμενες γενιές, για όλους μας». Προφανώς και είναι σημαντική. Αλλά η δημοκρατία είναι εξίσου ή και περισσότερο σημαντική και αυτό όφειλε να το επισημάνει.

   Υπό αυτό το πρίσμα, η ευθύνη για την τήρηση του συντάγματος πέφτει στους ώμους της αντιπολίτευσης. Είναι ίσως η πλέον κατάλληλη στιγμή να οργανωθεί ένας ανένδοτος  πολιτικός αγώνας, προκειμένου να  αποτραπεί  το συνταγματικό πραξικόπημα του Κυριάκου Μητσοτάκη,πιθανόν με τη συμμετοχή της Προέδρου της Δημοκρατίας. Ας κινήσει η κυβέρνηση την αναθεώρηση του συντάγματος και ας υπερασπιστεί τα αυτονόητα για μια κυβέρνηση.
Αν η Αριστερά δεν αξιοποιήσει ούτε αυτή την ευκαιρία, ας μην ελπίζει σε καλύτερες μέρες. Ακόμη και η συμμετοχή στη σχετική συζήτηση στη βουλή θα είναι χωρίς νόημα καθώς η μόνη συζήτηση που μπορεί να γίνει είναι ο σεβασμός του συντάγματος και η αντίσταση στο συνταγματικό πραξικόπημα που ετοιμάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δεν εξαιρείται η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Καμία έκκληση προς την Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν πρέπει να γίνει. Ή υπηρετεί το σύνταγμα ή παραιτείται….