του Σωτήρη Σιδέρη

Σε πορεία ανοιχτής σύγκρουσης κινούνται οι σχέσεις Ελλάδας –Γερμανίας, τόσο στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης για την οικονομία, όσο και μετά την απόφαση της βουλής , για την επανασύσταση και αναβάθμιση της Διακομματικής
Επιτροπής για την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών. 

Πρόκειται για μια εξέλιξη πρωτοφανή για τις εξελίξεις στις διμερείς σχέσεις μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που  όμως προδιαγράφονταν από το κλίμα που επικρατούσε τα τελευταία χρόνια. Η Γερμανία επικεφαλής μιας σκληρής πολιτικής που έχει προκαλέσει ασφυξία στην ελληνική οικονομία έχει προκαλέσει  έντονα αντιγερμανικά αισθήματα στην Ελλάδα. Πολλοί στη χώρα μας θεωρούν ότι αυτή η πολιτική δεν έχει σχέση με οικονομικούς κανόνες αλλά με ην ιδεοληψία της Γερμανίας που επιβάλει τους δικούς της κανόνες στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, ενίοτε με απειλές, εκβιασμούς, ειρωνεία και την πρόκληση φόβου.  Η κυβέρνηση που αναδείχθηκε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου είχε προιδεάσει και για την αλλαγή στάσης όσον αφορά την διαπραγμάτευση, όσο και για την διεκδίκηση των πολεμικών επανορθώσεων, ίσως και ως απάντηση στην σκληρή γερμανική πολιτική. Είναι προφανές ότι αν υπήρχε ομαλότητα στις σχέσεις με την Γερμανία, πιθανόν η Ελλάδα δεν θα έθετε με τόσο υψηλούς τόνους το θέμα των επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου . Η κλοπή των αρχαιολογικών θησαυρών είναι μια ειδική περίπτωση που ίσως έπρεπε να είναι πολύ  ψηλά στην εθνική ατζέντα εδώ και χρόνια.   Τώρα όμως το σκηνικό  έχει αλλάξει. Υπάρχει ομόφωνη απόφαση του ελληνικού κοινοβουλίου , υπάρχει δηλαδή μια επίσημη πολιτική της Αθήνας που επαναφέρει ένα μείζον θέμα στο προσκήνιο και βάζει το Βερολίνο αντιμέτωπο με τους  ιστορικούς εφιάλτες του.   Όλος ο κόσμος πλέον και η Γερμανία, ξέρουν ότι η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα, είτε αυτό αρέσει στο Βερολίνο και στον Σόιμπλε είτε όχι. Ολος ο κόσμος ξέρει ότι το κατοχικό δάνειο και οι αρχαιολογικοί θησαυροί είναι εγκλήματα που διαπράχθηκαν. Όλος ξέρει ότι η Γερμανία δεν πληρώνει τα χρέη της , ότι δεν τιμά την υπογραφή της αλλά απαιτεί από άλλους να τηρούν τις υποχρεώσεις της. Είναι προφανές ότι το κλίμα είναι εκρηκτικό. Όσο η Γερμανία θα σκληραίνει την στάση της στα οικονομικά, τόσο η Αθήνα θα σκληραίνει την στάση της στα δικά της αιτήματα, οικονομικά, ηθικά, ιστορικά. Το βάρος είναι μεγάλο για την Γερμανία. Η οργή της κατά της Ελλάδας θα μεγαλώσει. Η Γερμανία κάνει αγώνα να αλλάξει την ιστορία, να ξεχάσει το παρελθόν , αυτό όμως είναι αδύνατον  Η ένταση θα μεγαλώνει σε όλα τα επίπεδα. Η χθεσινή απόφαση της βουλής, ίσως επηρεάσει και άλλες χώρες, αλλά σε κάθε περίπτωση οι ελληνογερμανικές σχέσεις μπαίνουν σε νέα ιστορική φάση. Για να αποκλιμακωθεί η ένταση και να ομαλοποιηθεί η κατάσταση απαιτούνται πολλά βήματα. Πρώτα απ΄όλα η Γερμανία θα πρέπει να αλλάξει πολιτική έναντι όλης της Ευρώπης και όχι μόνο έναντι της Ελλάδας. Δεύτερο θα πρέπει οι Έλληνες και πολλοί Ευρωπαίοι να συζητήσουν σοβαρά και υπεύθυνα για την κρίση και να βρούνε λύσεις. Τρίτο θα πρέπει το Βερολίνο να σταματήσει άμεσα να απειλεί , να εκβιάζει  και να λοιδωρεί την Ελλάδα και στην Ελλάδα θα πρέπει να σταματήσουμε να συνδέουμε την σημερινή Γερμανία με τους Ναζί κάθε φορά που γίνεται μια σκληρή δήλωση από το Βερολίνο. Είναι προς το συμφέρον όλων , πέραν των άλλων , να υπάρξει μια αξιοπρεπής συμφωνία Ελλάδας –δανειστών με προοπτικές ανάπτυξης, ώστε να συμβάλλει στην αποφόρτιση της έντασης , όχι μόνο στις διμερείς σχέσεις, αλλά σε όλη την Ευρώπη.  Αν η κατάσταση δεν αλλάξει , ο αντιγερμανισμός θα γίνει σύντομα η κυρίαρχη ιδεολογία στην Ευρώπη,  παράλληλα, ελλείψει οράματος, ανάπτυξης, συνοχής  και αλληλεγγύης οι Ευρωπαικοί λαοί θα αναζητήσουν στήριγμα στην ακροδεξιά, σε  ρατσιστικά κινήματα, η διαίρεση θα γίνει η νέα τάξη πραγμάτων και η ΕΕ θα οδηγηθεί στον εκφυλισμό. Τα χειρότερα δηλαδή, είναι μπροστά μας.