Σπύρος Σουρμελίδης

Κανένα θέμα τα τελευταία χρόνια στην πολιτική σκηνή δεν φάνηκε να προκαλεί τόση αναταραχή , σε όλα τα κόμματα για να είμαστε ειλικρινείς,  όσο ο γάμος  των ομόφυλων ζευγαριών.  Τρίζουν οι κοινοβουλευτικές ομάδες, πρωτίστως της ΝΔ, ταρακουνήματα και στο ΠΑΣΟΚ, κάθετα αρνητική θέση το ΚΚΕ (και ας διαφωνεί το 73% των ψηφοφόρων του με τον Δ. Κουτσούμπα), ρίγη συγκίνησης για το όλο θέμα σε Ελληνική Λύση και Νίκη, ενώ και στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κάποιοι που δυσκολεύονται. Ειδικά η κυβερνητική πλειοψηφία είναι η πρώτη φορά που διαιρείται και αρνείται στον Μητσοτάκη την απόλυτη πίστη.

Τα Τέμπη, δεν έκαμψαν την κυβερνητική βεβαιότητα, ούτε οι πλημμύρες, ούτε οι φωτιές,  ούτε η καταστροφή στρατοπέδων. Ο Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως εξελέγη ξανά βουλευτής «αέρα», χωρίς δυσκολία.  Η κυβερνητική παράταξη δίνει τα ρέστα της για να μην προκύψουν ευθύνες ποινικές σε πρόσωπο πολιτικό (ας είναι και ο Σπίρτσης) προκειμένου να μην κατηγορηθεί ο Κ. Καραμανλής του Αχιλλέως. 

Είναι όμως και οι ...ψηφοφόροι. Οι οποίοι  φαίνεται πως αυτή τη φορά πιέζουν αφόρητα  τους βουλευτές να μην ψηφίσουν υπερ του δικαιώματος μιας μικρής μειοψηφίας. Ακόμα και αν είναι όλο λάθος (για την οικονομία της συζήτησης), αυτοί οι άλλοι, αυτοί οι λίγοι, απειλούν τον πολιτισμό, τα χρηστά ήθη, το σύστημα;  Θα ψηφιστεί νόμος και θα τρέξουν όλοι να γίνουν ομοφυλόφιλοι; Δεν είναι φτηνά παπούτσια ή πουκάμισα να αγοράσουν και άλλοι.

Ήταν και είναι και κάποιοι άλλοι, ξένοι, οι μετανάστες. Που επίσης προκάλεσαν και προκαλούν  αναταραχή. Που βγάζουν εκτός ισορροπίας βουλευτές, κομματικούς και κρατικούς παράγοντες. Που κάνουν τον βουλευτή Παρασκευαϊδη, να θυμηθεί την παλλαϊκή άμυνα (σίγουρα μιλώντας και με τον συντοπίτη του  παλαιό πολιτικό Βουνάτσο). 

Δεν υποτιμάμε το θέμα, δεν υποτιμάμε την ιερή ανάγκη υπεράσπισης και ελέγχου των συνόρων. Δεν παραβλέπουμε ότι ένας μεγάλος αριθμός μεταναστών, δημιουργεί προβλήματα στη ζωή μας, στο κόστος  για το κράτος.  Όμως, ήταν και πάλι κάποιοι άλλοι, οι οποίοι προκάλεσαν ρίγη , αναταραχή, βαβούρα, τσακωμούς, διχασμούς.

Οι πλειστηριασμοί που στερούν περιουσίες από τους συμπολίτες , από τους συμπατριώτες μας, από τους διπλανούς μας, δεν προκαλούν τέτοια διαμαρτυρία  και αναταραχή. Η αισχροκέρδεια, αυτή η απίστευτη κλοπή τους ιδρώτα μας κάθε μέρα, δεν συγκλονίζει, δεν ταρακουνά , δεν αμφισβητεί.  Δεν πέφτουμε να κουνήσουμε τους βουλευτές και τα κόμματα.

Η κατάσταση στα νοσοκομεία, δεν προκαλεί διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες έξω από υπουργεία,. Δεν αναζητούμε τα λεφτά μας, τους φόρους μας, αν πήγαν στα νοσοκομεία.  Δεν μιλάμε  για κράτος δικαίου. Αυτό σίγουρα όχι μόνο δεν συγκλονίζει, μπορεί και να βρίσκει συναίνεση. Π.χ. υποκλοπές, ή απόδοση δικαιοσύνης σε μεγάλες υποθέσεις με εμπλεκόμενους πολιτικούς. Το να αναγράφεται ότι κάποιος πολιτικός έχει αδιευκρίνιστα χρήματα, μάλλον δεν αποτελεί θέμα. 

Δεν θέλουμε σε λίγες λέξεις να επιλύσουμε ή να περιγράψουμε προβλήματα που σίγουρα αποτελούν θέμα για όλους μας, ούτε να υποτιμήσουμε την βαρύτητα των θεμάτων όπως οι μετανάστες ή ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Απλώς παρατηρήσαμε ότι αυτοί οι Αλλοι, είναι μεγαλύτερος κίνδυνος ή τουλάχιστον προκαλεί περισσότερη αναταραχή και θυμό.