Η επίθεση κατά της κυβέρνησης Τσίπρα και των μελών της, ξεκίνησε από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά. Πριν καλά –καλά αναλάβει,  γράφτηκε από «πηγές» του εξωτερικού πως είναι κάτι σαν παρατρεχάμενος και υποκινούμενο των ρώσων και μάλιστα των ανθρώπων του Πούτιν. Στην συνέχεια κάποιοι θυμήθηκαν πως είναι ….κομμουνιστής και έγραφε υπέρ του κομμουνισμού στις δεκαετίες 70-80 (τότε που ήταν αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ δηλαδή).

Τον χαρακτήρισαν «γκαουλάιτερ της προπαγάνδας δύο ταυτοχρόνως δικτατοριών σε μία χώρα» αναφερόμενοι στην Πολωνία, και στα όσα υποστήριζε τότε το ΚΚΕ αλλά και ο Ανδρέας ο οποίος διαφοροποιήθηκε από την υπόλοιπη Δύση. Ο Ν. Κοτζιάς έκανε αγωγή στο περιοδικό «Athens Review of Books», ζητώντας αποζημίωση 10.000 ευρώ. Αυτή την ενέργεια καταδίκασε η ΕΣΗΕΑ , λέγοντας ότι ο υπουργός Εξωτερικών ζητάει αποζημίωση 250.000 ευρώ!
Εχει δίκαιο η ΕΣΗΕΑ να ζητά να τελειώνουμε με τους  νόμους που δίνουν το δικαίωμα απευθείας αγωγής, νόμοι που οδηγούν σε φίμωση του Τύπου. Στην ανακοίνωση της υποστήριζε πως «Η ΕΣΗΕΑ σε κάθε περίπτωση ζητεί να αποσυρθούν οι αγωγές αυτές, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για προβεβλημένα πολιτικά πρόσωπα. Τα θέματα, που προκύπτουν από την δημόσια κριτική, δεν πρέπει να λύνονται στις αίθουσες των Δικαστηρίων». Μόνο που και ο κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα όταν συκοφαντείται να υπερασπιστεί τον  εαυτό του. Ο Ν. Κοτζιάς δεν είναι χθεσινός στην πολιτική. Δεν τον μάθαμε τώρα που έγινε υπουργός. Εχει γράψει δεκάδες βιβλία και είναι εκτεθειμένος με δημόσιο λόγο.
Εσκεμμένα λάθος στοιχεία δόθηκαν από υπηρεσίες και σε υπουργούς Εξωτερικών ευρωπαϊκών χωρών. Ότι σπούδαζε στην ανατολική Γερμανία (ενώ σπούδαζε στην Δυτική), ότι ήταν «πράκτορας της ΣΤΑΖΙ», και πολλά ακόμα. Η επίθεση που έγινε στο πρόσωπο του είναι σαφές ότι αφορά την  προσπάθεια να υπονομευθεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Το θέμα είναι άκρως πολιτικό, ξεπερνά τα ελληνικά σύνορα και γι αυτό και η ΕΣΗΕΑ πρέπει να καταλάβει που σταματά η παρέμβαση της. Ειδικά όταν είναι φανερός ο διεθνής βρώμικος πόλεμος.  Όποιος είναι δημοσιογράφος δεν έχει δίκαιο ή δεν έχει πάντα δίκαιο.