Επιλεκτική ευαισθησία; ρατσιστική προσέγγιση ή κάτι άλλο που η ίδια οφείλει να διευκρινίσει; σε άλλη χώρα θα μπορούσε να είναι και αιτία παραίτησης, η δήλωση που έκανε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Μεταξύ άλλων η Σακελλαροπούλου αναφέρεται στη βία και την αγριότητα κατά των γυναικών στις εμπόλεμες ζώνες, “ όπως συνέβη στην Ουκρανία, όπως είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει στην αποτρόπαιη τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς κατά αμάχων στο Ισραήλ..”
Μόνο εκεί καταγράφεται βία;. Μικρά κορίτσια, μητέρες, γυναίκες κάθε ηλικίας που σύμφωνα με επίσημα στοιχεία ανέρχονται στις 3.500 δολοφονήθηκαν από τον ισραηλινό στρατό στη Γάζα. Ποια δικαιολογία και ποιος πόλεμος κατά της Χαμάς και της τρομοκρατίας δικαιολογεί την ωμή βία κατά των γυναικών στην Παλαιστίνη;. Είναι βέβαιο πως σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που λειτουργεί η δημοκρατία, τέτοια δήλωση θα είχε προκαλέσει αντιδράσεις και θα ζητούνταν η παραίτηση του αξιωματούχου που θα την έκανε. Πόσο μάλλον που ο ίδιος ο ΟΗΕ κάνει συνεχείς καταγγελίες κατά του Ισραήλ
Εδώ δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αβλεψία, ούτε… τυπογραφικό λάθος. Είναι διατύπωση πολιτικής θέσης, αδιανόητης και προκλητικής από την πρόεδρο της δημοκρατίας που λειτουργεί ως εκπρόσωπος της ισραηλινής πρεσβείας στην Αθήνα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Σακελλαροπούλου προκαλεί με τις παρεμβάσεις της. Ωστόσο εδώ δεν πρόκειται ούτε για άνοια , ούτε για λάθος συμβουλές, Υπάρχει κάποιος να της θυμίσει τον ρόλο της. Αντίδραση καμία;
Ακολουθεί απόσπασμα της ανάρτησης που έκανε η Κατ. Σακελλαροπούλου:
«Κάθε χρόνο στις 25 Νοεμβρίου, Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, συζητάμε, σε όλους τους τόνους, ένα φαινόμενο που, παρότι στηλιτεύεται και καταγγέλλεται, όχι απλώς παραμένει, αλλά και διογκώνεται.
Γυναικοκτονίες, σωματική και ψυχική ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική κακοποίηση και trafficking, λεκτικές επιθέσεις, βιασμοί και παρενοχλήσεις στον δημόσιο χώρο, ακόμα και στα σχολεία.
Τρομακτική αγριότητα κατά των γυναικών στις εμπόλεμες ζώνες, όπως συνέβη στην Ουκρανία, όπως είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει στην αποτρόπαιη τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς κατά αμάχων στο Ισραήλ. Για να μην αναφερθούμε στις πολλαπλές μορφές βίας κατά γυναικών και κοριτσιών ανά τον κόσμο, από τις δολοφονίες τους επειδή δεν φορούσαν μαντίλα, ως τους ακρωτηριασμούς, τους λιθοβολισμούς, τους γάμους σε παιδική ηλικία. Η βία ως έκφανση εξουσίας και ελέγχου, σωματικού, κοινωνικού, ηθικού...».
