Πίσω από τις κραυγές του Ερντογάν υπέρ της  Χαμάς και την εναντίωση στο Ισραήλ, κρύβεται μια καλά υπολογισμένη διπλωματία. Ήδη το παζάρι έχει αρχίσει και αυτό οφείλεται στην έντονη διπλωματική κινητικότητα της Άγκυρας, τις συνομιλίες με το Ιράν,  που ανησύχησαν την Ουάσιγκτον και προκάλεσαν την άμεση αντίδραση του ΥΠΕΞ Μπλίνκεν,  ο οποίος στις 5 Νοεμβρίου θα μεταβεί στην Τουρκία. Ο Τούρκος πρόεδρος , σύμφωνα με εκτιμήσεις διπλωματικών πηγών, φαίνεται να ζητά από τις ΗΠΑ ίση μεταχείριση με το Ισραήλ.

Δηλαδή, όπως οι ΗΠΑ στήριξαν την εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα, έτσι και ο Ερντογάν θέλει στήριξη για να εισβάλει σε περιοχές Κούρδων στην Συρία. Πρόκειται για ένα αίτημα  στο οποίο αντιδρούν οι ΗΠΑ, αλλά και η Ρωσία. Πιστός όμως την λογική του παζαριού ο Ερντογάν δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του, πέρα από την μεγάλη ιδέα του να ηγηθεί του ισλαμικού κόσμου. Οι κινήσεις του είναι μελετημένες μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Όλα αυτά που συντελούνται ήδη στο παρασκήνιο, είναι προφανές ότι προκαλούν μεγάλη ένταση στις δυτικές πρωτεύουσες που ανησυχούν για την διάχυση του πολέμου.Η Ελλάδα που θα μπορούσε να φιλοξενήσει μια ανθρωπιστική διεθνή διάσκεψη είναι ακίνητη. Απλά περιμένει εντολές...

Όπως μετέδωσαν τα ξένα πρακτορεία η ανακοίνωση της επίσκεψης Μπλίνκεν έγινε με την σημείωση ότι “ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς διεξάγεται την ώρα που η Τουρκία και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε αντιπαράθεση για την υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Ως γνωστόν οι SDF αποτελούνται κυρίως από Κούρδους μαχητές που υπήρξαν οι κύριοι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον αγώνα ενάντια στο αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος, γνωστό και ως ISIS”.
Πιθανό  το ίδιο θέμα να συζήτησε η Άγκυρα και με το Ιράν, το οποίο επίσης έχει ισχυρή παρουσία στην Συρία . Η Τουρκία δείχνει ισχυρή διάθεση να ανοίξει το δικό της μέτωπο και να εκμεταλλευθεί υπέρ της το χάος που έχει προκληθεί στη Μέση Ανατολή. Είναι προφανώς μια επικίνδυνη στρατηγική της Τουρκίας, αλλά ο Ερντογάν έχει αποδείξει ότι δεν φοβάται να ρισκάρει. Αντίθετα οι κινήσεις του προκαλούν όλο και περισσότερο στρες στην Ουάσιγκτον που θέλει να έχει τον έλεγχο στην περιοχή και αντιλαμβάνεται πως ένα νέο μέτωπο θα είναι πολύ δύσκολο για τον Λευκό Οίκο να το διαχειριστεί. Πόσο μάλλον που η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και σταδιακά και άλλες χώρες αντιδρούν εναντίον του Ισραήλ που χάνει τα διεθνή ερείσματά του, αλλά η πρωτοφανής ολόπλευρη στήριξη της Ουάσιγκτον συγκρατεί ακόμη περισσότερες χώρες , ακόμη και της Ευρώπης να αντιδράσουν.

Σε κάθε περίπτωση η παγκόσμια κατακραυγή κατά του Ισραήλ αυξάνεται και το Τελ Αβίβ θα δεχθεί μεγάλες πιέσεις, οπότε θα δοκιμαστούν και τα όριά του , τα στρατιωτικά, τα οικονομικά και τα διπλωματικά. Ο λόγος είναι ότι δεν φαίνεται στον ορίζοντα σύντομη λήξη του πολέμου, κάτι που σημαίνει δισεκατομμύρια ευρώ, άνθρωποι και πόροι που απαιτούνται θα κινηθούν στα όριά τους.
Υπό αυτή την οπτική είναι πολύ σημαντικό να αναληφθούν διπλωματικές πρωτοβουλίες από τους μεγάλους παίχτες, κάτι που ωστόσο δεν φαίνεται πιθανό σύντομα.