Μια σύνθετη εικόνα που περικλείει όλα τα στοιχεία των δύσκολων, σκληρών , ενίοτε και ωμών αντιπαραθέσεων , καταγράφηκε στην μαραθώνια συνεδρίαση του Eurogroup της 11ης Φεβρουαρίου με πρωταγωνιστές τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών Βόλφγακ Σόιμπλε. 

Ο Έλληνας πρωθυπουργός διαχειρίστηκε για πρώτη φορά μια κατάσταση που μερικές φορές έφθασε στα όρια του συναγερμού όταν αρκετή ώρα μετά τα μεσάνυχτα ο επικεφαλής των Ομάδων Εργασίας του Eurogroup κ. Βίζερ απαίτησε με δυνατή φωνή την συμφωνία της ελληνικής αντιπροσωπείας στο τελευταίο κατά σειρά κείμενο ανακοινωθέντος.  Ούτε όμως ο Γιάννης Δραγασάκης , ούτε ο Γιάννης Βαρουφάκης είχαν τέτοια εντολή. Λίγη ώρα νωρίτερα, σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, ο κ. Τσίπρας μετά από έναν καταιγισμό τηλεφωνημάτων, συσκέψεων και επαφών και με την κόπωση να γίνεται φανερή,  είχε δώσει ρητή εντολή ότι «κανένα κείμενο δεν θα συμφωνηθεί και δεν θα υπογραφεί, αν δεν το διαβάσω πρώτα».  Όχι γιατί δεν είχε εμπιστοσύνη στους συνεργάτες. Αλλά γιατί ήθελε να έχει μπροστά του το κείμενο  για να το μελετήσει να το διαβουλευθεί  και να λάβει απόφαση έχοντας εξαντλήσει όλα τα περιθώρια. Τηρώντας αυτή την εντολή, οι κύριοι Δραγασάκης και Βαρουφάκης έστειλαν  το τελευταίο από τα πέντε κατά σειρά κείμενα στον πρωθυπουργό για να το μελετήσει. Οι ίδιοι, είχαν εκφράσει αντιρρήσεις στον πρωθυπουργό , κυρίως ο κ. Δραγασάκης( που εντυπωσίασε δεκάδες ξένους αξιωματούχους) και ανέμεναν την τελική απόφαση του κ. Τσίπρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο κ.Δραγασάκης απευθύνθηκε στον πρωθυπουργό σημειώνοντας ότι όποια και αν είναι η απόφασή του θα έχει σημαντική επιρροή στις μετέπειτα εξελίξεις. Κατά τις ίδιες πηγές  ο κ. Τσίπρας αφού ζύγισε τα υπέρ και κατά και αφού επικοινώνησε και με άλλα μέλη της αντιπροσωπείας, κατέληξε στην απόρριψη του ανακοινωθέντος. Αυτή ήταν η κατάληξη της διαπραγμάτευσης. Γυρίζοντας το ρολόι λίγες ώρες πίσω , καλά ενημερωμένες πηγές κάνουν λόγο για απρόβλεπτες εξελίξεις . Το πρώτο κείμενο του ανακοινωθέντος που είχε συμφωνηθεί από την ελληνική πλευρά περιείχε νέα στοιχεία,  καθώς τροποποιούσε το υφιστάμενο πρόγραμμα και άφηνε ελπίδες για αναπτυξιακή πολιτική και άφηνε στον «πάγο» την πολιτική λιτότητας μέχρι το καλοκαίρι τουλάχιστον που θα οριστικοποιούνταν ένα συνολικό πρόγραμμα. Το κείμενο αυτό, το πήρε στα χέρια του ο κ. Σόιμπλε και άρχισε να κάνει διορθώσεις λέγοντας ότι δεν γίνεται δεκτό. Στη συνέχεια , κάθε κείμενο , πέντε συνολικά που έφθανε στην αίθουσα, περιείχε έντονα στοιχεία των θέσεων της Γερμανίας με βασικό το θέμα της παράτασης του σημερινού προγράμματος μετά από ελληνικό αίτημα. Μεταξύ τέταρτου και πέμπτου κειμένου, κατά τις ίδιες πηγές, υπήρξαν και ορισμένες έντονες αντιπαραθέσεις. Εκτός από τον κ. Βίζερ, η ένταση του οποίου οφείλονταν στην αίσθησή του ότι θα υπήρχε συμφωνία, καταγράφηκαν και σκληρές εκφράσεις από τον κ. Ντάισεμπλουμ που άλλοτε με ειρωνεία όπως όταν εξέφρασε την λύπη του για το μέλλον της Ελλάδας αν δεν αποδέχονταν την προτεινόμενη συμφωνία και άλλοτε πιεστικά όταν άφηνε να εννοηθεί ότι δημιουργούνται συνθήκες Κύπρου στις ελληνικές τράπεζες φθάσαμε την γνωστή κατάληξη. Υπήρξαν όμως και άλλες παράμετροι ιδιαίτερα σημαντικέ που έγκυρες πηγές θεωρούν ότι θα είναι κρίσιμες τις αμέσως επόμενες ημέρες. Οι Μόνιμες Αντιπροσωπείες της Γαλλίας και της Ιταλίας και οι εκπρόσωποί τους στο Eurogroup, όπως και τα υπουργεία οικονομικών των δύο χωρών διαδραμάτισαν θετικό ρόλο στην διατύπωση αρκετών αιτημάτων της ελληνικής πλευράς , όπως για το πρωτογενές πλεόνασμα να είναι στο 1,5% του ΑΕΠ, το μεταρρυθμιστικό σχέδιο με αλλαγές στη φορολογία και το κράτος κλπ και στήριξαν την ελληνική. Θετική απέναντι στις γαλλοιταλικές παρεμβάσεις ήταν και η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λακάρντ κυρίως  σχετικά με το θέμα του χρέους, ότι δηλαδή με τον  ένα ή τον άλλο τρόπο απαιτεί αναδιάρθρωση. Οι ίδιες πηγές επιμένουν ότι η έκπληξη για την μη υιοθέτηση του τελευταίου κειμένου δεν προκλήθηκε στην αντιπροσωπεία της Γερμανίας, αλλά στην γαλλική αντιπροσωπεία. Οι ίδιες πηγές φέρουν τους υπουργούς Οικονομικών Βαρουφάκη  και Σαπέν να είχαν συμφωνήσει στις κατευθύνσεις του ανακοινωθέντος του Eurogroup  και ήταν ευχαριστημένοι με το τελευταίο κείμενο θεωρώντας μια πολύ αρχή για την Ελλάδα και ακόμη καλύτερη αρχή για να «σπάσει» η κυριαρχία της Γερμανίας στην ευρωπαική πολιτική. Στο ξενοδοχείο όπου διέμεινε η ελληνική αντιπροσωπεία, εντός της αιθούσης όπου συνεδρίαζαν οι υπουργοί οικονομικών της ευρωζώνης, αλλά και στους διαδρόμους  οι συζητήσεις ήταν έντονες. Κοινός παρανομαστής των απόψεων που διατυπώνονται είναι ότι όσο οι δύο πλευρές θα πλησιάζουν προς μία λύση, τόσο πιο έντονες θα είναι οι αντιπαραθέσεις γιατί η τελική λύση θα αγγίζει το πολιτικό πλαίσιο των κυβερνήσεων και το πολιτικό κόστος που θα προκληθεί δεν θα είναι αμελητέο για κάθε πλευρά. Η γερμανική πλευρά, σύμφωνα με εκτιμήσεις Ελλήνων αξιωματούχων,  πέραν της πολιτικής που θέλει να επιβάλλει έχει πρόσθετους λόγους να είναι σχεδόν άκαμπτη στις θέσεις της. Το Βερολίνο έχει ενοχληθεί από την επίμονη θέση της νέας κυβέρνησης να θέσει το θέμα των πολεμικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, το θέμα της Siemens και την πολιτική κατά των ιδιωτικοποιήσεων . Δηλαδή, σημειώνουν υπάρχει και πολιτικό πλαίσιο που ερμηνεύει την στάση της γερμανικής πλευράς που ουσιαστικά θέλει μια συμφωνία που να ακυρώνει συνολικές εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης και όχι επιμέρους. Στο ερώτημα αν θα υπάρξει λύση η απάντηση δεκάδων αξιωματούχων με τους οποίους συνομίλησε η «Κ» είναι καταφατική έστω και αν αυτή επιτευχθεί εν μέσω θυελλωδών αντιπαραθέσεων. Μικρές είναι οι πιθανότητες να συμβεί ένα ατύχημα που να προκαλέσει μέγιστη κρίση, αν και η ελληνική πλευρά θεωρεί βέβαιο ότι τις επόμενες ημέρες θα γίνουν ισχυρές οι πιέσεις στο τραπεζικό σύστημα της χώρας.