του Σπύρου Σουρμελίδη

 Οι ομιλίες των 5 υποψηφίων για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, στο διαρκές συνέδριο του κόμματος, έδειξαν πράγματι  πως ο ΣΥΡΙΖΑ  θέλει να παραμείνει κόμμα εξουσίας. Αυτός είναι ο πήχυς, παρα  τις όποιες διαβαθμίσεις που παρουσίασαν οι διαφορετικοί υποψήφιοι. Ολοι μίλησαν για το τι και πως μπορεί να προσφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική κοινωνία. Παραμένουν όμως τα επιμαχα στοιχήματα να είναι δύο, στην τελική ευθεία προς τις εσωκομματικές κάλπες.  
Το  ευρος   της συμμετοχής, το πόσες δεκάδες χιλιάδες θα προσέλθουν στις κάλπες για την εκλογή του ή της νέας αρχηγού. 
Η ενότητα της παράταξης αμέσως μετά την εκλογή. Οι υποψήφιοι έδειξαν  ότι θεωρούν  το θέμα βασικό. Ο Ε. Τσακαλώτος μάλιστα δεσμευτηκε  οτι θα μείνει και αν ακόμα δεν εκλεγεί, ενεργός στην κοινή προσπάθεια.

Το θέμα της συμμετοχής θα καθορίσει και το αποτέλεσμα. Μικρή συμμετοχή (πέρα απο το ευρύτερο πολιτικό αντίκτυπο) σημαίνει στενότερο ακροατήριο, αρα διαφορετικές επιλογές και αποτέλεσμα.  Ολοι προσδοκούν στην όσο μεγαλύτερη προσέλευση ώστε η εκλογή τους  να έχει και αντίκτυπο στην ελληνική κοινωνία, πέρα απο τα κομματικά-παραταξιακά όρια.  Είναι λίγοι αυτοί που ελπίζουν έως αυτή την ώρα, ότι  η συμμετοχή θα πλησιάσει την συμμετοχή στην εκλογή Τσίπρα. Η ενότητα σε κάθε περίπτωση και για κάθε αποτέλεσμα είναι θέμα επιβίωσης, για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Κασσελάκης και  η ..ορθότητα 

Η υποψηφιότητα  του Στέφανου Κασσελάκη, προκάλεσε κινητικότητα σε δύο επίπεδα. Πρώτον, δημιούργησε ένα ενδιαφέρον γενικότερα, ήταν ένα κίνητρο για την κοινή γνώμη, να ασχοληθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και την διαδικασία εκλογής αρχηγού. Προκάλεσε όμως και κομματικά αντανακλαστικά.  Κάτι σαν το “ποιός είναι αυτός που δεν έχει σχέση με την αριστερά;”. 
Αφήνουμε κατα μερος τις γελοιοτητες με επιθέσεις κοινωνικού χαρακτήρα σε επίπεδο ρατσιστικών απόψεων.  
Οι επιθέσεις εναντίον του (αρθρα, υποτιμητικές δηλώσεις κα) ανέδειξαν το γνωστό πρόβλημα των ορίων.  Υπάρχει πάντα η τάση που δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρα ενα κόμμα της Αριστεράς.

Εμφανίστηκε μάλιστα και μία ομάδα που ονομάστηκε πριν απο ένα χρόνο “ορδές” , αλλά τώρα “ΠΡΩΤ.Α.ΣΥΡΙΖΑ”,  (που σημαίνει ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ του ΣΥΡΙΖΑ). 
Το εν λόγω κείμενο τονίζει ξεκάθαρα πως η «ανασυγκρότηση και Αναγέννηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί παρά να στηριχθεί στην επαναφορά των ριζοσπαστικών αριστερών αξιών και ιδεών», ασκεί κριτική σε κάποιες πολιτικές του Αλέξη Τσίπρα όπως τη στάση του στα ελληνοτουρκικά, τη θέση του για το ΝΑΤΟ και για τον φράχτη, την ψήφιση της Σύμβασης για το Ελληνικό και βεβαίως το επιχειρούμενο άνοιγμα στο κέντρο, τουλάχιστον με τον τρόπο που αυτό επιχειρήθηκε. Επίσης, αναφέρεται και στην ανοχή που έδειξε ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στις «αντιεμβολιαστικές απόψεις κεντρικού στελέχους», εννοώντας φυσικά τον Παύλο Πολάκη.  Το εν λόγω κείμενο δεν είχε υπογραφές. Λίγο αργότερα οι δημοσιογράφοι μάθαμε ποιοι περίπου ήταν οι συντάκτες του.  Το  κείμενο υπέγραψαν 24 άτομα, μεταξύ αυτών, ο Τάκης Κατσαρός, η καθηγήτρια της Παντείου Δέσποινα Παπαδοπούλου, η δημοσιογράφος Κατέ Καζάντη και ο  καθηγητής Μιχάλης Σπουρδαλάκης.  
Δεν έχουμε όμως μόνο αυτή την τάση. Εχουμε και αυτούς που υποστηρίζουν οτι ο κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ οπως τον γνωρίζουμε έκλεισε. Αρα πρέπει να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό, αξιοποιώντας όμως αυτό που χτίστηκε στον ΣΥΡΙΖΑ στην περίοδο του Αλέξη Τσίπρα.