Δεν είναι μεμονωμένο γεγονός η δολοφονία ενός νέου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Πολλές επιθέσεις ακροδεξιών και ναζί καταγράφονται σε διάφορες χώρες, χωρίς αυτό να αθωώνει αστυνομίες. Είναι και η ιδεολογική προετοιμασία πολλών ετών με επίκεντρο τη θεωρία των δύο άκρων,  που βρήκε  πρόσφορο έδαφος  σε πολλές χώρες και τώρα το θηρίο είναι σε έξαψη βίας. Κρατικοί θεσμοί , όπως η Αστυνομία, η Εκκλησία, ο χώρος του ποδοσφαίρου, αλλά και σε πολιτικά κόμματα που ήθελαν να εκφράσουν αυτή την κινητικότητα,  ανέχθηκαν ή και στήριξαν τις σκοτεινές φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις. Δηλαδή το θηρίο...
Η ΕΕ ανέχεται κράτη, όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Λιθουανία, η Λετονία, η Εσθονία να υποβαθμίζουν πλήρως την λειτουργία δημοκρατικών θεσμών και να ενισχύουν τον αυταρχισμό. Η Ιταλία και η Γαλλία παραπαίουν .  Στις βαλτικές χώρες γκρεμίζουν τα σύμβολα της Νίκης κατά των ναζί και τιμούν συνεργάτες του Χίτλερ.  Και όμως αντί για αφύπνιση , η ΕΕ μοιάζει υπνωτισμένη,  υποταγμένη και ανησυχητικά αδρανής. Η εικόνα αυτή αντανακλά απόλυτα και την κατάσταση στην Ελλάδα.  Μια κυβέρνηση ,  χωρίς ιδεολογικές αρχές, χωρίς να  εκφωνεί  ούτε λέξη για κάθαρση, αξίες, δημοκρατία, συνεχίζει να κυβερνά με την νοοτροπία μιας ανώνυμης εταιρείας  και του συνεταιρισμού δεξιάς -ακροδεξιάς.…

Μια υπόθεση με πολιτικό και ιδεολογικό βάθος..

 Δεν είναι μόνο η αλαζονεία του 41%  , είναι το 100% της άρνησης  να προστατεύσει και να στηρίξει θεσμούς που ενώνουν τον λαό και ικανοποιούν το περί δικαίου αίσθημα . Αντί να κάνει πόλεμο με τα προβλήματα της χώρας, εξουθενώνει τους θεσμούς με το πελατειακό κράτος, παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη, ελέγχει όλους τους αρμούς της εξουσίας προκαλώντας ρήγματα στην κοινωνική συνοχή,  με την ανομία να θριαμβεύει σε όλα τα επίπεδα.  Φλερτάρει ανοιχτά με ακροδεξιές θέσεις, απολογείται συχνά στην Εκκλησία που συγκυβερνά, καταδιώκει όσους αντιστέκονται.
Τα αρνητικά σχόλια για την απουσία του πρωθυπουργού, κατά την άποψή μας δεν έχουν πολιτικό νόημα.  Και όταν ο πρωθυπουργός είναι παρών, τα πράγματα είναι εξίσου άσχημα. Δηλαδή το πρόβλημα ξεκινάει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τι θα αλλάξει δηλαδή αν εμφανιστεί. Ο πρωθυπουργός είναι όμηρος των εμμονών του. Θα υποσχεθεί τα πάντα μέχρι την επόμενη τραγωδία. Υπό αυτή την οπτική η εμφάνισή του, την οποία προετοιμάζουν οι επικοινωνιολόγοι  και όχι το κόμμα του που δεν υπάρχει καν, δεν θα προσθέτει τίποτα απολύτως στην ανησυχία πολλών.

      

Τα μηνύματα μιας σκοτεινής εποχής

Η ανοχή στη δράση των ακροδεξιών και των νεοναζί, από την Ουκρανία και τις Βαλτικές χώρες, μέχρι την Κροατία, τη Σερβία και την Ελλάδα, ξαναφέρνει στο προσκήνιο τον εφιάλτη που έζησε η Ευρώπη από τους ναζί. Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι στις εκδηλώσεις που έγιναν εφέτος, στις  9 Μαΐου, για  την Ημέρα της Νίκης κατά των ναζί, αυτό που κυριάρχησε δεν ήταν το γεγονός  ότι οι σύμμαχοι,  απελευθέρωσαν τους ευρωπαικούς λαούς και σχεδίασαν την μεταπολεμική Ευρώπη , που γνώρισε μια έκρηξη δημοκρατίας και ευημερίας,   αλλά το αντιρωσικό πνεύμα . Απαγορεύουν πλέον αναφορές στην προσφορά της Ρωσίας στη νίκη κατά των ναζί προσπαθώντας να διαγράψουν τα γεγονότα, την ιστορία.

Σαν να μην υπήρχε η Ρωσία στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σαν να μην ήταν αντιφασιστικός αυτός ο πόλεμος όπως μέχρι πρόσφατα όλοι δέχονταν. Πλήρης αναθεώρηση της ιστορίας.  Ήδη, σε πολλές χώρες έχουν ήδη ανασυρθεί ναζιστικά σύμβολα, οι ήρωες του πολέμου αντικαθίστανται με δωσίλογους, η σκοτεινή εκδοχή της ιστορίας είναι σε πρώτο πλάνο. Το να υπάρχει αντιρωσικό μένος, ας πούμε ότι είναι δικαίωμά τους. Δεν είναι όμως άλλοθι για αποδοχή των ναζί, ούτε μπορεί να γίνει αποδεκτό. Και όμως αυτό ισχύει και οι ΗΠΑ, όπως και η ΕΕ προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί έτσι εξυπηρετείται η πολιτική τους έναντι της Μόσχας. Που με την σειρά της ενισχύει δυνάμεις κατά της ΕΕ και των ΗΠΑ , ακόμη και ακροδεξιές.

Το μεγάλο κεφάλαιο και τα ΜΜΕ δεν ανησυχούν, μάλλον θωπεύουν την ακροδεξιά γιατί δεν αμφισβητεί τον  νεοφιλελευθερισμό, τον οικονομικό παρασιτισμό  και το μοντέλο εξουσίας,  το σύστημα γενικότερα. Πολεμούν όμως  την  Αριστερά  , όπως και στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αφορμή λοιπόν το θάνατο ενός φιλάθλου, το κυρίαρχο σύστημα των ΜΜΕ και της ΝΔ προσπαθεί να  εκτρέψει  το ενδιαφέρον του κόσμου από το βασικό πρόβλημα, την επιστροφή των ακροδεξιών  και να ενοχοποιήσει απλά την αστυνομία, ενώ γνωρίζουν  ότι το πρόβλημα είναι βαθύ και πολιτικό. Και στο βάθος η θεωρία των δύο άκρων. Έστω και μισοπεθαμένη. Η Αριστερά αν και σε καθίζηση είναι η μόνη που απειλεί την  ακροδεξιά και τη συμμαχίας Δεξιάς -ακροδεξιάς,- ολιγαρχίας ,  γι αυτό προτιμούν  το σημερινό καθεστώς.  Φυσικά και τα επικά λάθη των Αριστερών Κομμάτων έπαιξαν τον ρόλο τους. Τίποτα δεν γίνεται χωρίς αιτία…
       

Που είναι το Μέτωπο;

Τις τελευταίες δεκαετίες, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, έγινε τεράστια προσπάθεια να αναθεωρηθεί η ιστορία , κυρίως μέσω της θεωρίας των δύο άκρων.  Στην πορεία , τα κομμουνιστικά κόμματα χάθηκαν, τα ακροδεξιά ζουν και βασιλεύουν και μπαίνουν και σε κυβερνήσεις, η ανοχή στο ένα άκρο, στο φασιστικό, το μισαλλόδοξο, το ρατσιστικό έφερε αποτελέσματα. Όταν όλοι οι επιστήμονες, αναλυτές και πολιτικά κόμματα φώναζαν επί δεκαετίες ότι η θεωρία των δύο άκρων τροφοδοτεί την ακροδεξιά  - πράγμα που αποδείχθηκε- κανείς δεν ευαισθητοποιήθηκε. Προφανώς επειδή γνώριζαν και γνωρίζουν ότι είναι αλήθεια. Τώρα η ΕΕ, βρίσκεται στο έλεος των λόμπι, των ισχυρών συμφερόντων, του παρασιτικού κεφαλαίου, του επιθετικού και αγοραίου νεοφιλελευθερισμού. Οι ανισότητες οξύνονται και γι αυτό δεν ευθύνονται οι Αριστεροί φυσικά. Νέα τάγματα εφόδου εμφανίζονται σε χώρες όπως οι βαλτικές, η Γερμανία, η Κροατία, η Ελλάδα με την Χρυσή Αυγή, στην αρχική της φάση τουλάχιστον και όμως κανείς δεν συγκινείται. Οι διακηρύξεις είναι κούφιες, η ιστορία ξαναγράφεται.

Είναι λοιπόν το ίδιο το σύστημα που παράγει κρίσεις. Χθες ήταν η Νέα Φιλαδέλφεια, το Κοράνι στις σκανδιναβικές χώρες, βία και ρατσισμός στα γήπεδα και όχι μόνο. Το επόμενο στάδιο θα είναι πιο αιματηρό, πιο βίαιο, πιο αποκρουστικό.
Αν τα προοδευτικά κόμματα δεν αφυπνιστούν και δεν κάνουν πολιτικούς αγώνες, το μέλλον και το δικό τους και των κοινωνικών είναι σκοτεινό. Είναι η στιγμή. Και είναι λυπηρό , που οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ, δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι τακτικισμοί δεν έχουν μέλλον. Όσο εξαντλούν τις αντιδράσεις τους σε ανακοινώσεις των γραφείων τύπου και σε εφήμερες δηλώσεις, καμία θετική εξέλιξη δεν θα υπάρξει. Απαιτείται Μέτωπο.
Η ΝΔ μαζί με τον Μητσοτάκη έφεραν στο προσκήνιο από το 2019 μια νέα νοοτροπία. Ότι λογοδοσία δεν υπάρχει, ότι οι νόμοι είναι για τους εργάτες και τους αδύναμους, αλλά και τους νομοταγείς, ότι το κεφάλαιο, η εκτελεστική εξουσία, η Δικαιοσύνη δεν είναι στο ραντάρ ελέγχου κανενός. Μοιραία όταν η κορυφή νοσεί, τα θεμέλια  της κοινωνίας , της κοινωνικής ειρήνης, της δημοκρατίας, διαβρώνονται. Εκεί κοντά είμαστε...