Του Σωτήρη Σιδέρη


Η διπλωματική βεντάλια που άνοιξε η Κίνα μεσολαβώντας στην διένεξη Ιράν -Σαουδικής Αραβίας, έχει προκαλέσει καταιγιστικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Τώρα , βρίσκεται σε εξέλιξη πρωτοβουλία για την αποκατάσταση των σχέσεων Συρίας -Τουρκίας, στην οποία έχει εμπλακεί και η Μόσχα, ενώ ο Άσαντ φαίνεται ότι είναι πλέον περιζήτητος καθώς η χώρα του έχει σταθεροποιηθεί και έχει ρόλο -κλειδί στην περιοχή, ενώ επίκειται και η πρόσκλησή τους στους Brics.

H Ελλάδα παρά τις πολύ καλές ιστορικά σχέσεις με την Δαμασκό εξακολουθεί να υπολειτουργεί διπλωματικά στη Συρία, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στην Λιβύη όπου δεν υπάρχει Έλληνας πρέσβης και ενώ η χώρα μας έχει ισχυρά,  εθνικής σημασίας συμφέροντα να διευθετήσει με την Τρίπολη . Οι  ΗΠΑ χάνουν διαρκώς έδαφος, ενώ και το Ισραήλ δείχνει αμήχανο και εγκλωβισμένο στο σπιράλ βίας κατά των Παλαιστινίων. Επειδή αυτή η περιοχή έχει κομβική σημασία για το ενεργειακό μέλλον του κόσμου, την ειρήνη και την σταθερότητα, μετατρέπεται ταχύτατα σε παγκόσμιο κέντρο διπλωματικών ζυμώσεων. Προκαλεί έντονη ανησυχία το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι εντελώς απούσα από κάθε τραπέζι, από κάθε διεργασία.

Μόλις πριν από λίγες ημέρες η Μόσχα πρότεινε  έναν νέο οδικό χάρτη για την  ομαλοποίηση  των σχέσεων ανάμεσα στη Δαμασκό και την Άγκυρα, οι οποίες έχουν διακοπεί μετά το ξέσπασμα του εμφύλιου πολέμου, το 2011, στη Συρία. Η πολιτική της Τουρκίας στην  Συρία απέτυχε παταγωδώς και τώρα συζητείται και από τον Ερντογάν και από την αντιπολίτευση η επιστροφή στη Βαγδάτη. Η συζήτηση αυτή καταγράφηκε κατά την συνάντηση που είχαν στη ρωσική πρωτεύουσα οι Υπουργοί Εξωτερικών Τουρκίας και Συρίας την Τρίτη 9 Μαίου, στην οποία μάλιστα συμμετείχαν και οι ΥΠΕΞ της Ρωσίας και του  Ιράν. Υπενθυμίζεται πάντως ότι ο Ασαντ  έχει θέσει ως όρο στην Τουρκία την  αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων που έχουν αναπτυχθεί στη βόρεια Συρία.  Έχει τεράστιο ενδιαφέρον και για την Ελλάδα η εξέλιξη αυτή.
           

ιστορικές αλλαγές

Όλα δείχνουν ότι οδηγούμαστε ταχύτατα σε ιστορικού τύπου αλλαγές στην περιοχή. Τα αραβικά κράτη του Κόλπου είχαν διακόψει τις σχέσεις με την Συρία, αλλά τώρα τρέχουν στην Δαμασκό. Ταυτόχρονα όλες αυτές οι χώρες, Εμιράτα, Μπαχρέιν, Σαουδική Αραβία , Ιράν, Αίγυπτος, Αλγερία  θέλουν να ενταχθούν στην ομάδα των Brics που έχουν συγκροτήσει Κίνα, Ρωσία, Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική αλλά ο κατάλογος όσων θέλουν να γίνουν μέλη είναι ήδη μεγάλος με τελευταία την Συρία. Η οποία Συρία εξακολουθεί να υφίσταται κυρώσεις από ΗΠΑ -Δύση μια απολιθωμένη πολιτική αντίληψη που στρέφεται τώρα εναντίον τους. Πλέον συγκροτείται ένα τεράστιο οικονομικό και διπλωματικό μέτωπο που , πέραν των άλλων,  αμφισβητεί ευθέως την πρωτοκαθεδρία της Ουάσιγκτον. Η Συρία  επίσης, αποφάσισε την επαναλειτουργία της διπλωματικής της αποστολής στη Σαουδική Αραβία  Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα των διεργασιών των τελευταίων εβδομάδων.   

 Όλοι αυτοί  ως ένα από τα βασικά τους θέματα είναι η εγκατάλειψη του δολαρίου στις μεταξύ τους συναλλαγές, πράγμα που τρομάζει ήδη τις ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον στην πραγματικότητα δίνει αγώνα οπισθοφυλακής και ενώ βλέπει ότι το μέλλον δεν το χτίζει η ίδια πλέον,,
Η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι παγιδευμένη στον σκληρό μάλιστα πυρήνα των δυτικών δογμάτων. Κανείς δεν ζητά πλέον την γνώμη της Αθήνας για το μέλλον της περιοχής, κάτι που συνέβαινε συχνά στο παρελθόν. Μια χώρα προβλέψιμη και δεδομένη δεν έχει θέση σε στρατηγικά ζητήματα, απλά εκτελεί αποφάσεις.
 Στο δόγμα ασφάλειας υπάρχει μια λογική βάση στην συμμαχία της Ελλάδας με τη Δύση. Όμως η διπλωματία μιας χώρας με μια καίρια γεωπολιτική θέση δεν μπορεί να είναι δογματική. Δεν μπορεί ο Νίκος Δένδιας να δίνει πλήθος συνεντεύξεων σε προστατευμένο μάλιστα περιβάλλον και να μην τον ερωτά κανείς γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει κλειστές πρεσβείες. Γιατί υπολειτουργεί η διπλωματία, γιατί η χώρα μας δεν είναι σε κανένα πλάνο διπλωματικών πρωτοβουλιών, γιατί δεν είναι σε κανένα τραπέζι.

Οι εξελίξεις τρέχουν με ταχύτατους ρυθμούς. Και είτε το θέλουν , είτε όχι μετά τις εκλογές θα βρουν μπροστά τους, όσα αποφεύγουν να κάνουν ή κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα. Ή ίσως, τόσο είναι το μπόϊ τους και τόσες οι ικανότητές τους. Είναι ικανοί για υποκλοπές για εξαγωγή του Predator, για μπίζνες, αλλά όχι για σχεδιασμένη, αποτελεσματική εξωτερική πολιτική.
Κατά τα άλλα , όλοι τους πίνουν νερό , αναπνέουν και σκέφτονται εν ονόματι της πατρίδας. Πομφόλυγες….