Του Σωτήρη Σιδέρη

Κάποια στιγμή, κάποιος πρέπει να πει στον Νίκο Δένδια πως όταν πραγματοποιεί επισκέψεις στο εξωτερικό , εκπροσωπεί τη χώρα του και όχι τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Να καταλάβει δηλαδή ότι η επικοινωνία, οι ανοιχτοί δίαυλοι και τα εθνικά συμφέροντα δεν υπηρετούνται με την αποφυγή μιας χειραψίας και πείσματα επιπέδου εφήβων. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει διαύλους με την Τουρκία , αλλά όχι με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης, επειδή υπέγραψε συμφωνία με την Τουρκία.  Παράνομη μεν , αλλά υπαρκτή και αποσταθεροποιητική, άρα επιβάλλεται η δράση και όχι η απόδραση . Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ο  Δένδιας ότι μια φωτογραφία σημαίνει αναγνώριση,  όταν η Ελλάδα  κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους Τουρκοκύπριους όταν διαπραγματεύεται το Κυπριακό.

Δεν μπορεί , ταυτόχρονα να αποκαλεί συνεχώς φίλο του τον Τούρκο ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου που χλευάζει και απειλεί με πόλεμο καθημερινά την Ελλάδα, αλλά να αρνείται μια χειραψία στην Τρίπολη.  Όλα αυτά συμβαίνουν την στιγμή, που η Αθήνα αναζητούσε μέσω των ΗΠΑ έναν δρόμο για έναρξη συνομιλιών με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ Ελλάδας -Λιβύης .  Έχει πλέον εδραιωθεί στην Αθήνα η εικόνα μιας χώρας που διακατέχεται από τουρκοφοβία, που είναι πλέον παγιδευμένη στα σχέδια της Άγκυρας,  που ετεροκαθορίζεται καταλυτικά και δεν αναζητά καν έξοδο διαφυγής.

Το όργιο διπλωματίας και οι ελληνικές φαντασιώσεις

Το θέμα δεν είναι ότι η Τουρκία έστησε παγίδα στον Δένδια, αλλά ότι ο Έλληνας ΥΠΕΞ έπεσε στην παγίδα. Η Τουρκία δεν θέλει την Ελλάδα να συνομιλεί με την Τρίπολη και το πέτυχε .
Σε κάθε κίνηση, δήλωση, διεθνείς ή διμερείς επαφές, αλλά και σε διεθνείς οργανισμούς συνολικά στην εξωτερική της πολιτική, η ελληνική κυβέρνηση δείχνει ότι έχει καταληφθεί από μια διαρκή , εφιαλτική τουρκοφοβία. Κατάσταση που επιδεινώνεται σχεδόν κάθε βράδυ από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων όπου αναπαράγονται πλήθος ανοησιών και χλευαστικών σχολίων Τούρκων επίσημων ή και ασήμαντων αξιωματούχων εις βάρος της Ελλάδας. Σχόλια που γίνονται με αποκλειστικό αποδέκτη τους ελληνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Είναι άλλο πράγμα η διαρκής ενημέρωση και άλλο πράγμα η αναπαραγωγή ηλίθιων σχολίων , για το 1922 για τη νύχτα που θα έρθουν και άλλα ανέκδοτα. Είναι άλλο πράγμα η κρίση στις σχέσεις και άλλο πράγμα η κρίση λογικής.
Η υπόθεση της Λιβύης όμως είναι το κάδρο στο οποίο πλέον τοποθετείται η διπλωματική ανεπάρκεια του ΥΠΕΞ σε συνδυασμό με την χαώδη εξωτερική πολιτική συνολικά της κυβέρνησης. Χωρίς πρέσβη στην Τρίπολη, χωρίς διαύλους ανοιχτούς, η παρέμβαση ή η  παγίδα της Άγκυρας τον πείραξε; τη δουλειά της κάνει η Άγκυρα και την κάνει μια χαρά. Η Λιβύη είναι μια χώρα με ξένα στρατεύματα, διαλυμένη, με φυλάρχους που πολεμούν μεταξύ τους, με χιλιάδες ξένους πράκτορες που κάνουν τα βρώμικα παιχνίδια των χωρών τους, με εξαρτημένη πολιτική τάξη, είναι δυνατόν να αποσύρεται η χώρα μας από την αρένα για μια χειραψία;

 Ο Δένδιας αρνήθηκε να αποβιβαστεί από το αεροσκάφος με την ανόητη  δικαιολογία ότι μια χειραψία με την ΥΠΕΞ της Λιβύης Νάϊλα Μανγκούς ,  θα σήμαινε αναγνώρισή της. Ας έκανε τη χειραψία και ας την καλούσε σε διάλογο για οριοθέτηση,ας της έλεγε σκληρά λόγια για την υπογραφή της με την Τουρκία. Ποιός θα κέρδιζε; αυτός ο πανικός είναι κακός σύμβουλος, θίγει εξάλλου την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Ο λαός δεν θέλει πολιτικούς να δραπετεύουν από τα προβλήματα, αλλά να τα λύνουν. Και για μια ακόμη φορά καταδείχθηκε πως η κυβέρνηση είναι άκρως δυσλειτουργική στην εξωτερική της πολιτική.

Όλοι διαπραγματεύονται -πλην Ελλάδας

Άλλο που δεν ήθελε η μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης. Έγινε το επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, χωρίς να ιδρώσει. Ανακάλεσε τον Επιτετραμμένο της στην Αθήνα σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Προφανώς οι ΗΠΑ θα χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο με τον Νίκο Δένδια. Οι ΗΠΑ που μιλούν όλη την ημέρα με τους Ρώσους, με τους Κινέζους.  Θα χτυπούν τα κεφάλια τους επίσης οι  Σέρβοι που κάθονται στο ίδιο τραπέζι με τους Κοσσοβάρους, οι Ελληνοκύπριοι με τους Τουρκοκύπριους, οι Άραβες με το Ισραήλ. Προφανώς δεν έφθασε στο ελληνικό ΥΠΕΞ η είδηση της δεκαετίας ότι ο Νετανιάχου επικοινώνησε με τον Ερντογάν και τον διαβεβαίωσε ότι θα συνεχιστεί απρόσκοπτα η αποκατάσταση των σχέσεών τους. Ναι ο Νετανιάχου που άκουσε ένα οργισμένο Ερντογάν μπροστά σε δεκάδες ξένους ηγέτες και αξιωματούχους να τον αποκαλεί χασάπη και να του λέει ότι τα χέρια του( του Νετανιάχου) είναι βουτηγμένα στο αίμα των Παλαιστινίων. Προφανώς δεν έχουν διδαχθεί τίποτα από την στρατηγική της μη χειραψίας του Νίκου Δένδια..

Το κακό όμως έγινε. Μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για διπλωματική δράση χάθηκε. Η εξέλιξη αυτή θα επιδεινώσει την ήδη τεταμένη κατάσταση. Η δήλωση του Δένδια ότι θα συνομιλήσει με την επόμενη κυβέρνηση, αυτή δηλαδή που θα προκύψει από τις εκλογές, είναι ένα ακόμη στοιχείο ότι ο Έλληνας ΥΠΕΞ έχει καταληφθεί από φαντασιώσεις. Θεωρεί δηλαδή δεδομένο πως στην επόμενη κυβέρνηση δεν θα υπάρχει επιρροή της Τουρκίας, δεν θα υπάρχουν στελέχη της σημερινής, μεταβατικής κυβέρνησης που πάλι θα έχουν τις ίδιες θέσεις, αλλά θα μιλήσει μαζί τους. Ακόμη και αν όλα πάνε καλά  στην Λιβύη θα απαιτηθεί πολύς κόπος και πολύς ιδρώτας για να βρεθούν οι δύο χώρες σε σημείο εκκίνησης.