Αν ο Γ. Αλαφούζος αποφάσιζε να κάνει ο ίδιος μια πολιτική εκπομπή στο κανάλι του , τον Σκάϊ, είναι βέβαιο ότι θα ήταν ευγενικός και μετρημένος στον τρόπο που θα την παρουσίαζε, γιατί σίγουρα δεν θα ήθελε να εκτεθεί και να καταγγέλλεται καθημερινά. Αυτή τη ντροπή την αφήνει για τους υπαλλήλους του. Βασικό, αν όχι μοναδικό μέλημα του εν λόγω σταθμού είναι οι επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ, τα στημένα πάνελ.  Πιθανόν ο ιδιοκτήτης του σταθμού,  που επικροτεί φυσικά αυτή τη συμπεριφορά, να θέλει να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ  στην απόφαση  να κάνει εμπάργκο στον σταθμό, κάτι που είχε γίνει και πριν από τις εκλογές του 2019 και το “έσπασε” ο Τσίπρας με μια εξαιρετική παρουσίαση. Τι νόημα μπορεί να έχει αυτό, άγνωστο. Αλλά θα είναι λάθος να θεωρηθεί ότι το πρόβλημα είναι δημοσιογραφικό. Δεν είναι. Είναι μια κραυγαλέα περίπτωση τηλεοπτικού σταθμού που εξελίσσεται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας της ίδιας της δημοσιογραφίας. Είναι  θεμιτό, ο δημοσιογράφος να έχει άποψη, είναι όμως αρρωστημένο  τελικά, ο δημοσιογράφος να υπερασπίζεται μέχρι εξευτελισμού ένα κόμμα, έχει δεν έχει δίκιο. Και είναι κραυγαλέο λάθος, ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να θέτει ερωτήματα στον ιδιοκτήτη του σταθμού, ανοίγει καθημερινό μέτωπο με τους δημοσιογράφους.Προφανώς έχουν ευθύνη, αλλά δευτερεύουσα.

 Σκευωρία η Νοβάρτις; σκευωρία ο Σκάϊ και κάτι παραπάνω. Ρασπούτιν ο Παπαγγελόπουλος για τη ΝΔ; ίδιος ο διάβολος για τον Σκάι. Κανένα σκάνδαλο Siemens; εννοείται. Κάθε μικρό ή μεγάλο σκάνδαλο θάβεται πίσω από τα εικονίσματα του πρωθυπουργού και των υπουργών του. Κάθε υποχώρηση της κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική βαφτίζεται επιτυχία. Πίσω από την υποτιθέμενη στήριξη της επιχειρηματικότητας κρύβεται και ένας αεριτζής. Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η αντίληψη και η θέση του ιδιοκτήτη που υπηρετούν οι δημοσιογράφοι. Το ότι παθιάζονται τόσο πολύ για να ικανοποιήσουν τον ιδιοκτήτη τους, είναι προφανές και διαπιστωμένο και ιστορικά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Υπηρεσίες και μηχανισμοί δικτατόρων , προέβησαν σε φρικτά εγκλήματα νομίζοντας ότι θα ικανοποιήσουν και θα πάρουν τα εύσημα .

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εχθρός και δυστυχώς γι αυτούς είναι και πάλι προ των πυλών. Ο αγώνας τους είναι αγώνας για τον παρασιτισμό, την σκανδαλώδη διαχείριση των πόρων , την ασυλία από κάθε κριτική και έρευνα.  Είναι ο ίδιος σταθμός που με τον ανεκδιήγητο Νίκο Μαρατζίδη είχαν στήσει φάμπρικα δημοσκοπήσεων με στόχο φυσικά τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ας σταθμίσει τα υπέρ και τα κατά. Το τοπίο που υπάρχει σήμερα στα ΜΜΕ είναι το τοπίο που λίγο πολύ άφησε, απλά η ΝΔ και ο Μητσοτάκης συγχωνεύτηκαν εις σάρκαν μίαν.
Το ζήτημα όμως είναι να μην φύγει από τα ραντάρ των προοδευτικών δυνάμεων η μεγάλη εικόνα. Ότι ο Σκάι είναι μέρος μιας ευρύτερης κινητικότητας στην Ευρώπη. Είναι έτοιμος να ξεπλύνει την ακροδεξιά, αρκεί να ωφεληθεί η δεξιά και η σημερινή τάξη πραγμάτων. Ο τρόμος τους είναι να μην έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και αλλάξει το παραμικρό. Γιατί αυτοί που έχουν τους τηλεοπτικούς σταθμούς, έχουν και επιχειρήσεις, αναπνέουν με την στήριξη των κυβερνήσεων και  του κράτους και κάποιοι χρωστάνε και πολλά , έχουν πολλά δάνεια.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να γίνει πιο σοβαρό πολιτικό κόμμα , ας ξεκινήσει μια εκστρατεία υπέρ νομοθετικών αλλαγών στα ΜΜΕ και ας στηρίξει το δημοσιογραφικό επάγγελμα και τα ανεξάρτητα ΜΜΕ με όποιον τρόπο, διαφανή φυσικά θεωρεί πρόσφορο. Με απλά λόγια ο Σκάι είναι το μεγάλο του όπλο και μπορεί να αντιστρέψει πλήρως την εικόνα. Αντί να ανησυχεί ο ίδιος , ας ανησυχήσει η διαπλοκή.
Μόνο που αυτό το μήνυμα δεν εκπέμπεται -ακόμη -από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως μια καταγγελία χωρίς πολιτικό σχέδιο την παίρνει ο αέρας..